فریبا: طارمی هم مثل همه گلزنان دنیا خسیس است

بهتاش فریبا پیشکسوت تیم ملی فوتبال برخلاف تمرکز رایج بر اشتباهات مدافعان، ریشه مشکلات تیم ملی مقابل نیوزیلند را در ضعف دفاع تیمی و عملکرد خط هافبک می‌داند. پیشکسوت فوتبال ایران معتقد است که نبود پرس مؤثر، استقرار نامناسب هافبک‌های میانی و دادن فضا به بازیکنان کلیدی حریف، زمینه‌ساز گل‌های نیوزیلند شد؛ موضوعی که به گفته او مقابل بلژیک و ستاره‌ای مانند کوین دی‌بروینه می‌تواند هزینه‌ای سنگین‌تر برای تیم ملی داشته باشد.
 
*مشکل دفاعی تیم ملی مقابل نیوزیلند، زوج خلیل‌زاده و نعمتی بود یا تمام بازیکنان وظایف دفاعی خود را به درستی انجام ندادند؟
امروزه مشکل دفاعی یک تیم فقط به خط دفاع برنمی‌گردد و وظایف تدافعی از فوروارد شروع می‌شود. دفاع تیمی ما مقابل نیوزیلند دچار چالش بود و فشار لازم را روی بازیکنان حریف نمی‌گذاشتند. از طرفی خط هافبک تیم ملی سختگیری لازم را نداشت و استقرار خط میانی بویژه نوع ایستادن دو هافبک وسط تیم ملی ایراد داشت، در عرض یکدیگر بازی می‌کردند و فرصت‌ها را به راحتی در اختیار کریس وود گذاشتند که هرکاری دوست داشت بکند. نیوزیلند سه حمله کرد و دوتا را وارد دروازه کرد، متأسفانه تیم ملی آسیب اصلی را از خط هافبک خورد. موقعیت‌های زیادی داشتیم اما بعضی بازیکنان مثل طارمی کمی خودخواهی کردند؛ به خصوص توپی را که به تیر زد. در صورتی که در آن صحنه، اطراف آریا یوسفی هیچ کسی نبود و اگر پاس داده می‌شد می‌توانست راحت توپ را گل کند. تجربه و بازی در تیم بزرگ، بازیکنان گلزن را خودخواه می‌کند. معمولاً همه گلزنان دنیا خسیس هستند و آنطوری که باید پاس نمی‌دهند؛ مهدی طارمی هم از این قاعده مستثنی نیست.

*با توجه به اشتباهات مکرر خط هافبک، مقابل بلژیک باید روی چه موضوعی تمرکز شود؟
مقابل بلژیک باید حواس‌شان به پشت خط هافبک باشد. قطعاً کادرفنی آنالیز کرده و می‌داند که اگر در آن نقطه به بازیکنی مثل دی‌بروینه فضا داده شود با بغل پاهای معروفش از پشت هجده قدم، تیم ملی را اذیت خواهد کرد. من فکر می‌کنم روزبه چشمی می‌تواند در این باره خیلی کمک کند و امیدوارم که به این بازی برسد. همچنین رزاقی‌نیا هم گزینه خوبی است. حتی می‌شود در آن نقطه از حاج صفی استفاده کرد و سعید عزت‌اللهی را یک خط به عقب برد. کارهای زیادی می‌شود کرد و قطعاً کادرفنی اشراف کامل دارد. تاریخ نشان داده که تیم ملی همیشه با تیم‌های بزرگتر بهتر بازی کرده است. همان‌طور که مقابل آرژانتین، پرتغال و اسپانیا دست و پا بسته نبودیم.

*به نظر می‌رسد بازیکنان تیم ملی از نظر بدنی هم، آمادگی مطلوبی نداشتند.
باید پشت هر استدلالی منطق را در نظر بگیریم. تیم ملی با حواشی و داستان‌های زیادی به آمریکا رسید و مدام در فرودگاه‌ها بازیکنان ما را بازجویی می‌کنند. این موضوعات از بازیکنان و تیم انرژی می‌گیرد و چه از نظر جسمی و چه روحی تیم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تیم ملی قرار بود برای این بازی دو روز زودتر وارد آمریکا شود که قبول نکردند. این در حالی است که ریکاوری خیلی مهم است و اگر به درستی این پروسه انجام نشود، توان یک تیم تضعیف می‌شود. در بازی مقابل نیوزیلند، بعضی بازیکنان بابت فشار تمرینات در آنتالیا، هنوز به آمادگی نرسیده بودند و به قول فوتبالی‌ها بدن‌شان ول نکرده بود اما برای بازی امروز باید بدن بازیکنان آماده‌تر باشد و امیدوارم روز خوب تیم ملی باشد.

*مصر حریف سخت‌تری برای ایران خواهد بود؟
تقابل با مصر به مراتب سخت‌تر است. تیم‌هایی که بازیکن سرعتی رونده دارند همیشه به تیم ملی آسیب زده‌اند. تیم بلژیک گروهی حمله می‌کند به استثنای دوکو که تک رونده است اما مقابل مصر آنطور که باید نبود به دلیل اینکه سه نفر او را بسته بودند و پوشش می‌دادند و کادرفنی ما هم باید مراقب این موضوع باشد.

*رامین رضاییان بهتر می‌تواند دوکو را مهار کند یا صالح حردانی؟
اگر کادرفنی قصد دفاع داشته باشد، شرایط فرق می‌کند. دفاع به مراتب از حمله سخت‌تر است. صالح حردانی سخت دریبل می‌خورد و در بحث دفاعی از رامین رضاییان جلوتر است اما شاید بشود از رامین یک خط جلوتر استفاده کرد که هم دوکو بسته شود و هم روبه جلو بودن او در حملات و ارسال‌ها گره از تیم ملی باز کند.

 *کنعانی چطور، گزینه محتمل‌تری در خط دفاع مقابل بلژیک نیست؟
همه این حرف‌هایی که زده می‌شود از راه دور است و اگر مثل جام ملت‌های آسیا در قطر بودیم می‌شد نظر داد که فلانی جایگزین چه کسی شود اما از آنجایی که در تمرینات تیم حضور نداریم و وضعیت بازیکنان را نمی‌دانیم باید به کادرفنی اقتدا کنیم. قطعاً هر سرمربی دوست دارد بهترین نفرات را در ترکیب بگذارد و باید ببینیم انتخاب سرمربی تیم ملی مقابل بلژیک چه خواهد بود.