مدیرانی که از دل بحران، آرامش ساختند

در روزهایی که تیم ملی فوتبال ایران بیش از هر چیز به آرامش نیاز داشت، دو چهره دیپلماتیک، بی‌سروصدا و هوشمندانه، پشت صحنه‌ای از تنش‌ها و پیچیدگی‌ها را مدیریت کردند که اگر نبود، شاید امروز از جام جهانی ۲۰۲۶ با حسرت دیگری یاد می‌کردیم.

 

دکتر ابوالفضل مهرآبادی، سرپرست دفتر حافظ منافع ایران در واشنگتن، و دکتر ابوالفضل پسندیده، سفیر ایران در مکزیک، این روزها بیش از هر زمانی نشان دادند که دیپلماسی می‌تواند فراتر از میز مذاکره، به قلب یک تیم و امید یک ملت جان ببخشد.

 

کار از جایی آغاز شد که تیم ملی به دلیل محدودیت‌های شدید ورود به خاک آمریکا، با چالشی بی‌سابقه روبه‌رو شد. کاروان ایران که برای مسابقات به شهر تیخوانای مکزیک منتقل شده بود، با این واقعیت تلخ مواجه شد که تنها در روز مسابقه و برای ساعاتی محدود اجازه ورود به آمریکا را دارد. بیش از ۱۵ نفر از کادر فنی و اداری تیم نیز ویزا دریافت نکرده بودند. در چنین شرایطی، هرگونه تنش یا کم‌توجهی می‌توانست تمرکز تیم را بر هم بزند.

 

آنجا بود که مدیریت بی‌نظیر این دو دیپلمات، فصل تازه‌ای را رقم زد.

 

دکتر پسندیده در مکزیک، با حضور در رسانه‌ها و گفت‌وگو با مقامات محلی، نه‌تنها خواستار رفع موانع شد، بلکه با استقرار تیم در تیخوانا و هماهنگی‌های لجستیکی، فضایی امن و آرام برای اردوی آماده‌سازی فراهم کرد. او با نگاهی فراتر از یک مأموریت تشریفاتی، خود را در کنار ملی‌پوشان قرار داد و پیام صلح‌طلبی ایران را از دل بحران به گوش جهان رساند.

 

در سوی دیگر، دکتر مهرآبادی با مدیریت پرونده ویزا و تعامل با نهادهای آمریکایی، توانست از تشدید حاشیه‌ها جلوگیری کند. او نشان داد که دفتر حافظ منافع، صرفاً یک نهاد اداری نیست، بلکه بازوی اجراییِ آرامش‌بخش برای ورزشکارانی است که در اوج کشمکش‌های سیاسی، پرچم کشورشان را بر دوش دارند.

 

نتیجه این هماهنگی دیپلماتیک، امروز در اردوی تیم ملی مشهود است. رسانه‌ها از «آرامش باورنکردنی» ستاره‌های ایران در میان این همه حاشیه نوشته‌اند و فیفا نیز با برگزاری جلسات مثبت، بر حمایت خود از حضور بی‌دغدغه ایران تأکید کرده است.

 

این دقیقاً همان «حال خوبی» است که هواداران انتظار داشتند. حالی که نه با شعار، که با عملِ مدیرانی دلسوز به تیم هدیه شد.

 

در شرایطی که فوتبال و سیاست گره‌خورده‌ترین فصل تاریخ خود را تجربه می‌کنند، دکتر مهرآبادی و دکتر پسندیده ثابت کردند که دیپلماسیِ کارآمد، بزرگ‌ترین پشتیبانِ روحیه یک تیم است. آن‌ها نشان دادند برای دفاع از نام ایران، نه تنها پشت تریبون، که در خط‌مقدمِ بحران‌ها نیز باید ایستاد.

 

تیم ملی امروز مدیون این آرامشِ پشت‌پرده است. آرامشی که از دلِ کارشکنی‌ها، با تدبیر ساخته شد.