روایت تلخ از تنهاترین بلژیکی روی زمین

چه کسی تصور می‌کرد فصلی رؤیایی و بی‌نقص، چنین پایان تلخ و بی‌رحمانه‌ای داشته باشد؟ برای «سنه لامنس»، دروازه‌بان جوان و پدیده این فصل منچستریونایتد، تنها یک حرکت پیش‌بینی‌نشده و یک دفع بد توپ کافی بود تا تعطیلات تابستانی او با تلخ‌ترین حس ممکن آغاز شود. این روایتِ منزوی‌ترین و تنهاترین «شیطان سرخ» در ورزشگاه مجلل سوفای لس‌آنجلس است. جوانی که حتی آغوش گرم و صمیمانه هم‌تیمی‌هایش نیز نتوانست ذره‌ای از بار سنگین این تراژدی ملی را روی شانه‌هایش سبک کند.
پیاده‌روی یک‌ونیم دقیقه‌ای لامنس از مستطیل سبز تا ورودی رختکن، پس از خداحافظی غمناک با هواداران بلژیکی، برای او گویی ساعت‌ها به طول انجامید. از نگاه دوربین‌های مستقر در سقف ورزشگاه سوفای، تصویر او شبیه به یک نقطه زرد کوچک و ماتم‌زده بود که با سری فرو افتاده به سمت خروجی گام برمی‌داشت. در میانه راه، آمادو اونانا او را در آغوش کشید و به او تسلی داد، یکی از اعضای کادر فنی نیز بیهوده تلاش کرد لبخندی روی لبان او بنشاند، اما آخرین تصویر ثبت‌شده از لامنس، شلیک خشمگینانه پایش به یک گلوله کاغذی روی زمین بود، پیش از آنکه در تاریکی راهروهای استادیوم محو شود.

کابوس جانشینی کورتوا
برای این دروازه‌بان جوان، این نخستین و غیرمنتظره‌ترین تجربه بازی در جام جهانی بود که در برابر چشمان میلیون‌ها بیننده در سراسر جهان به یک کابوس بدل شد. همه چیز از دقیقه ۷۱ آغاز شد، جایی که تیبو کورتوا، سنگربان شماره یک بلژیک به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد و لامنس بدون آمادگی قبلی و به اصطلاح با بدن سرد فراخوانده شد تا درون دروازه قرار بگیرد.
اما آنچه اوضاع را برای او دشوارتر کرد، مدیریت ضعیف کادر فنی در کنار زمین بود. از جایگاه خبرنگاران به وضوح دیده می‌شد که لامنس برای مدتی طولانی در بلاتکلیفی مطلق به سر می‌برد. پس از مصدومیت کورتوا، یکی از اعضای کادر فنی ابتدا با علامت دست به او فهماند که نیازی به تعویض و ورود به زمین نیست! لامنس به سمت نیمکت بازگشت و به این ترتیب، فرصت طلایی هایدریشن بریک  را که می‌توانست بهترین زمان برای گرم کردن فیزیکی و بازسازی روانی او باشد، به راحتی از دست دهد. لحظاتی بعد، ناگهان گارسیا با فریاد از او خواست که فوراً وارد زمین شود! یک سردرگمی تاکتیکی و مدیریتی که تمرکز دروازه‌بان جوان را کاملاً برهم زد.
چند دقیقه پس از ورود، پائو کوبارسی شبیخون نهایی را زد، او شوتی را روانه دروازه بلژیک کرد که لامنس در طول تمرینات هفته‌های گذشته در سیاتل، صدها نمونه از آن را به راحتی آب خوردن مهار کرده بود. اما این بار، یک چرخ و برخورد نامناسب توپ با زمین درست در آستانه خط دروازه، فاجعه آفرید. توپ از دستان دروازه‌بان سر خورد، او در ریباند یک گام عقب ماند و سرنوشت تلخ بلژیک رقم خورد.

حمایت تمام‌قد هم‌تیمی‌ها
 پس از سوت پایان بازی، لامنس که به شدت بابت این شب کابوس‌وار سرخورده شده بود، با چشمانی اشکبار و هندزفری در گوش، بدون کلمه‌ای صحبت با رسانه‌ها از میکسد‌زون عبور کرد و سوار اتوبوس تیم شد. با این حال، رختکن بلژیک به جای سرزنش، به پناهگاهی برای حمایت از او تبدیل شد.
تیبو کورتوا در این باره گفت: «من سنه را محکم بغل کردم. این بدترین و مزخرف‌ترین حس ممکن برای یک دروازه‌بان است. اما سنه پسر فوق‌العاده‌ای است و قوی‌تر از قبل برمی‌گردد. او ذهنیت قدرتمندی دارد و ذره‌ای به کیفیت او در یونایتد شک ندارم.» برندان مکله، مدافع تیم نیز افزود: «اینها درس‌های بزرگی برای آینده هستند. توپ درست قبل از او به زمین خورد و مهارش اصلاً راحت نبود. همه ما شوکه شدیم، اما ما یک تیم واقعی هستیم و پشت هم می‌ایستیم.»
تیموتی کاستانیه نیز با تبریک به روحیه او گفت: «شکست امروز تقصیر سنه نبود، ما در ساختار تیمی پتانسیل بهتری داشتیم و مقصر اصلی خودمان هستیم«.
این حمایت‌ها به رختکن محدود نشد؛ فلیپ ژوس، کارشناس برجسته بلژیکی، لامنس را یکی از شریف‌ترین فوتبالیست‌هایی نامید که در طول دوران حرفه‌ای خود دیده و ابراز تاسف کرد که چرا باید این قرعه شوم به نام او می‌افتاد. همچنین پیتر اشمایکل، اسطوره منچستریونایتد و کارشناس شبکه فاکس اسپورت در جام‌جهانی، با ابراز همدردی عمیق گفت: «لامنس پسری است که فصل گذشته ساختار یونایتد را متحول کرد. او امروز فقط و فقط بدشانس بود؛ شوت کوبارسی در شرایط عادی همیشه سهم دستان او می‌شد.» اکنون شیاطین سرخ امیدوارند این حجم از حمایت‌های روانی، بتواند ستاره جوان‌شان را دوباره به روزهای درخشانش بازگرداند.