از هوادار و فرد البرز تا سایپا
خرید تیمهای تهرانی به سود پرسپولیس، به ضرر فوتبال پایتخت
در روزهای اخیر خبرهای متعددی درباره تلاش سهامداران و حامیان مالی باشگاه پرسپولیس برای خرید امتیاز یک تیم لیگ یکی به گوش میرسد. ماجرایی که از تیم هوادار تهران آغاز شد و حالا نام فرد البرز و حتی باشگاه باسابقه سایپا نیز به آن اضافه شده است. اگرچه هنوز هیچیک از این مذاکرات به مرحله نهایی نرسیده و قرارداد رسمی میان طرفین امضا نشده، اما مطرح شدن این گزینهها، نگرانیهایی را درباره آینده فوتبال تهران بهوجود آورده است.
در کنار شایعات مربوط به خرید امتیاز یک تیم لیگ یکی گفته میشود حامی مالی باشگاه پرسپولیس مذاکراتی جدیتر از سایر گزینهها را با شرکت سایپا برای خرید زیرساختها، امکانات ورزشی و حتی ساختار باشگاهی این مجموعه آغاز کرده و در برخی بخشها نیز به نتایج مثبتی رسیده است. از سوی دیگر، مدتهاست خبرهایی درباره کاهش تمایل کارخانه سایپا به ادامه تیمداری در ورزش شنیده میشود و همین مسأله احتمال واگذاری این باشگاه را افزایش داده است.
با این حال، پرسش مهم اینجاست که چنین اقدامی چه تأثیری بر فوتبال تهران خواهد گذاشت؟ سایپا یکی از قدیمیترین و ریشهدارترین باشگاههای فوتبال ایران است که طی دهههای گذشته نقش مهمی در معرفی استعدادها و توسعه فوتبال پایه ایفا کرده است. حذف یا ادغام چنین باشگاهی، صرفنظر از اینکه خریدار آن چه مجموعهای باشد، میتواند به تضعیف ساختار فوتبال پایتخت منجر شود.
هوادار نیز با وجود قدمت کمتر، یکی از معدود نمایندگان فوتبال تهران در لیگ یک در سالهای اخیر بوده است و از دست رفتن سهمیه این تیم هم اتفاق مثبتی برای فوتبال پایتخت نخواهد بود.
حتی خرید امتیاز فرد البرز که در استان البرز فعالیت میکند، میتواند نمونه دیگری از جابهجاییهای مقطعی باشد که شاید در کوتاهمدت به سود یک باشگاه بزرگ تمام شود، اما در بلندمدت به زیان چرخه توسعه فوتبال کشور خواهد بود.
بدون تردید پرسپولیس بهعنوان یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا نیازمند سرمایهگذاری در زیرساختها، امکانات ورزشی، کمپ اختصاصی و تیمهای پایه است و ورود سرمایهگذاران قدرتمند میتواند به حرفهایتر شدن این باشگاه کمک کند. اما این هدف لزوماً نباید با خرید امتیاز و حذف تدریجی باشگاههای قدیمی تهران محقق شود.
شاید راهکار اصولیتر این باشد که سهامداران و تصمیمگیران پرسپولیس، در صورت تمایل به راهاندازی تیم دوم یا توسعه ساختار باشگاه از دستههای پایینتر فوتبال کار را آغاز کنند و با سرمایهگذاری بلندمدت، طی چند سال مسیر صعود را طی کنند. این روش علاوه بر حفظ هویت باشگاههای قدیمی، به اصل مهم پشتوانهسازی نیز کمک خواهد کرد.
البته آنچه امروز مطرح شده، هنوز در حد گمانهزنی و مذاکره است و هیچ توافق رسمی به ثبت نرسیده است. اما نفس مطرح شدن چنین سناریوهایی زنگ خطری برای فوتبال تهران محسوب میشود. فوتبالی که بیش از هر زمان دیگری به حفظ باشگاههای ریشهدار، تقویت آکادمیها و توسعه پایدار نیاز دارد، نه حذف تدریجی هویتهای قدیمی به سود پروژههای کوتاهمدت.
انتهای پیام/