دعوتهای عجیب و هزار پرسش بیپاسخ
اصفهانگرایی در لیست حدادیفر
قاسم حدادیفر، سرمربی جدید تیم ملی فوتبال جوانان ایران، فهرست ۲۷ نفره اردوی آمادهسازی این تیم در خاک ترکیه را اعلام کرد. فرایند گزینش و چیدمان این لیست در نگاه اول، بیش از آنکه نشان از یک متدولوژی مبتنی بر شایستهسالاری و پایش سراسری داشته باشد، سؤالات و ابهامات تکاندهندهای را در ذهن کارشناسان و ناظران بیطرف فوتبال پایه ایجاد کرده است.
نکته اول و بشدت چالشبرانگیز این فهرست، سهم ناهمگون، پررنگ و عجیب طلاییپوشان اصفهان است. از ۲۷ بازیکن دعوتشده، ۷ نفر متعلق به باشگاه سپاهان اصفهان هستند. آماری که در ویترین اول تحسینبرانگیز به نظر میرسد، اما وقتی جراحی فنی عمیقتری انجام میدهیم، این پرسش راهبردی مطرح میشود که، مگر در سایر اتمسفرهای فوتبالی و باشگاههای سراسر کشور استعداد وجود ندارد؟
سپاهان با این کلونی ۷ نفره، بیشترین سهم را در این اردو به خود اختصاص داده است.
شاید دراماتیکتر از سهم نجومی اصفهانیها در این ماتریکس، غیبت معنادار برخی از بازیکنان مستعدی باشد که در همین لیگ برتر بزرگسالان کشور صاحب سبک شده و میدرخشند. بارزترین نمونه این بایکوت فنی، خط خوردن نام اهورا زند از تیم شمسآذر قزوین است.
اهورا زند، مهاجم ۱۹ ساله و آیندهدار شمسآذر، از جمله جوانانی است که در لیگ برتر بزرگسالان به میدان رفته، در چرخدندههای مسابقات سنگین آبدیده شده و سابقه حضور در ترکیب اصلی تیم بزرگسالان را دارد.
اینجاست که استاندارد دوگانه کادرفنی لو میرود؛ ملاک انتخاب چیست؟
اگر فیکس بازی کردن در بالاترین سطح لیگ برتر ایران و تجربه میادین سخت، متر و معیار نیست، پس چه فاکتور پنهانی در اتاق فکر حدادیفر حکومت میکند؟
اهورا زند تنها مشت نمونه خروار است.
پازل تأملبرانگیز دیگر، تمرکز جغرافیایی مفرط این لیست است. استان اصفهان با حضور گسترده سپاهان (۷ نفر) و ذوبآهن (۲ نماینده)، سهمی کاملاً نامتناسب با ویترین فوتبال پایه کشور دارد. در موازات این بذل و بخشش، باشگاههایی مثل استقلال تهران و تراکتور تبریز که پیشینهای درخشان در کشف و پرورش آکادمیک استعدادها دارند، سهمی نزدیک به صفر در این لیست دارند و پرسپولیس هم تنها با یک نماینده در این جمع غریب، روزگار میگذراند!
این فرمول، شائبه نگاه غیرفنی را بشدت تقویت میکند؛ گویی بازیکنان نه بر اساس متریکهای مدرن جیپیاس، تواناییهای فردی و عملکرد میدانی، که بر اساس وابستگی باشگاهی و پیوندهای فرامتنی تیک خوردهاند.
وقتی فهرستی با این ترکیب ناهمگون روی خروجی فدراسیون میرود، اذهان عمومی حق دارند بپرسند: آیا واقعاً ۷ بازیکن از یک تیم، تا این حد از کل فوتبال ایران جلوترند؟ اگر پاسخ مثبت است، متر فنیتان را اکران کنید.
این اتفاق در شرایطی است که تجربه تلخ حضور ارمغان احمدی در تیم ملی و شکست مقابل هند را فراموش نکردیم و به نظر اگر همین حالا به پرونده تیمهای پایه نگاه ویژهای نداشته باشیم، در درازمدت دچار مشکل فنی خواهیم شد.
انتهای پیام/