انتقاد از وهبی بعد از حذف آخرین نماینده آفریقا
مراکش تیم نبود
شکست ۲ بر صفر مراکش برابر فرانسه در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، موجی از انتقادها را متوجه محمد وهبی، سرمربی شیرهای اطلس کرده است. هرچند بسیاری از کارشناسان عملکرد کلی مراکش در این دوره از رقابتها را موفق ارزیابی میکنند، اما معتقدند برخی تصمیمات تاکتیکی وهبی نقش مهمی در ناکامی این تیم مقابل یکی از مدعیان اصلی قهرمانی داشته است.
هواداران مراکش امیدوار بودند تیمشان پس از شکست در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، این بار برابر فرانسه انتقام بگیرد، اما نمایش نهچندان قانعکننده شیرهای اطلس باعث شد رؤیای حضور در نیمهنهایی بار دیگر ناتمام بماند.
بونو، تنها سد برابر طوفان فرانسه
کارشناسان برنامه «استودیو الموندیال» بر این باور بودند که مراکش در حد و اندازه رقابت با فرانسه ظاهر نشد و اگر درخشش یاسین بونو درون دروازه نبود، شکست این تیم میتوانست با اختلافی بسیار سنگینتر رقم بخورد.
هشام العمرانی، ملیپوش سابق مراکش، در تحلیل این دیدار گفت فرانسه در بیشتر دقایق بازی برتری محسوسی داشت و تنها مانع آنها برای رسیدن به گلهای بیشتر، واکنشهای فوقالعاده بونو بود. او در توصیف این مسابقه اظهار داشت: «فرانسه مقابل بونو بازی کرد، نه مقابل یک تیم.»
تصمیمات تاکتیکی جنجالساز
بخش عمده انتقادها متوجه تصمیمات محمد وهبی در ترکیب اولیه بود. یکی از مهمترین موارد، انتقال نصیر مزراوی از سمت چپ به قلب خط دفاع بود، تصمیمی که با هدف بهبود روند بازیسازی اتخاذ شد، اما به اعتقاد کارشناسان نتیجه معکوس داشت.
العمرانی معتقد است با خروج مزراوی از جناح چپ، فضای بیشتری در آن منطقه ایجاد شد و عثمان دمبله بارها از همین نقطه دفاع مراکش را آزار داد. او تأکید کرد استفاده از مروان سعدان یا رضوان حلهال در کنار عیسی دیوپ در قلب دفاع، میتوانست انتخاب منطقیتری باشد.
ناتوان در ایجاد موقعیت
کارشناسان همچنین افت بدنی بازیکنان مراکش را یکی از عوامل اصلی شکست دانستند. دریافت دو گل در فاصله تنها شش دقیقه، به اعتقاد آنها نشان داد شیرهای اطلس توان حفظ شدت و تمرکز خود برابر تیمی با کیفیت فرانسه را نداشتند.
از سوی دیگر، مراکش با وجود عقبنشینی و استفاده از دفاع فشرده، نتوانست از ضدحملات بهره کافی ببرد و فرصتهای اندکی برای تهدید دروازه حریف ایجاد کرد.
انتقاد از انتخابهای وهبی
محمد المغودی، روزنامهنگار ورزشی مراکش نیز چند تصمیم سرمربی را زیر سؤال برد. او استفاده از انس صلاحالدین در سمت چپ، انتقال مزراوی به مرکز دفاع و قرار دادن شمسالدین طالبی در ترکیب اصلی را تصمیماتی ناموفق توصیف کرد و معتقد بود طالبی میتوانست به عنوان بازیکن تعویضی تأثیر بیشتری داشته باشد.
او همچنین به فهرست نهایی تیم پیش از آغاز جام جهانی اشاره کرد و اعتقاد داشت دعوت از نایف آگرد، در شرایطی که هنوز به آمادگی کامل نرسیده بود، یکی از اشتباهات کادر فنی محسوب میشود. مصدومیت عبدالصمد الزلزولی پیش از شروع مسابقات و آسیبدیدگی اسماعیل صیباری در مرحله قبل نیز دست وهبی را برای ایجاد تنوع در خط حمله بسته بود.
المغودی همچنین از ورود دیرهنگام امین سباعی به ترکیب انتقاد کرد و معتقد بود ایوب امیمونی با توجه به تجربه بیشتر در این جام، گزینه مناسبتری برای حضور در زمین بود. به باور او، استفاده از سفیان رحیمی در نوک خط حمله نیز میتوانست تا حدی غیبت صیباری را جبران کند.
همچنان بهترین گزینه
با وجود موج انتقادها، بسیاری از کارشناسان معتقدند عملکرد مراکش در جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان قابل دفاع است. آنها ضمن تمجید از نمایش درخشان یاسین بونو، تأکید دارند محمد وهبی با وجود اشتباهات تاکتیکی در دیدار برابر فرانسه، همچنان گزینه مناسبی برای هدایت شیرهای اطلس در مسیر آمادهسازی برای رقابتهای آینده به شمار میرود؛ تیمی که بار دیگر نشان داد جایگاه خود را در میان قدرتهای نوظهور فوتبال جهان تثبیت کرده است.
انتهای پیام/
هواداران مراکش امیدوار بودند تیمشان پس از شکست در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، این بار برابر فرانسه انتقام بگیرد، اما نمایش نهچندان قانعکننده شیرهای اطلس باعث شد رؤیای حضور در نیمهنهایی بار دیگر ناتمام بماند.
بونو، تنها سد برابر طوفان فرانسه
کارشناسان برنامه «استودیو الموندیال» بر این باور بودند که مراکش در حد و اندازه رقابت با فرانسه ظاهر نشد و اگر درخشش یاسین بونو درون دروازه نبود، شکست این تیم میتوانست با اختلافی بسیار سنگینتر رقم بخورد.
هشام العمرانی، ملیپوش سابق مراکش، در تحلیل این دیدار گفت فرانسه در بیشتر دقایق بازی برتری محسوسی داشت و تنها مانع آنها برای رسیدن به گلهای بیشتر، واکنشهای فوقالعاده بونو بود. او در توصیف این مسابقه اظهار داشت: «فرانسه مقابل بونو بازی کرد، نه مقابل یک تیم.»
تصمیمات تاکتیکی جنجالساز
بخش عمده انتقادها متوجه تصمیمات محمد وهبی در ترکیب اولیه بود. یکی از مهمترین موارد، انتقال نصیر مزراوی از سمت چپ به قلب خط دفاع بود، تصمیمی که با هدف بهبود روند بازیسازی اتخاذ شد، اما به اعتقاد کارشناسان نتیجه معکوس داشت.
العمرانی معتقد است با خروج مزراوی از جناح چپ، فضای بیشتری در آن منطقه ایجاد شد و عثمان دمبله بارها از همین نقطه دفاع مراکش را آزار داد. او تأکید کرد استفاده از مروان سعدان یا رضوان حلهال در کنار عیسی دیوپ در قلب دفاع، میتوانست انتخاب منطقیتری باشد.
ناتوان در ایجاد موقعیت
کارشناسان همچنین افت بدنی بازیکنان مراکش را یکی از عوامل اصلی شکست دانستند. دریافت دو گل در فاصله تنها شش دقیقه، به اعتقاد آنها نشان داد شیرهای اطلس توان حفظ شدت و تمرکز خود برابر تیمی با کیفیت فرانسه را نداشتند.
از سوی دیگر، مراکش با وجود عقبنشینی و استفاده از دفاع فشرده، نتوانست از ضدحملات بهره کافی ببرد و فرصتهای اندکی برای تهدید دروازه حریف ایجاد کرد.
انتقاد از انتخابهای وهبی
محمد المغودی، روزنامهنگار ورزشی مراکش نیز چند تصمیم سرمربی را زیر سؤال برد. او استفاده از انس صلاحالدین در سمت چپ، انتقال مزراوی به مرکز دفاع و قرار دادن شمسالدین طالبی در ترکیب اصلی را تصمیماتی ناموفق توصیف کرد و معتقد بود طالبی میتوانست به عنوان بازیکن تعویضی تأثیر بیشتری داشته باشد.
او همچنین به فهرست نهایی تیم پیش از آغاز جام جهانی اشاره کرد و اعتقاد داشت دعوت از نایف آگرد، در شرایطی که هنوز به آمادگی کامل نرسیده بود، یکی از اشتباهات کادر فنی محسوب میشود. مصدومیت عبدالصمد الزلزولی پیش از شروع مسابقات و آسیبدیدگی اسماعیل صیباری در مرحله قبل نیز دست وهبی را برای ایجاد تنوع در خط حمله بسته بود.
المغودی همچنین از ورود دیرهنگام امین سباعی به ترکیب انتقاد کرد و معتقد بود ایوب امیمونی با توجه به تجربه بیشتر در این جام، گزینه مناسبتری برای حضور در زمین بود. به باور او، استفاده از سفیان رحیمی در نوک خط حمله نیز میتوانست تا حدی غیبت صیباری را جبران کند.
همچنان بهترین گزینه
با وجود موج انتقادها، بسیاری از کارشناسان معتقدند عملکرد مراکش در جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان قابل دفاع است. آنها ضمن تمجید از نمایش درخشان یاسین بونو، تأکید دارند محمد وهبی با وجود اشتباهات تاکتیکی در دیدار برابر فرانسه، همچنان گزینه مناسبی برای هدایت شیرهای اطلس در مسیر آمادهسازی برای رقابتهای آینده به شمار میرود؛ تیمی که بار دیگر نشان داد جایگاه خود را در میان قدرتهای نوظهور فوتبال جهان تثبیت کرده است.
انتهای پیام/