مثل المپیک برلین

فدراسیون فوتبال ایران 10 شرط برای حضور در جام جهانی اعلام کرد. شرایطی که مهدی تاج در تلویزیون، آنها را بدیهی ترین حقوق هر تیم راه یافته به جام جهانی دانست.
اینکه میزبان بازیها بتواند حقوق انسانی اعضای تیم های راه یافته را رعایت کند، نیازی به تعهد و تضمین نیست. اینکه توهینی از سوی میزبان بازیها به تیم های راه یافته صورت نگیرد، ابتدایی ترین حق تیم های حاضر در جام جهانی است.
اما آنقدر سیاست با فوتبال آمیخته شده که حتی این حقوق اولیه را هم باید طلب کنیم.
فیفا که فردای روز حمله روسیه به اوکراین، تیم مهاجم را از تمام رقابت های زیر مجموعه حذف کرد، اکنون گویا در خوابی عمیق فرو رفته که حمله رژیم صهیونیستی و امریکا به کشور عزیزمان را ندیده و حتی اخبارش را هم نشنیده است.
رئیس فیفا که در مراسم زشت قرعه کشی جام جهانی، جام صلح به ترامپ داد، اختیاری در برابر رئیس جمهور امریکا ندارد که بتواند یا بخواهد به ما تضمین امنیت و احترام دهد.
فیفا که سالهاست شعار خنده دار جدایی فوتبال از سیاست می دهد، اکنون تا گلو در باتلاق سیاست فرو رفته و هر دستوری که از امریکا دریافت کند، اجرا می کند. رئیس فیفا اختیاری ندارد که به ما تضمین دهد؛ اما نمی داند حفظ امنیت و احترام به شرکت کنندگان، در حقیقت حفظ اعتبار فیفاست که اکنون در حال نابود شدن است. افکار عمومی در حال رصد همه اتفاقاتی است که در این جام جهانی رخ می دهد و طبیعی است اگر فیفا در اجرای وظایف ابتدایی خود قصور کند، تاریخ درباره این نهاد و مدیرانش حرف های تندی خواهد زد. لکه های سیاهی که در کارنامه فیفا خواهد نشست و مانند المپیک 1936 برلین و ترکتازی هیتلر در ورزش، هرگز پاک نخواهد شد.
انتهای پیام/