معمار بازگشت باشکوه آرسنال
آرتتا، مرد روزهای سخت
باشگاه آرسنال پس از ۲۲سال سرانجام دوباره بر بام فوتبال انگلیس ایستاد؛ قهرمانیای که نهتنها حاصل کیفیت فنی تیم، بلکه نتیجه صبر، اعتماد و پافشاری روی پروژهای بود که سالها زیر فشار انتقاد قرار داشت. حالا بسیاری معتقدند میکل آرتتا، با وجود تمام تردیدها، شایسته احترام است؛ مربیای که توانست پروژه «اعتماد به روند» را به جام قهرمانی لیگ برتر تبدیل کند.
در سالهای گذشته آرتتا بارها به دلیل ناکامی در کسب جامهای بزرگ مورد انتقاد قرار گرفت. حتی برخی کارشناسان باور داشتند که او بیش از حد فرصت داشته است. با این حال مدیران آرسنال برخلاف فضای رایج فوتبال مدرن، تصمیم گرفتند به مربی اسپانیایی اعتماد کنند و با حمایت مالی در نقلوانتقالات، پروژه او را ادامه دهند. این اعتماد سرانجام جواب داد و شکست منچسترسیتی برابر بورنموث، قهرمانی توپچیها را قطعی کرد.
وقتی آرتتا در سال ۲۰۱۹ هدایت آرسنال را برعهده گرفت، باشگاه در یکی از تاریکترین دورههای خود قرار داشت. دوران فرسایشی سالهای پایانی حضور آرسن ونگر و سپس ناکامیهای اونای امری باعث شده بود فضای ورزشگاه امارات سرد و ناامیدکننده شود. خود آرتتا بعدها اعتراف کرد که در آخرین حضورش در امارات بهعنوان مربی منچسترسیتی، دیدن سکوهای نیمهخالی او را شوکه کرده بود. سپس همهگیری کرونا شرایط را سختتر هم کرد و پروژه بازسازی را به چالشی بزرگ تبدیل ساخت.
با وجود این، آرتتا قدمبهقدم پایههای تیمی مدعی را ساخت. او ابتدا ساختار دفاعی تیم را ترمیم کرد، بازیکنان جوان را رشد داد و شخصیت رقابتی را به تیم بازگرداند. اما همواره این تردید وجود داشت که آیا او میتواند آرسنال را از یک مدعی همیشگی به یک قهرمان واقعی تبدیل کند یا نه؛ تردیدی که حتی تیری آنری، اسطوره باشگاه نیز به آن اشاره کرده بود.
آرسنال این فصل اگرچه از نظر زیبایی فوتبال مورد تحسین همیشگی قرار نگرفت، اما به تیمی عملگرا و نتیجهگرا تبدیل شد. آرتتا که زمانی به عنوان شاگرد پپ گواردیولا شناخته میشد، به تدریج سبک متفاوتی را انتخاب کرد؛ فوتبالی مبتنی بر قدرت بدنی، انسجام دفاعی، استفاده حداکثری از ضربات ایستگاهی و مدیریت جریان مسابقه. همین تغییر باعث شد برخی سبک او را بیشتر شبیه ژوزه مورینیو بدانند تا گواردیولا.
این تغییر رویکرد البته منتقدان زیادی هم داشت. برخی مربیان لیگ برتر از جمله فابیان هورزلر، آرسنال را به وقتکشی و استفاده بیش از حد از تاکتیکهای محافظهکارانه متهم کردند. با این حال پاسخ آرتتا و تیمش روشن بود؛ مهمترین هدف، قهرمانی است. تیری آنری هم تأکید کرد که شاید این سبک فوتبال همیشه جذاب نباشد، اما وقتی تیم پس از سالها ناکامی بالاخره جام را میبرد، نمیتوان به آن احترام نگذاشت.
در نهایت آرتتا نشان داد که توانسته تیمی منظم، جنگنده و متحد بسازد؛ تیمی که یاد گرفته چگونه در سختترین شرایط پیروز شود. شاید مسیر آرسنال همیشه زیبا و چشمنواز نبود، اما کاملاً مؤثر بود. همانطور که آنری گفت: «ما از آرتتا خواستیم راهی برای قهرمانی پیدا کند و او این کار را انجام داد.»
انتهای پیام/
در سالهای گذشته آرتتا بارها به دلیل ناکامی در کسب جامهای بزرگ مورد انتقاد قرار گرفت. حتی برخی کارشناسان باور داشتند که او بیش از حد فرصت داشته است. با این حال مدیران آرسنال برخلاف فضای رایج فوتبال مدرن، تصمیم گرفتند به مربی اسپانیایی اعتماد کنند و با حمایت مالی در نقلوانتقالات، پروژه او را ادامه دهند. این اعتماد سرانجام جواب داد و شکست منچسترسیتی برابر بورنموث، قهرمانی توپچیها را قطعی کرد.
وقتی آرتتا در سال ۲۰۱۹ هدایت آرسنال را برعهده گرفت، باشگاه در یکی از تاریکترین دورههای خود قرار داشت. دوران فرسایشی سالهای پایانی حضور آرسن ونگر و سپس ناکامیهای اونای امری باعث شده بود فضای ورزشگاه امارات سرد و ناامیدکننده شود. خود آرتتا بعدها اعتراف کرد که در آخرین حضورش در امارات بهعنوان مربی منچسترسیتی، دیدن سکوهای نیمهخالی او را شوکه کرده بود. سپس همهگیری کرونا شرایط را سختتر هم کرد و پروژه بازسازی را به چالشی بزرگ تبدیل ساخت.
با وجود این، آرتتا قدمبهقدم پایههای تیمی مدعی را ساخت. او ابتدا ساختار دفاعی تیم را ترمیم کرد، بازیکنان جوان را رشد داد و شخصیت رقابتی را به تیم بازگرداند. اما همواره این تردید وجود داشت که آیا او میتواند آرسنال را از یک مدعی همیشگی به یک قهرمان واقعی تبدیل کند یا نه؛ تردیدی که حتی تیری آنری، اسطوره باشگاه نیز به آن اشاره کرده بود.
آرسنال این فصل اگرچه از نظر زیبایی فوتبال مورد تحسین همیشگی قرار نگرفت، اما به تیمی عملگرا و نتیجهگرا تبدیل شد. آرتتا که زمانی به عنوان شاگرد پپ گواردیولا شناخته میشد، به تدریج سبک متفاوتی را انتخاب کرد؛ فوتبالی مبتنی بر قدرت بدنی، انسجام دفاعی، استفاده حداکثری از ضربات ایستگاهی و مدیریت جریان مسابقه. همین تغییر باعث شد برخی سبک او را بیشتر شبیه ژوزه مورینیو بدانند تا گواردیولا.
این تغییر رویکرد البته منتقدان زیادی هم داشت. برخی مربیان لیگ برتر از جمله فابیان هورزلر، آرسنال را به وقتکشی و استفاده بیش از حد از تاکتیکهای محافظهکارانه متهم کردند. با این حال پاسخ آرتتا و تیمش روشن بود؛ مهمترین هدف، قهرمانی است. تیری آنری هم تأکید کرد که شاید این سبک فوتبال همیشه جذاب نباشد، اما وقتی تیم پس از سالها ناکامی بالاخره جام را میبرد، نمیتوان به آن احترام نگذاشت.
در نهایت آرتتا نشان داد که توانسته تیمی منظم، جنگنده و متحد بسازد؛ تیمی که یاد گرفته چگونه در سختترین شرایط پیروز شود. شاید مسیر آرسنال همیشه زیبا و چشمنواز نبود، اما کاملاً مؤثر بود. همانطور که آنری گفت: «ما از آرتتا خواستیم راهی برای قهرمانی پیدا کند و او این کار را انجام داد.»
انتهای پیام/