لیورپول، شبح یک تیم کلاس جهانی

به گزارش ایران ورزشی، شبی که سرود لیگ قهرمانان برای دومین بار در سه فصل اخیر در ورزشگاه ویلا پارک طنین‌انداز شد، بازیکنان لیورپول با سری پایین به سمت تونل رفتند؛ تصویری که شاید بهترین خلاصه از فصلی باشد که برای این تیم به کابوسی طولانی تبدیل شده است.

تیمی که همین یک سال پیش با شور و اشتیاق برای بالا بردن جام لیگ برتر آماده می‌شد، حالا به جایی رسیده که حتی سهمیه حضور در میان پنج تیم برتر هم برایش به دغدغه‌ای جدی بدل شده است. شکست ۴-۲ مقابل استون‌ویلا نمادی از سقوطی تدریجی است؛ سقوطی که زیر نظر آرنه اسلوت شکل گرفته و حالا صدای اعتراض هواداران را به اوج رسانده است. شرایط به‌گونه‌ای پیش رفته که حتی دیدار هفته پایانی برابر برنتفورد در آنفیلد هم به جای یک جشن خداحافظی برای اسطوره‌هایی چون محمد صلاح و اندرو رابرتسون، به مسابقه‌ای پراسترس برای بقا در جمع نخبگان فوتبال اروپا تبدیل شده است. واقعیت تلخ این است که لیورپول امروز، شباهت چندانی به تیم قدرتمند و منسجم فصل گذشته ندارد. آنها در این فصل بارها نشانه‌هایی از ضعف ساختاری، بی‌نظمی تاکتیکی و فروپاشی ذهنی از خود نشان داده‌اند. آمارها نیز گویای همین افت هستند؛ ۱۹ شکست در تمامی رقابت‌ها و دریافت ۵۲ گل در لیگ، بدترین عملکرد دفاعی این تیم در یک فصل ۳۸ بازی به شمار می‌رود. این اعداد برای باشگاهی با استانداردهای لیورپول، چیزی جز زنگ خطر نیست. در بازی مقابل استون‌ویلا، مشکلات همیشگی بار دیگر تکرار شد. تیم به‌طرز عجیبی در انجام ساده‌ترین وظایف دفاعی ناکام بود؛ بازیکنان حریف به‌راحتی در فضاها حرکت می‌کردند، خط دفاعی هماهنگی نداشت و هافبک‌ها در پوشش فضاها ناکام بودند. اولی واتکینز، مهاجم ویلا، به‌خوبی از این ضعف‌ها بهره برد و با دو گل خود، بارها خط دفاعی لیورپول را تحت فشار قرار داد.

از سوی دیگر، عملکرد فردی برخی بازیکنان نیز ناامیدکننده بود. کودی خاکپو شبی کابوس‌وار را پشت سر گذاشت و فرصت‌های کلیدی را از دست داد. در میانه میدان، افت الکسیس مک‌آلیستر به‌وضوح دیده می‌شود؛ بازیکنی که فصل گذشته یکی از ستون‌های موفقیت تیم بود، حالا به یکی از نقاط ضعف تبدیل شده است. حتی دروازه‌بان تیم، گیورگی مامارداشویلی، با وجود چند واکنش خوب، در بازیسازی با پا ضعف‌هایی جدی نشان داد.

اما شاید نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا، مشکلات ذهنی و روانی تیم باشد. لیورپول در بازی‌های بزرگ خارج از خانه عملکردی فاجعه‌بار داشته و تنها یک امتیاز از دیدارهای بیرون از خانه مقابل تیم‌های بالای جدول کسب کرده است. این نشان می‌دهد که تیم در مواجهه با فشار و شرایط سخت، به‌سرعت فرو می‌پاشد. آرنه اسلوت همچنان از «شروعی تازه» و اصلاحات در نقل‌وانتقالات سخن می‌گوید، اما این وعده‌ها دیگر برای هواداران قانع‌کننده نیست. بسیاری معتقدند که مشکل صرفاً با خرید چند بازیکن حل نخواهد شد و تیم نیاز به تغییرات عمیق‌تری دارد؛ تغییری که شاید از نیمکت آغاز شود.
هر چقدر که لیورپول ناامیدکننده بود، در سوی مقابل استون‌ویلا با انرژی، انسجام و برنامه‌ریزی دقیق، تصویری از آن چیزی ارائه داد که لیورپول زمانی بود. تیمی که حالا نه‌تنها سهمیه لیگ قهرمانان را قطعی کرده، بلکه آماده حضور در فینال لیگ اروپا است. لیورپول اکنون در بحرانی عمیق گرفتار شده؛ بحرانی که اگر به‌سرعت برای آن راه‌حلی پیدا نشود، می‌تواند این باشگاه پرافتخار را بیش از پیش از قله‌های فوتبال اروپا دور کند. فصل هنوز به پایان نرسیده، اما نشانه‌ها نگران‌کننده‌تر از آن هستند که بتوان به‌سادگی از کنارشان عبور کرد.