محسن محمدسیفی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد

به گزارش ایران ورزشی، محسن محمدسیفی که سال‌ها افتخارآفرین اصلی تیم ملی ساندا بود، در گفت‌وگویی مفصل به تشریح دلایل خداحافظی خود پرداخت و از روزهای سخت ابتدای راه تا تصمیم نهایی اش گفت.

محمدسیفی با یادآوری نخستین روزهای حضورش در تهران اظهار داشت: هنوز یادم هست با اتوبوس از زنجان آمدم، از میدان آزادی تا ورزشگاه را با مینی‌بوس رفتم و بقیه راه را تا خوابگاه شماره ۲ پیاده طی کردم. هیچ وقت فکر نمی‌کردم این مسیر به این زودی تمام شود.

او که در چهار دوره بازی‌های آسیایی سه طلا و یک نقره کسب کرده، گفت مصدومیت زانوی چپ از چهار، پنج سال پیش شروع شد اما با وجود درد، به راه ادامه داد تا نتیجه بازی‌های هانگ‌ژو را جبران کند. با این حال، مصدومیت اخیر در مسابقات انتخابی، نقطه پایان بود.

دلیل خداحافظی: مصدومیت شدید زانو
این قهرمان ووشو در تشریح وضعیت جسمانی خود گفت: در مسابقات انتخابی با وجود زانوبند، چند ضربه دقیقاً روی محل آسیب‌دیده زانویم خورد. جواب MRI را باور نمی‌کردم؛ مینیسک داخلی پاره، مینیسک خارجی از بین رفته، سائیدگی مفصل، تورم مغز استخوان، پارگی MCL و کشیدگی ACL. زانویم عملاً در وضعیت بسیار بدی است.

وی افزود: تمام آن شب بیدار بودم و فکر کردم. به این نتیجه رسیدم که نباید بگذارم ۲۰ سال تلاش و افتخارم زیر سؤال برود. احساس کردم زمانش رسیده که میدان را به نسل جوان بسپارم.

محمدسیفی تأکید کرد که از ابتدا به کادر فنی گفته بود فقط از طریق انتخابی به تیم ملی می‌رود و هیچ امتیازی از فدراسیون نخواسته است. او این روحیه را برگرفته از آموزه‌های مهدی علی‌نژاد، مربی پیشین خود دانست.

او از امیر صدیقی، رئیس فدراسیون ووشو، به عنوان دوستی صمیمی یاد کرد و از همه مربیان خود از جمله حسین اوجاقی، امیر اوجاقی، محمدرضا جعفری، کیوان شیرآقایی، معین تقوی و رامین موحدنیا، سرمربی فعلی تیم ملی ساندا تشکر کرد.

محمدسیفی در پایان با اشاره به کارنامه خود گفت: به جز نخستین قهرمانی آسیایی در سال ۲۰۰۸ که برنز بود، در تمام مسابقات بعدی فینالیست شدم. سه نقره و بقیه مدال‌ها طلا بودند. ووشو زندگی من است و این خداحافظی فقط از دنیای قهرمانی و مسابقه دادن است. ووشو تا همیشه خانه من خواهد ماند.

او برای تیم ملی ایران در بازی‌های آسیایی پیش رو آرزوی موفقیت کرد.
انتهای پیام/