داستان سهشیرها در جامجهانی
سرمربی آلمانی، ستارههای بزرگ و ۶۰ سال حسرت
پیروزی 2 بر یک انگلیس مقابل مکزیک در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی، تنها در ایالات متحده بیش از ۲۱ میلیون بیننده انگلیسیزبان داشت؛ رکوردی که به پربینندهترین مسابقه جام جهانی در آمریکا (بدون حضور تیم ملی این کشور) تبدیل شد.
با نزدیک شدن جام جهانی به مراحل پایانی، انگلیس به یکی از محبوبترین تیمها میان هواداران آمریکایی تبدیل شده است؛ از پخش سرود معروف «واندروال» پس از مسابقه گرفته تا جشنهای پرشور بازیکنان در ورزشگاه آزتکا، همه باعث شدهاند نگاهها به سمت سهشیرها جلب شود.
چرا برد برابر نروژ اهمیت ویژهای داشت؟
این پیروزی فقط انگلیس را برای چهارمین بار در تاریخ به مرحله نیمه نهایی جامجهانی نرساند؛ بلکه از نظر روحی نیز اهمیت زیادی داشت.
انگلیس که سالها به فوتبال فیزیکی و مستقیم مشهور بود، این بار ترکیبی از همان سبک سنتی و فوتبال مدرن و روان را به نمایش گذاشت؛ نمایشی که بسیاری آن را بهترین عملکرد این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ میدانند.
آن دیدار ساعت ۲ بامداد دوشنبه به وقت انگلیس آغاز شد؛ زمانی که میلیونها هوادار انگلیسی تا نیمههای شب بیدار ماندند و یکی از جنگندهترین و منسجمترین نمایشهای تیم ملی کشورشان را تماشا کردند؛ مسابقهای که برای بسیاری به خاطرهای فراموشنشدنی تبدیل شد. این برد باعث شد که بوی جام به مشام شاگردان برسد.
انتظار انگلیسیها از تیم ملی چیست؟
انگلیس صاحب معتبرترین لیگ باشگاهی جهان است و سالهاست ستارههای بزرگی به فوتبال معرفی میکند، اما این برتری تاکنون به موفقیتهای ملی تبدیل نشده است.
لیگ برتر با ۱۵۴ بازیکن، بیشترین نماینده را در جام جهانی ۲۰۲۶ دارد و پس از آن لالیگای اسپانیا با ۹۴ بازیکن قرار گرفته است. در عین حال، حضور گسترده بازیکنان خارجی در لیگ برتر، چهره فوتبال انگلیس را تغییر داده و اکنون پنج بازیکن تیم ملی نیز در خارج از این کشور بازی میکنند.
با وجود این ظرفیت، تنها قهرمانی تیم ملی مردان انگلیس در یک تورنمنت بزرگ به جام جهانی ۱۹۶۶ و میزبانی همان رقابتها برمیگردد. از آن زمان تاکنون، ۱۴ سرمربی نتوانستهاند آن افتخار را تکرار کنند؛ هرچند تیم ملی زنان انگلیس در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ قهرمان اروپا شده است.
انگلیس سالها به تیمی مشهور بود که در ضربات پنالتی ناکام میشود؛ بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ شش بار در تورنمنتهای بزرگ از این طریق حذف شد. حتی «نسل طلایی» فوتبال انگلیس با ستارههایی مانند وین رونی، فرانک لمپارد و استیون جرارد نیز هرگز نتوانست از مرحله یکچهارم نهایی عبور کند و حتی یورو ۲۰۰۸ را از دست داد.
ورق با حضور گرت ساوتگیت تا حدی برگشت. او پس از حذف تحقیرآمیز مقابل ایسلند در یورو ۲۰۱۶ هدایت تیم را بر عهده گرفت و موفق شد انگلیس را به یک نیمهنهایی جام جهانی و دو فینال یورو برساند، اما هر بار در گام آخر ناکام ماند. آخرین شکست او نیز در فینال یورو ۲۰۲۴ مقابل اسپانیا رقم خورد و پس از آن از سمت خود کنار رفت.
اکنون با هدایت توماس توخل، امیدها بار دیگر زنده شده است؛ تا جایی که کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، اعلام کرده در صورت قهرمانی انگلیس در جام جهانی، احتمال دارد یک روز تعطیلی ملی اعلام شود.
چرا انگلیس سرمربی آلمانی دارد؟
توماس توخل سومین مربی غیرانگلیسی تاریخ تیم ملی انگلیس است؛ پیش از او، اسونگوران اریکسون سوئدی و فابیو کاپلو ایتالیایی روی نیمکت سهشیرها نشسته بودند.
با وجود اینکه هیچ تیم ملی، چه در فوتبال مردان و چه زنان، تاکنون با سرمربی خارجی قهرمان جام جهانی نشده، اتحادیه فوتبال انگلیس اعتقاد داشت توخل بهترین گزینه موجود است. این مربی ۵۲ ساله آلمانی در سال ۲۰۲۱ چلسی را به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا رساند و سابقه موفقش در فوتبال باشگاهی اروپا باعث شد یکی از معتبرترین مربیان حال حاضر جهان باشد.
البته انتخاب یک آلمانی برای هدایت انگلیس، به دلیل رقابت تاریخی دو کشور، تصمیمی متفاوت و بحثبرانگیز بود. انگلیس در فینال جامجهانی ۱۹۶۶ آلمان غربی را شکست داد، اما پس از آن، آلمان چهار بار در تورنمنتهای بزرگ انگلیس را از دور رقابتها حذف کرد.
با این حال، مدیران فوتبال انگلیس این بار ترجیح دادند رقابت سنتی را کنار بگذارند و هدایت تیم را به فردی بسپارند که از نظر فنی، او را بهترین گزینه میدانستند.
ستارههای انگلیس چه کسانی هستند؟
هری کین با 6 گل، یکی از مدعیان کسب کفش طلای جام جهانی ۲۰۲۶ است. مهاجم ۳۲ ساله بایرن مونیخ فصل گذشته با ۳۶ گل، بهترین گلزن فوتبال باشگاهی اروپا شد و پنج گل از شش گلش در این جام، نقش مستقیم در پیروزیهای انگلیس داشته است.
در کنار او، جود بلینگام به مهره کلیدی سهشیرها تبدیل شده است و او نیز با درخشش مقابل نروژ تعداد گلهایش را به عدد 6 رساند. هافبک رئال مادرید که در ۱۷ سالگی اولین بازی ملی خود را انجام داد، اکنون در ۲۳ سالگی چهارمین تورنمنت بزرگش با انگلیس را تجربه میکند.
بلینگام پیش از این با گل دقیقه ۹۵ مقابل اسلواکی در یورو ۲۰۲۴، انگلیس را از حذف نجات داده بود و حالا نیز یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان تیم توخل محسوب میشود. همکاری او و کین، یکی از خطرناکترین زوجهای هجومی این جام جهانی را شکل داده و هر خط دفاعی را به دردسر انداخته است.
دیگر چه بازیکنانی را باید زیر نظر داشت؟
جردن پیکفورد یکی از قهرمانان پیروزی برابر نروژ بود و با سه واکنش فوقالعاده، نقش مهمی در صعود انگلیس ایفا کرد. دروازهبان ۳۲ ساله اورتون که ششمین تورنمنت بزرگ متوالی خود را تجربه میکند، با ۸۹ بازی ملی، دومین دروازهبان باسابقه تاریخ تیم ملی انگلیس است.
الیوت اندرسون نیز یکی از ستارههای نوظهور این جام بوده است. این هافبک ۲۳ ساله در جریان مسابقات با انتقالی ۱۱۶ میلیون پوندی از ناتینگهام فارست به منچسترسیتی رفت؛ انتقالی که پس از نمایشهای درخشان او در میانه میدان انگلیس چندان هم غافلگیرکننده نبود.
دن برن، مدافع ۲۰۱ سانتیمتری نیوکاسل هم، با وجود اینکه دقایق زیادی را برای بازی به دست نیاورده است با نمایش فوقالعادهای که از خودش به جا گذاشته است به یکی از چهرههای محبوب هواداران تبدیل شد.
در کنار بازیکنان، نقش آنتونی باری، دستیار توماس توخل، نیز بسیار پررنگ بوده است. توخل از او بابت تغییر تاکتیکی موفق مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو تمجید کرد؛ تصمیمی که با عقب کشیدن دکلان رایس به خط دفاع، زمینهساز بازگشت انگلیس و پیروزی ۲ بر یک شد. مصاحبههای تلویزیونی باری در بین دو نیمه نیز توجه زیادی را در انگلیس جلب کرده است.
آیا انگلیس میتواند به ۶۰ سال انتظار پایان دهد؟
مسیر قهرمانی انگلیس ساده نیست. سهشیرها حالا پس از شکست دادن نروژ باید در نیمهنهایی با آرژانتین لیونل مسی روبهرو شوند و در صورت صعود، در فینال برابر یکی از دو غول فوتبال جهان، فرانسه یا اسپانیا، قرار بگیرند.
با این حال، کیفیت بالای توماس توخل، آمادگی ستارههای کلیدی و اتحاد کمنظیر تیم باعث شده بسیاری معتقد باشند انگلیس از هر زمان دیگری پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶، به فتح دوباره جام جهانی نزدیکتر است.
انتهای پیام/
با نزدیک شدن جام جهانی به مراحل پایانی، انگلیس به یکی از محبوبترین تیمها میان هواداران آمریکایی تبدیل شده است؛ از پخش سرود معروف «واندروال» پس از مسابقه گرفته تا جشنهای پرشور بازیکنان در ورزشگاه آزتکا، همه باعث شدهاند نگاهها به سمت سهشیرها جلب شود.
چرا برد برابر نروژ اهمیت ویژهای داشت؟
این پیروزی فقط انگلیس را برای چهارمین بار در تاریخ به مرحله نیمه نهایی جامجهانی نرساند؛ بلکه از نظر روحی نیز اهمیت زیادی داشت.
انگلیس که سالها به فوتبال فیزیکی و مستقیم مشهور بود، این بار ترکیبی از همان سبک سنتی و فوتبال مدرن و روان را به نمایش گذاشت؛ نمایشی که بسیاری آن را بهترین عملکرد این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ میدانند.
آن دیدار ساعت ۲ بامداد دوشنبه به وقت انگلیس آغاز شد؛ زمانی که میلیونها هوادار انگلیسی تا نیمههای شب بیدار ماندند و یکی از جنگندهترین و منسجمترین نمایشهای تیم ملی کشورشان را تماشا کردند؛ مسابقهای که برای بسیاری به خاطرهای فراموشنشدنی تبدیل شد. این برد باعث شد که بوی جام به مشام شاگردان برسد.
انتظار انگلیسیها از تیم ملی چیست؟
انگلیس صاحب معتبرترین لیگ باشگاهی جهان است و سالهاست ستارههای بزرگی به فوتبال معرفی میکند، اما این برتری تاکنون به موفقیتهای ملی تبدیل نشده است.
لیگ برتر با ۱۵۴ بازیکن، بیشترین نماینده را در جام جهانی ۲۰۲۶ دارد و پس از آن لالیگای اسپانیا با ۹۴ بازیکن قرار گرفته است. در عین حال، حضور گسترده بازیکنان خارجی در لیگ برتر، چهره فوتبال انگلیس را تغییر داده و اکنون پنج بازیکن تیم ملی نیز در خارج از این کشور بازی میکنند.
با وجود این ظرفیت، تنها قهرمانی تیم ملی مردان انگلیس در یک تورنمنت بزرگ به جام جهانی ۱۹۶۶ و میزبانی همان رقابتها برمیگردد. از آن زمان تاکنون، ۱۴ سرمربی نتوانستهاند آن افتخار را تکرار کنند؛ هرچند تیم ملی زنان انگلیس در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ قهرمان اروپا شده است.
انگلیس سالها به تیمی مشهور بود که در ضربات پنالتی ناکام میشود؛ بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۲ شش بار در تورنمنتهای بزرگ از این طریق حذف شد. حتی «نسل طلایی» فوتبال انگلیس با ستارههایی مانند وین رونی، فرانک لمپارد و استیون جرارد نیز هرگز نتوانست از مرحله یکچهارم نهایی عبور کند و حتی یورو ۲۰۰۸ را از دست داد.
ورق با حضور گرت ساوتگیت تا حدی برگشت. او پس از حذف تحقیرآمیز مقابل ایسلند در یورو ۲۰۱۶ هدایت تیم را بر عهده گرفت و موفق شد انگلیس را به یک نیمهنهایی جام جهانی و دو فینال یورو برساند، اما هر بار در گام آخر ناکام ماند. آخرین شکست او نیز در فینال یورو ۲۰۲۴ مقابل اسپانیا رقم خورد و پس از آن از سمت خود کنار رفت.
اکنون با هدایت توماس توخل، امیدها بار دیگر زنده شده است؛ تا جایی که کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، اعلام کرده در صورت قهرمانی انگلیس در جام جهانی، احتمال دارد یک روز تعطیلی ملی اعلام شود.
چرا انگلیس سرمربی آلمانی دارد؟
توماس توخل سومین مربی غیرانگلیسی تاریخ تیم ملی انگلیس است؛ پیش از او، اسونگوران اریکسون سوئدی و فابیو کاپلو ایتالیایی روی نیمکت سهشیرها نشسته بودند.
با وجود اینکه هیچ تیم ملی، چه در فوتبال مردان و چه زنان، تاکنون با سرمربی خارجی قهرمان جام جهانی نشده، اتحادیه فوتبال انگلیس اعتقاد داشت توخل بهترین گزینه موجود است. این مربی ۵۲ ساله آلمانی در سال ۲۰۲۱ چلسی را به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا رساند و سابقه موفقش در فوتبال باشگاهی اروپا باعث شد یکی از معتبرترین مربیان حال حاضر جهان باشد.
البته انتخاب یک آلمانی برای هدایت انگلیس، به دلیل رقابت تاریخی دو کشور، تصمیمی متفاوت و بحثبرانگیز بود. انگلیس در فینال جامجهانی ۱۹۶۶ آلمان غربی را شکست داد، اما پس از آن، آلمان چهار بار در تورنمنتهای بزرگ انگلیس را از دور رقابتها حذف کرد.
با این حال، مدیران فوتبال انگلیس این بار ترجیح دادند رقابت سنتی را کنار بگذارند و هدایت تیم را به فردی بسپارند که از نظر فنی، او را بهترین گزینه میدانستند.
ستارههای انگلیس چه کسانی هستند؟
هری کین با 6 گل، یکی از مدعیان کسب کفش طلای جام جهانی ۲۰۲۶ است. مهاجم ۳۲ ساله بایرن مونیخ فصل گذشته با ۳۶ گل، بهترین گلزن فوتبال باشگاهی اروپا شد و پنج گل از شش گلش در این جام، نقش مستقیم در پیروزیهای انگلیس داشته است.
در کنار او، جود بلینگام به مهره کلیدی سهشیرها تبدیل شده است و او نیز با درخشش مقابل نروژ تعداد گلهایش را به عدد 6 رساند. هافبک رئال مادرید که در ۱۷ سالگی اولین بازی ملی خود را انجام داد، اکنون در ۲۳ سالگی چهارمین تورنمنت بزرگش با انگلیس را تجربه میکند.
بلینگام پیش از این با گل دقیقه ۹۵ مقابل اسلواکی در یورو ۲۰۲۴، انگلیس را از حذف نجات داده بود و حالا نیز یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان تیم توخل محسوب میشود. همکاری او و کین، یکی از خطرناکترین زوجهای هجومی این جام جهانی را شکل داده و هر خط دفاعی را به دردسر انداخته است.
دیگر چه بازیکنانی را باید زیر نظر داشت؟
جردن پیکفورد یکی از قهرمانان پیروزی برابر نروژ بود و با سه واکنش فوقالعاده، نقش مهمی در صعود انگلیس ایفا کرد. دروازهبان ۳۲ ساله اورتون که ششمین تورنمنت بزرگ متوالی خود را تجربه میکند، با ۸۹ بازی ملی، دومین دروازهبان باسابقه تاریخ تیم ملی انگلیس است.
الیوت اندرسون نیز یکی از ستارههای نوظهور این جام بوده است. این هافبک ۲۳ ساله در جریان مسابقات با انتقالی ۱۱۶ میلیون پوندی از ناتینگهام فارست به منچسترسیتی رفت؛ انتقالی که پس از نمایشهای درخشان او در میانه میدان انگلیس چندان هم غافلگیرکننده نبود.
دن برن، مدافع ۲۰۱ سانتیمتری نیوکاسل هم، با وجود اینکه دقایق زیادی را برای بازی به دست نیاورده است با نمایش فوقالعادهای که از خودش به جا گذاشته است به یکی از چهرههای محبوب هواداران تبدیل شد.
در کنار بازیکنان، نقش آنتونی باری، دستیار توماس توخل، نیز بسیار پررنگ بوده است. توخل از او بابت تغییر تاکتیکی موفق مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو تمجید کرد؛ تصمیمی که با عقب کشیدن دکلان رایس به خط دفاع، زمینهساز بازگشت انگلیس و پیروزی ۲ بر یک شد. مصاحبههای تلویزیونی باری در بین دو نیمه نیز توجه زیادی را در انگلیس جلب کرده است.
آیا انگلیس میتواند به ۶۰ سال انتظار پایان دهد؟
مسیر قهرمانی انگلیس ساده نیست. سهشیرها حالا پس از شکست دادن نروژ باید در نیمهنهایی با آرژانتین لیونل مسی روبهرو شوند و در صورت صعود، در فینال برابر یکی از دو غول فوتبال جهان، فرانسه یا اسپانیا، قرار بگیرند.
با این حال، کیفیت بالای توماس توخل، آمادگی ستارههای کلیدی و اتحاد کمنظیر تیم باعث شده بسیاری معتقد باشند انگلیس از هر زمان دیگری پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶، به فتح دوباره جام جهانی نزدیکتر است.
انتهای پیام/