اسپانیا در جام جهانی ۱۹۳۴
یک بازیکن کمتر و یک دروازهبان با دست شکسته!
در اولین جام جهانی در سال ۱۹۳۴، فهرست تیم اسپانیا دچار آشفتگی شد؛ هیلاریو در خانه ماند و دروازهبان سویا، ایزاگیرره، با دست چپ شکسته به تیم اضافه شد.
لوئیس دلا فوئنته امروز فهرست ۲۶ بازیکن اسپانیا برای جام جهانی ۲۰۲۶ را اعلام میکند. او این کار را در چهارچوب قوانین سختگیرانه مسابقات و در مهلتهای تعیینشده انجام میدهد. این مربی اهل لاریوخا، وارث اولین سرمربیای است که اسپانیا را به جام جهانی برد؛ این افتخار متعلق به آمادئو گارسیا د سالازار، پزشک متخصص پوست اهل ویتوریا بود.
دو بازی اول او روی نیمکت تیم ملی برای صعود به جام جهانی مقابل پرتغال بود. سومین بازی، در ۲۷ مه ۱۹۳۴، اولین حضور اسپانیا در جام جهانی بود؛ پیروزی ۳-۱ مقابل برزیل در جنوا.
در آن مسابقه، اسپانیا با ۲۱ بازیکن وارد رقابتها شد، یک نفر کمتر از حد مجاز فیفا. در بسیاری از منابع آن جام جهانی، نام هیلاریو، مهاجم رئال مادرید، در لیست تیم دیده میشود.
اما واقعیت این بود که وقتی تیم برای بازی با برزیل آماده میشد، خوان ماررو پرز (نام واقعی هیلاریو) در مادرید بود، هر روز در گرانویا خوشگذرانی میکرد و از هدیهای که از یکی از مدیران رئال گرفته بود لذت میبرد.
غیبت به خاطر امتحان
اسپانیا ابتدا یک لیست اولیه به فیفا داد، اما بعد خواست سه تغییر ایجاد کند. پریکو پنا مصدوم شد و سیریاکو جایگزینش شد. خانواده پدرو رگوئیرو هم اجازه ندادند به جام جهانی برود چون امتحان داشت!
بعد از سفر، سرمربی تصمیم گرفت مارین را کنار بگذارد و هیلاریو را اضافه کند، اما فیفا فقط خروج پنا و رگوئیرو و ورود سیریاکو را تأیید کرد. درباره هیلاریو خبری نشد، با اینکه چمدانهایش را هم بسته بود!
در ۲۳ مه گفته شد که آماده باشد، ۲۵ مه هم همین تأکید شد اما ۲۷ مه اسپانیا، برزیل را برد و دیگر کسی درباره او حرفی نزد.
یک دروازهبان با دست گچگرفته در تیم!
دروازهبانی یکی از بحثهای اصلی آن زمان بود. زامورا بدون رقابت فیکس بود، اما نوگس و ایزاگیرره برای نیمکت رقابت داشتند.
دروازهبان سویا فصل فوقالعادهای داشت و حتی زامورا دربارهاش گفته بود: «از نظر من بهترین گزینه برای دروازه تیم ملی است.» اما همه چیز تغییر کرد.
اوایل مه، در یک بازی دوستانه، دست چپش شکست. پزشکان گفتند حداقل ۴۵ روز باید گچ بگیرد؛ یعنی خداحافظی با جام جهانی.
با این حال، ۲۳ مه وقتی تیم از بارسلونا با کشتی به ایتالیا رفت، ایزاگیرره با دست گچگرفته در تیم حضور داشت! فقط برای اینکه کنار همتیمیهایش باشد.
باشگاه سویا هم هزینه سفر او را داد تا در کنار تیم بماند.
حضور یک آشپز در کاروان تیم هم باعث تعجب شد. فرانسیسکو بلانچ انتخاب شد تا غذاهای باسکی و کاتالانی برای تیم آماده کند.
رسانهها با طعنه نوشتند: «ایده بدی است! دیگر نمیشود اگر باختند، غذا را مقصر دانست!»
انتهای پیام/
لوئیس دلا فوئنته امروز فهرست ۲۶ بازیکن اسپانیا برای جام جهانی ۲۰۲۶ را اعلام میکند. او این کار را در چهارچوب قوانین سختگیرانه مسابقات و در مهلتهای تعیینشده انجام میدهد. این مربی اهل لاریوخا، وارث اولین سرمربیای است که اسپانیا را به جام جهانی برد؛ این افتخار متعلق به آمادئو گارسیا د سالازار، پزشک متخصص پوست اهل ویتوریا بود.
دو بازی اول او روی نیمکت تیم ملی برای صعود به جام جهانی مقابل پرتغال بود. سومین بازی، در ۲۷ مه ۱۹۳۴، اولین حضور اسپانیا در جام جهانی بود؛ پیروزی ۳-۱ مقابل برزیل در جنوا.
در آن مسابقه، اسپانیا با ۲۱ بازیکن وارد رقابتها شد، یک نفر کمتر از حد مجاز فیفا. در بسیاری از منابع آن جام جهانی، نام هیلاریو، مهاجم رئال مادرید، در لیست تیم دیده میشود.
اما واقعیت این بود که وقتی تیم برای بازی با برزیل آماده میشد، خوان ماررو پرز (نام واقعی هیلاریو) در مادرید بود، هر روز در گرانویا خوشگذرانی میکرد و از هدیهای که از یکی از مدیران رئال گرفته بود لذت میبرد.
غیبت به خاطر امتحان
اسپانیا ابتدا یک لیست اولیه به فیفا داد، اما بعد خواست سه تغییر ایجاد کند. پریکو پنا مصدوم شد و سیریاکو جایگزینش شد. خانواده پدرو رگوئیرو هم اجازه ندادند به جام جهانی برود چون امتحان داشت!
بعد از سفر، سرمربی تصمیم گرفت مارین را کنار بگذارد و هیلاریو را اضافه کند، اما فیفا فقط خروج پنا و رگوئیرو و ورود سیریاکو را تأیید کرد. درباره هیلاریو خبری نشد، با اینکه چمدانهایش را هم بسته بود!
در ۲۳ مه گفته شد که آماده باشد، ۲۵ مه هم همین تأکید شد اما ۲۷ مه اسپانیا، برزیل را برد و دیگر کسی درباره او حرفی نزد.
یک دروازهبان با دست گچگرفته در تیم!
دروازهبانی یکی از بحثهای اصلی آن زمان بود. زامورا بدون رقابت فیکس بود، اما نوگس و ایزاگیرره برای نیمکت رقابت داشتند.
دروازهبان سویا فصل فوقالعادهای داشت و حتی زامورا دربارهاش گفته بود: «از نظر من بهترین گزینه برای دروازه تیم ملی است.» اما همه چیز تغییر کرد.
اوایل مه، در یک بازی دوستانه، دست چپش شکست. پزشکان گفتند حداقل ۴۵ روز باید گچ بگیرد؛ یعنی خداحافظی با جام جهانی.
با این حال، ۲۳ مه وقتی تیم از بارسلونا با کشتی به ایتالیا رفت، ایزاگیرره با دست گچگرفته در تیم حضور داشت! فقط برای اینکه کنار همتیمیهایش باشد.
باشگاه سویا هم هزینه سفر او را داد تا در کنار تیم بماند.
حضور یک آشپز در کاروان تیم هم باعث تعجب شد. فرانسیسکو بلانچ انتخاب شد تا غذاهای باسکی و کاتالانی برای تیم آماده کند.
رسانهها با طعنه نوشتند: «ایده بدی است! دیگر نمیشود اگر باختند، غذا را مقصر دانست!»
انتهای پیام/