تلخترین خاطرات ایران با VAR
سه گل، سه رؤیا و یک فناوری که شادیها را گرفت
شاید هیچ تیمی در جام جهانی ۲۰۲۶ به اندازه ایران با تصمیمهای VAR خاطرهای تلخ نساخته باشد. تیم ملی ایران در سه مسابقه مرحله گروهی، سه بار دروازه حریفان را باز کرد؛ اما هر سه گل پس از بازبینی ویدیویی مردود اعلام شد تا شاگردان امیر قلعهنویی یکی از عجیبترین رکوردهای این دوره از رقابتها را به نام خود ثبت کنند.
سه گلی که هر کدام میتوانست مسیر ایران را در جام تغییر دهد؛ سه لحظهای که شادی میلیونها هوادار را به سکوت تبدیل کرد.
گل اول؛ شروعی که میتوانست با پیروزی همراه شود
در نخستین مسابقه مرحله گروهی، ایران با رویکردی هجومی وارد زمین شد و توانست روی ارسال دقیق رامین رضاییان و ضربه علی نعمتی به گل برسد. شادی بازیکنان و نیمکت ایران آغاز شد، اما این شادی دوام زیادی نداشت.
داور پس از بررسی صحنه توسط VAR، اعلام کرد نعمتی در موقعیت آفساید قرار داشته و گل مردود است. گلی که میتوانست سه امتیاز ارزشمند برای ایران به همراه داشته باشد، در همان لحظه نخستین قربانی VAR شد.
ایران در آن مسابقه دو بار از حریف عقب افتاد و دو بار بازی را به تساوی کشاند، اما آن گل میتوانست سرنوشت دیگری برای اولین بازی تیم ملی رقم بزند.
گل دوم؛ طارمی و آفساید میلیمتری مقابل بلژیک
دومین ضربه VAR در یکی از مهمترین مسابقات ایران در مرحله گروهی رقم خورد؛ دیداری که شاگردان قلعهنویی مقابل بلژیک نمایش قابل توجهی ارائه کردند.
در دقیقه ۲۵، روی یک ضربه آزاد تمرین شده، مهدی طارمی دروازه تیبو کورتوا را باز کرد. حرکت هماهنگ بازیکنان ایران و ضربه نهایی مهاجم تیم ملی، لحظهای تاریخی را رقم زده بود، اما باز هم پای VAR به میان آمد.
پس از بازبینی صحنه اعلام شد طارمی در لحظه ارسال توپ، به اندازه چند سانتیمتر در موقعیت آفساید قرار داشته است؛ تصمیمی که باعث شد یکی از زیباترین لحظات هجومی ایران در این جام از بین برود.
این گل میتوانست ایران را به پیروزی برابر یکی از قدرتهای فوتبال جهان نزدیک کند، اما در نهایت بازی با تساوی به پایان رسید؛ نتیجهای که با وجود تلخی، ارزش فنی بالای نمایش ایران را نشان داد.
گل سوم؛ یک پنجه فاصله تا تاریخسازی
اما تلخترین صحنه در آخرین بازی مرحله گروهی برابر مصر رقم خورد؛ مسابقهای که نتیجه آن سرنوشت صعود ایران را مشخص میکرد.
در شرایطی که بازی با نتیجه یکبریک دنبال میشد، در دقیقه ۹۰+۳ روی یک ضربه آزاد، شجاع خلیلزاده توپ را وارد دروازه مصر کرد. مدافع ایران پیراهن خود را از تن خارج کرد و به سمت هواداران رفت؛ نیمکت ایران هم برای جشن صعود وارد زمین شد.
اما این بار هم VAR پایان خوشی برای ایران رقم نزد.
بازبینی صحنه نشان داد خلیلزاده در لحظه ضربه همتیمی خود، به اندازه یک پنجه پا در موقعیت آفساید قرار داشته است. با توجه به خروج دروازهبان مصر از خط دروازه، بررسی این صحنه حساستر شده بود، اما تصمیم نهایی تغییر نکرد؛ گل مردود اعلام شد. ایران در دقایق پایانی یک بار دیگر توپ را به تیر دروازه مصر کوبید، تا پیروزی در این دیدار از دست برود.
ایران؛ تیمی که بیشترین گل مردود با VAR را داشت
سه گل مردود در سه مسابقه، آماری است که ایران را در جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از شاخصترین تیمهای درگیر با تصمیمهای VAR تبدیل کرد.
گلهایی که در مجموع میتوانستند مسیر امتیازی ایران را تغییر دهند؛ از پیروزی احتمالی در بازی نخست گرفته تا شکستناپذیری برابر بلژیک و صعود در دیدار پایانی.
فراتر از VAR؛ مبارزه در خارج از زمین
تلخی این حذف تنها به تصمیمهای ویدیویی محدود نمیشود. تیم ملی ایران در این جام شرایطی متفاوت را تجربه کرد. محدودیتهای مربوط به سفر و مسائل خارج از زمین باعث شد برنامه آمادهسازی تیم با دشواریهای زیادی همراه باشد.
ایران بخش مهمی از اردوی خود را در مکزیک برگزار کرد و برای مسابقات مجبور به رفتوآمدهای طولانی شد؛ شرایطی که روی زمان تمرین و ریکاوری بازیکنان تأثیر گذاشت.
با وجود این مشکلات، تیم ملی در هر سه مسابقه مرحله گروهی با انگیزه و جنگندگی ظاهر شد و توانست عملکردی قابل احترام از خود به نمایش بگذارد.
پایان یک رؤیا با فاصله چند سانتیمتر
فاصله ایران با یک صعود تاریخی به عنوان تیم اول گروه شاید تنها چند سانتیمتر بود؛ فاصلهای که VAR آن را ثبت کرد.
سه گل، سه لحظه شادی از دسترفته و یک رکورد که هیچ تیمی دوست ندارد به نامش ثبت شود. ایران جام جهانی ۲۰۲۶ را نه با شکست فنی، بلکه با خاطره سه گل مردودی و حسرت فرصتهایی به پایان رساند که میتوانست تاریخ فوتبال این کشور را تغییر دهد.
انتهای پیام/
سه گلی که هر کدام میتوانست مسیر ایران را در جام تغییر دهد؛ سه لحظهای که شادی میلیونها هوادار را به سکوت تبدیل کرد.
گل اول؛ شروعی که میتوانست با پیروزی همراه شود
در نخستین مسابقه مرحله گروهی، ایران با رویکردی هجومی وارد زمین شد و توانست روی ارسال دقیق رامین رضاییان و ضربه علی نعمتی به گل برسد. شادی بازیکنان و نیمکت ایران آغاز شد، اما این شادی دوام زیادی نداشت.
داور پس از بررسی صحنه توسط VAR، اعلام کرد نعمتی در موقعیت آفساید قرار داشته و گل مردود است. گلی که میتوانست سه امتیاز ارزشمند برای ایران به همراه داشته باشد، در همان لحظه نخستین قربانی VAR شد.
ایران در آن مسابقه دو بار از حریف عقب افتاد و دو بار بازی را به تساوی کشاند، اما آن گل میتوانست سرنوشت دیگری برای اولین بازی تیم ملی رقم بزند.
گل دوم؛ طارمی و آفساید میلیمتری مقابل بلژیک
دومین ضربه VAR در یکی از مهمترین مسابقات ایران در مرحله گروهی رقم خورد؛ دیداری که شاگردان قلعهنویی مقابل بلژیک نمایش قابل توجهی ارائه کردند.
در دقیقه ۲۵، روی یک ضربه آزاد تمرین شده، مهدی طارمی دروازه تیبو کورتوا را باز کرد. حرکت هماهنگ بازیکنان ایران و ضربه نهایی مهاجم تیم ملی، لحظهای تاریخی را رقم زده بود، اما باز هم پای VAR به میان آمد.
پس از بازبینی صحنه اعلام شد طارمی در لحظه ارسال توپ، به اندازه چند سانتیمتر در موقعیت آفساید قرار داشته است؛ تصمیمی که باعث شد یکی از زیباترین لحظات هجومی ایران در این جام از بین برود.
این گل میتوانست ایران را به پیروزی برابر یکی از قدرتهای فوتبال جهان نزدیک کند، اما در نهایت بازی با تساوی به پایان رسید؛ نتیجهای که با وجود تلخی، ارزش فنی بالای نمایش ایران را نشان داد.
گل سوم؛ یک پنجه فاصله تا تاریخسازی
اما تلخترین صحنه در آخرین بازی مرحله گروهی برابر مصر رقم خورد؛ مسابقهای که نتیجه آن سرنوشت صعود ایران را مشخص میکرد.
در شرایطی که بازی با نتیجه یکبریک دنبال میشد، در دقیقه ۹۰+۳ روی یک ضربه آزاد، شجاع خلیلزاده توپ را وارد دروازه مصر کرد. مدافع ایران پیراهن خود را از تن خارج کرد و به سمت هواداران رفت؛ نیمکت ایران هم برای جشن صعود وارد زمین شد.
اما این بار هم VAR پایان خوشی برای ایران رقم نزد.
بازبینی صحنه نشان داد خلیلزاده در لحظه ضربه همتیمی خود، به اندازه یک پنجه پا در موقعیت آفساید قرار داشته است. با توجه به خروج دروازهبان مصر از خط دروازه، بررسی این صحنه حساستر شده بود، اما تصمیم نهایی تغییر نکرد؛ گل مردود اعلام شد. ایران در دقایق پایانی یک بار دیگر توپ را به تیر دروازه مصر کوبید، تا پیروزی در این دیدار از دست برود.
ایران؛ تیمی که بیشترین گل مردود با VAR را داشت
سه گل مردود در سه مسابقه، آماری است که ایران را در جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از شاخصترین تیمهای درگیر با تصمیمهای VAR تبدیل کرد.
گلهایی که در مجموع میتوانستند مسیر امتیازی ایران را تغییر دهند؛ از پیروزی احتمالی در بازی نخست گرفته تا شکستناپذیری برابر بلژیک و صعود در دیدار پایانی.
فراتر از VAR؛ مبارزه در خارج از زمین
تلخی این حذف تنها به تصمیمهای ویدیویی محدود نمیشود. تیم ملی ایران در این جام شرایطی متفاوت را تجربه کرد. محدودیتهای مربوط به سفر و مسائل خارج از زمین باعث شد برنامه آمادهسازی تیم با دشواریهای زیادی همراه باشد.
ایران بخش مهمی از اردوی خود را در مکزیک برگزار کرد و برای مسابقات مجبور به رفتوآمدهای طولانی شد؛ شرایطی که روی زمان تمرین و ریکاوری بازیکنان تأثیر گذاشت.
با وجود این مشکلات، تیم ملی در هر سه مسابقه مرحله گروهی با انگیزه و جنگندگی ظاهر شد و توانست عملکردی قابل احترام از خود به نمایش بگذارد.
پایان یک رؤیا با فاصله چند سانتیمتر
فاصله ایران با یک صعود تاریخی به عنوان تیم اول گروه شاید تنها چند سانتیمتر بود؛ فاصلهای که VAR آن را ثبت کرد.
سه گل، سه لحظه شادی از دسترفته و یک رکورد که هیچ تیمی دوست ندارد به نامش ثبت شود. ایران جام جهانی ۲۰۲۶ را نه با شکست فنی، بلکه با خاطره سه گل مردودی و حسرت فرصتهایی به پایان رساند که میتوانست تاریخ فوتبال این کشور را تغییر دهد.
انتهای پیام/