پیر نشو علی بیرو‍!

8 سال از آن شب فراموش‌نشدنی در روسیه می‌گذرد؛ شبی که علیرضا بیرانوند مقابل کریستیانو رونالدو ایستاد و با مهار پنالتی فوق‌ستاره پرتغالی، نام خود را برای همیشه در حافظه فوتبال ایران ثبت کرد. 
8 سال بعد از آن و در جام جهانی ۲۰۲۶، او بار دیگر نشان داد که بعضی بازیکنان برای حضور در صحنه‌های بزرگ ساخته شده‌اند. آنها هرگز مردانی معمولی نیستند و برای لحظات بزرگ ساخته شده‌اند و به واقع دیدار برابر بلژیک که مملو از ستاره‌های کنونی دنیای فوتبال است، مسابقه‌ای بود که بار دیگر ارزش‌های شماره یک ایران را نمایان کرد. 
همو که با واکنش‌های به‌موقع، خروج‌های مطمئن، مهارهایی خیره‌کننده و حیاتی و آرامشی مثال‌زدنی، مهاجمان یکی از آماده‌ترین تیم‌های جهان را ناکام گذاشت و ثابت کرد که یک دروازه‌بان تا چه اندازه می‌تواند در سرنوشت یک تیم تأثیرگذار باشد. 
البته مسیر او بدون فراز و نشیب نبوده است. جام جهانی ۲۰۲۲ برای بیرانوند با یک خاطره تلخ همراه شد؛ مصدومیتی عجیب در همان دقایق ابتدایی دیدار با انگلیس که شاید اگر رخ نمی‌داد، سرنوشت ایران در آن تورنمنت نیز متفاوت رقم می‌خورد.
اما علی بیرو سختی کشیده، مرد شماره یک فوتبال ایران هرگز تسلیم نشد. چهار سال صبر کرد، دوباره جنگید و بازگشت تا ثابت کند هنوز هم یکی از بهترین‌هاست و می‌تواند همچنان در ابن پست مرد اول باشد.
تردیدی نداریم که او اکنون به نماد ایستادگی، اعتماد به نفس و مقاومت تبدیل شده است. گلری که هر بار تیم ملی زیر فشار قرار می‌گیرد، قامتش بلندتر از همیشه دیده می‌شود.
بیرانوند در دیدار با بلژیک، با هر شیرجه و هر مهار، به رقبای ایران این پیام را داد که تسخیر دروازه‌اش هرگز کار ساده‌ای نیست و همچون سدی سدید در برابر هر حمله‌ای ایستادگی می‌کند.
وقتی از علی بیرو حرف می‌زنیم البته به معنای آن نیست که هم‌قطاران او در دوران ماضی را از یاد ببریم چرا که فوتبال ایران همیشه دروازه‌بان‌های بزرگی به خود دیده است؛ از نسل‌های گذشته تا امروز. از ناصر حجازی تا احمدرضا عابدزاده و... این پست یکی از نقاط قوت فوتبال ملی بوده است. با این حال، بیرانوند در حال تبدیل شدن به یکی از مفاخر تاریخ این پست در فوتبال ایران و حتی آسیاست. آن هم به واسطه دو درخشش خیره‌کننده‌اش در دو جام جهانی.
با علیرضا بیرانوند چنانچه آمادگی ذهنی و فنی‌اش را حفظ کند، بی‌شک می‌شود به رتبه‌های بالاتر نیز اندیشید. به جایگاهی رفیع‌تر. تیم ملی یک بازی فوق حساس دیگر با مصر در پیش دارد. ایستادگی بیرانوند تیم ملی ایران را به مرحله بعد سوق خواهد داد و باید از این فرصت نهایت بهره را برد تا تیم ملی با بیرانوند یک یادگاری بزرگ برای فوتبال ایران به ارمغان بیاورد.