استعفا در کره، حماسهسرایی در تهران
تفاوت میان ساختمان و شهر سئول
تیم ملی فوتبال ایران با کسب سه امتیاز ناپلئونی از سه دیدار مرحله گروهی، از راهیابی به مرحله یکشانزدهم نهایی نخستین دوره ۴۸ تیمی جام جهانی ۲۰۲۶ بازماند؛ تورنمنتی فشرده که با افزایش تعداد سهمیهها، فرشی قرمز و فرصتی طلایی برای صعود غولهای آسیایی پهن کرده بود، اما برای ما به بنبست رسید.
شاگردان امیر قلعهنویی در گروه G با تیمهای بلژیک، مصر و نیوزیلند همگروه بودند و هر سه بازی خود را با طعم تساوی به پایان رساندند. هرچند یوزها در این کارزار شکستی را در مستطیل سبز متحمل نشدند، اما حذف از دور گروهی با توجه به وعدههای پرطمطراق پیش از مسابقات، طعمی تلخ برای فوتبال ایران به جا گذاشت. پیش از آغاز مسابقات، امیر قلعهنویی بارها از هدفگذاری تیم ملی برای صعود تاریخی سخن گفته و حتی وعده داده بود که در صورت تحقق این هدف، مردم ایران در خیابانها جشن خواهند گرفت. با این حال، تیم ملی نتوانست انتظارات را برآورده کند و پروندهاش بسته شد.
این، سومین ناکامی بزرگ قلعهنویی در رقابتهای کلان با تیم ملی به شمار میرود؛ او نخستین بار در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ با شکست برابر کرهجنوبی در مرحله حذفی از دور مسابقات کنار رفت، در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ نیز در گام آخر کم آورد و اکنون حذف از جام جهانی ۲۰۲۶، سومین ناکامی استراتژیک او روی نیمکت تیم ملی محسوب میشود. پس از پایان جامملتهای آسیا، بسیاری از کارشناسان خواستار جراحی در کادر فنی بودند، اما فدراسیون با حمایت تمامقد از ادامه همکاری با قلعهنویی، این مسیر فرسایشی را ادامه داد. در شرایطی که تیمهای حذفشده آسیایی از جام جهانی با زلزله استعفای سرمربی یا رئیس فدراسیون خود مواجه شدهاند، فدراسیون فوتبال ایران روش معکوسی را در پیش گرفته است.
یاسر المسحل، رئیس فدراسیون فوتبال عربستان، روز دوشنبه با انتشار بیانیهای رسمی اعلام کرد حذف تیم ملی این کشور از مرحله گروهی با اهداف و استانداردهای فوتبال عربستان همخوانی نداشته و به همین دلیل، مسئولیت کامل این ناکامی را پذیرفته و شجاعانه از ریاست فدراسیون کنارهگیری کرد؛ عربستان با کسب دو امتیاز در جایگاه آخر گروه H آرام گرفت. از سوی دیگر، هونگ میونگ-بو، سرمربی تیم ملی کره جنوبی نیز ساعاتی پس از حذف تیمش در نشست خبری، در برابر پیشگاه مردم کشورش عذرخواهی کرد و با تعظیمی تاریخی، از سمت خود استعفا داد؛ کرهایها در سه بازی خود دو شکست را تجربه کرده بودند.
اما در ایران، فدراسیون «خودستایی» از اسکواد مربیان و «تمجید بیمورد» از امیر قلعهنویی را در دستور کارش قرار داده؛ هر چند بپذیریم فدراسیون برای آمادهسازی این تیم کمکاری نداشت و با توجه به شرایط کشور سنگ تمام گذاشت.
اگرچه چالشهای تیم ملی برای حضور در جامجهانی ۲۰۲۶ متفاوت با دورههای گذشته بود از جمله میزبانی آمریکا و شکنجه لجستیکی مرز مکزیک، اما از حیث برگزاری اردوهای داخلی و خارجی نه تنها تفاوت چندانی با دورههای گذشته نداشت، بلکه تعطیلی کامل لیگ برتر، فرصت طلایی بیستوچند روزهای به کادر فنی داد تا ملیپوشان را در اختیار داشته باشد. البته برگزار نشدن دیدارهای تدارکاتی بزرگ، تنها تفاوت با دورههای گذشته بود؛ هر چند در ادوار گذشته هم تیم ملی ایران بازی تدارکاتی با غولهای جهان نداشت و تیمهای درجه سوم و چهارم انتخاب میشدند! شاید بخشی از توجیهات کادر فنی درست باشد، اما دلیل اصلی حذف ایران، تساوی خانمانسوز با نیوزیلند در اولین گام بود؛ مسابقهای که همه از ماهها قبل پیروزی در آن را بلیت صعود میدانستند.
حالا که کاروان تیم ملی خسته و بیرمق به تهران بازگشته، هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال باید هرچه سریعتر و بدون فوت وقت تشکیل جلسه دهد و عملکرد فنی را به طور کامل زیر ذرهبین ببرد. زنگ خطر اصلی برای فوتبال ما به صدا درآمده و دیگر جایی برای مماشات، مصلحتاندیشی و خودفریبی وجود ندارد. اهالی فوتبال کمبودها و کارشکنیهای سیاسی میزبان را درک میکنند، اما هرگز نمیپذیرند که پس از گرفتن حق شادی صعود، فدراسیون فوتبال و رؤسای هیأتها به خودستایی و تمجیدهای اگزجره بپردازند.
اگر میخواهیم تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا که چند ماه دیگر در عربستان برگزار میشود به قله قهرمانی برسد، نباید چشم بر واقعیتها ببندیم و با تعریف و تمجید بیمورد سعی در «قهرمانسازی کاذب» داشته باشیم. با این «خودستاییها» فقط خودمان را فریب میدهیم و به استعدادهای این مرز و بوم خیانت میکنیم.
در آستانه جامملتها باید دید آیا قلعهنویی، این تیم ملی مسن را تغییر نسل خواهد داد یا خیر.
در فوتبال حرفهای، حتی گرفتن بازوبند کاپیتانی از ستارهای چون سالم الدوساری (مرد سال آسیا) در تیم عربستان به راحتی رخ میدهد؛ حالا بسیاری در انتظار تکرار این شهامت و جراحی بزرگ در ایران توسط کادر فنی و مهدی تاج هستند.
انتهای پیام/