غول مرحله آخر!

برای متوقف کردن ارلینگ هالند کار زیادی لازم است و حالا برزیل این را به خوبی می‌داند. قهرمانان پنج دوره جهان امسال عنوان ششم خود را اضافه نخواهند کرد، زیرا ضربه سر دیرهنگام هالند و یک شوت سرکش در وقت‌های تلف شده، نروژ را با پیروزی ۲-۱ به یک‌چهارم نهایی جام جهانی رساند. این اولین بار است که نروژ به این مرحله راه می‌یابد. یک بازی محتاطانه همیشه به نظر می‌رسید که برای تعیین نتیجه به یک بازیکن بزرگ نیاز دارد و جای تعجب نبود که هالند پیش‌قدم شد. دو گل او تعداد گل‌هایش را در این مسابقات به هفت رساند و او را به طور مشترک با کیلیان امباپه و لیونل مسی در صدر جدول کفش طلا قرار داد. نروژ اکنون در یک‌چهارم نهایی حضور دارد، در حالی که برزیل باید یک تحقیق طولانی در مورد آنچه اشتباه رخ داده است، انجام دهد.

آیا کسی می‌تواند هالند را متوقف کند؟
یاد جمله معروف می‌افتیم، اگر چیزی واقعاً متوقف‌نشدنی باشد، نباید آن را متوقف کرد. به همین دلیل، همه منتظر بودند در ورزشگاه مت‌لایف نبرد جذاب ارلینگ هالند و گابریل ماگالیس را ببینند؛ تقابلی که بارها تکرار شد و همه می‌خواستند بدانند برنده آن چه کسی خواهد بود. در بیشتر دقایق بازی، هالند در نبردهای تن‌به‌تن موفق‌تر بود، اما گابریل با کمک رایان، به‌ویژه در ضربات کرنر، اجازه نداد ستاره نروژ به گل برسد. تا دقیقه ۷۹، هالند فقط ۲۰ بار توپ را لمس کرده بود که تنها چهار لمس او داخل محوطه جریمه بود. او چند شوت هم زد، اما هیچ‌کدام دردسر جدی برای مدافعان برزیل ایجاد نکرد. با این حال، در سمت چپ زمین اتفاق مهمی در حال شکل گرفتن بود. آندریاس شلدراپ، بازیکن بنفیکا که در نیمه دوم به میدان آمده بود، چند بار با ارسال توپ به فضای بین مدافعان و دروازه‌بان برزیل، به حریف هشدار داده بود. همان فضایی که هالند بیش از هر جای دیگری دوست دارد از آن استفاده کند. و در نهایت، ۱۱ دقیقه مانده به پایان وقت قانونی، هالند متوجه شد که شلدراپ آماده ارسال توپ است. او به‌موقع حرکت کرد و با یک ضربه سر محکم که به زمین برخورد کرد، توپ را وارد دروازه کرد. این بار گابریل جا ماند. اما کار هالند تمام نشده بود. در دقایق پایانی، او یک پاس روی پا دریافت کرد؛ این بار حدود پنج یارد بیرون از محوطه جریمه. هالند با دو لمس توپ، آن را روی پای چپش آورد و سپس با یک ضربه دقیق، توپ را از بین پاهای مارکینیوش عبور داد و به گوشه پایین دروازه فرستاد. این بار گابریل فقط نظاره‌گر صحنه بود. پاس گل؟ باز هم شلدراپ؛ بازیکنی که روند بازی را تغییر داد. با این حال، هیچ تردیدی وجود نداشت که ستاره اصلی این مسابقه چه کسی بود؛ ارلینگ هالند.

آنچلوتی ‌می‌تواند از شروع ضعیف برزیل جان سالم به در می‌برد؟
برزیل در مجموع نمایش خوبی نداشت. این تیم در حفظ توپ دچار مشکل بود و بیشتر موقعیت‌هایش را از ضدحمله‌های سریع پس از اشتباهات نروژ یا روی صحنه‌های پراکنده به دست آورد. بعد از گل نخست هالند هم نتوانست فشار لازم را برای بازگشت به بازی ایجاد کند. بخشی از این اتفاق به تصمیم‌های کارلو آنچلوتی برمی‌گشت. او درست قبل از گل اول، برونو گیمارش را تعویض کرد. آنچلوتی که دیده بود تیمش مالکیت توپ را از دست داده، با آوردن ادسون و دانیلو سانتوس سعی کرد خط میانی را پرانرژی‌تر کند، اما در عوض خلاق‌ترین پاسور تیمش را از زمین بیرون برد. این تصمیم باعث شد نروژ در ۱۰ دقیقه پایانی با آرامش بیشتری بازی را کنترل کند و در نهایت با دومین گل هالند اختلاف را بیشتر کند. برزیل حتی زمانی که موقعیت هم به دست آورد، نتوانست از آنها استفاده کند. اندریک بلافاصله پس از ورود به زمین، با یک کنترل نامناسب فرصت تک‌به‌تک خود را از دست داد. وینیسیوس جونیور هم شب ناامیدکننده‌ای داشت و در نیمه نخست، پس از عبور از خط دفاعی، ضربه‌اش را دروازه‌بان نروژ مهار کرد. پنالتی از دست‌رفته برونو گیمارش هم اگرچه تا پایان بازی به حاشیه رفت، اما می‌توانست روند مسابقه را کاملاً تغییر دهد. با وجود هیجانی که بابت حضور آنچلوتی به وجود آمده بود و امیدی که برای تکرار ضدحمله‌های مرگبار رئال مادرید او وجود داشت، برزیل در این مسابقه همچنان با مشکلات تاکتیکی زیادی روبه‌رو بود و این بازی، تیم را دوباره به واقعیت برگرداند.

چرا اندریک و نیمار نتوانستند تأثیرگذار باشند؟
قابلیت ترجمه خودکار در ایکس باعث شده محتوای هواداران از سراسر جهان راحت‌تر دیده شود و میم‌های این جام جهانی هم جهانی شوند. در این میان، هواداران برزیلی بیش از همه به شوخی با کارلو آنچلوتی پرداخته‌اند؛ اینکه او تا چه حد برای بازی ندادن به اندریک تلاش می‌کند.
آنچلوتی که در رئال مادرید فرصت چندانی به این مهاجم جوان نداد، در تیم ملی برزیل هم با وجود فرصت‌های فراوان، کمتر از او استفاده کرده است؛ تصمیمی که با توجه به محبوبیت بالای این بازیکن ۱۹ ساله در برزیل، انتقادهای زیادی به همراه داشته است. همچنین پیش از مسابقات گزارش‌هایی منتشر شد که آنچلوتی، نیمار را بیشتر برای حفظ آرامش فضای تیم به جام جهانی آورده است؛ یعنی ترجیح داده او در کنار تیم باشد تا بیرون از اردو، جایی که ممکن بود حاشیه ایجاد کند. از طرفی، این تصمیم می‌توانست از واکنش منفی هواداران برزیلی که به نیمار علاقه زیادی دارند، جلوگیری کند؛ بازیکنی که پیش از جام جهانی مصدوم شده بود. در این بازی، هر دو بازیکن دقایق کمی بازی کردند، اما زمانی وارد زمین شدند که برزیل به دنبال گل برتری بود. اندریک تنها چند ثانیه پس از ورود، در موقعیت تک‌به‌تک قرار گرفت، اما یک کنترل ناموفق باعث شد بیش از حد به نیلند نزدیک شود و در ادامه ضربه عجولانه‌اش را به بیرون بزند. در همان لحظه، ارلینگ هالند در آن سوی زمین دست‌هایش را روی سرش گذاشت؛ احتمالاً هم از اینکه تیمش از این فرصت جان سالم به در برد و هم از اینکه می‌دانست چنین موقعیتی نباید از دست برود. هالند، استاد تمام کردن موقعیت‌ها، از فرصت بزرگ خود استفاده کرد و تفاوت را رقم زد؛ اما اندریک نتوانست همین کار را انجام دهد.

هرچند نیمار در دقایق پایانی یک پنالتی را به گل تبدیل کرد، اما آن گل برای نجات برزیل کافی نبود. آیا کریستوفر آیر توپ را لمس کرد؟ همانطور که در بازی اخیر کرواسی و پرتغال دیدیم، فیفا و آدیداس فناوری‌ای توسعه داده‌اند که قرار است کاملاً دقیق و قطعی باشد. چون تصاویر واضح نبودند، احتمالاً VAR به این نتیجه رسیده که پای آیر به توپ نخورده و به همین دلیل پنالتی اعلام شد. تعجب آور بود که داور آمریکایی، اسماعیل الفات، خودش بلافاصله پنالتی نگرفت، چون در لحظه اول یک خطای معمولی به نظر می‌رسید. این موضوع نشان می‌دهد که داوران معمولاً از تصمیم‌گیری مستقیم در صحنه‌های پنالتی پرهیز می‌کنند و اجازه می‌دهند VAR تصمیم نهایی را بگیرد. به طور کلی، داورانی که اشتباه می‌کنند و خطا را نمی‌بینند معمولاً کمتر از کسانی که یک بازیکن بی‌گناه را جریمه می‌کنند، مورد انتقاد قرار می‌گیرند. البته این شرایط برای الفات در زمان واقعی سخت بود، اما در نهایت VAR تصمیم درست را ارائه داد. همیشه نوعی لذت از ناکامی دیگران وجود دارد وقتی بازیکنی در زدن پنالتی تردید می‌کند و آن را از دست می‌دهد؛ انگار بیش از حد فکر کرده است.

توصیه قدیمی این بود: «نقطه‌ات را انتخاب کن و عوضش نکن.» اما دیدگاه جدید برعکس شده: اگر تکنیک و اعتمادبه‌نفس مکث و بررسی را داشته باشی، عملاً به دروازه‌بان فرصت بیشتری می‌دهی. به همین دلیل بسیاری از پنالتی‌زن‌ها حالا سعی می‌کنند قبل از ضربه، دروازه‌بان را فریب دهند. دروازه‌بان‌ها هم پیشرفت کرده‌اند؛ بعضی‌ها وانمود می‌کنند به یک سمت می‌روند و بعد سمت دیگر می‌پرند، یا با حفظ تمرکز، ضربه‌زننده را مجبور به تصمیم‌گیری دیرهنگام می‌کنند. مشکل برونو گیمارش این است که سبک او تا حدی قابل پیش‌بینی شده است. او در پنج پنالتی اخیرش برای نیوکاسل، هر بار در ضربه‌اش تردید داشته اما چهار بار به سمت راست خودش زده است. این نشان می‌دهد که حتی اگر دروازه‌بان حرکتش را بخواند، او باز هم همان سمت را انتخاب می‌کند. این بار هم به آن سمت زد و در نتیجه نیلند حدس نسبتاً خوبی داشت و توانست پنالتی را به راحتی مهار کند.