کلمه «اقتدار» دوباره تعریف شد

امیر قلعه‌نویی در نقش متکلم وحده بین اعضای کمیته فرهنگی فدراسیون فوتبال توضیحات یا دفاعیاتی درباره عملکرد تیم ملی در جام جهانی ارائه کرد. این اولین اظهارنظرهای سرمربی تیم ملی بعد از بازگشت از رویدادی است که قرار بود با صعود تیم ملی یک هفته کشور تعطیل شود. قلعه‌نویی البته در نشست خبری پرسش و پاسخ شرکت نکرد بلکه در بین اهالی غیرفنی توضیحاتی ارائه کرد که بیشتر حول محور مشکلات مربوط به آماده‌سازی تیم ملی بود. در واقع عمده صحبت‌های سرمربی تیم ملی به مسائل غیرفنی اختصاص داشت ضمن اینکه او تأکید کرد آن‌قدر جرأت دارد که مسئولیت مشکلات فنی را بپذیرد.
البته که در همین جلسه قلعه‌نویی حرف‌هایی زد که جای نقد دارد. مثلاً توضیحش پیرامون ساعت مچی و حاشیه‌هایش غیرقابل پذیرش و عجیب بود یا آنچه به کنایه در مورد کی‌روش و جام جهانی 2014 مطرح کرد شمولیت ندارد و به کلیت فضای رسانه‌ای بعد از آن تورنمنت مربوط نمی‌شود. اینها اما مسائل حاشیه‌ای است و آنچه بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد پایان‌بندی بخش اصلی صحبت‌های اوست. جایی که قلعه‌نویی بعد از برشمردن تمام مشکلات لجستیکی و غیرفنی گفت: اقتدار فوتبال ایران را به دنبا ثابت کردیم.
واقعیت این است که تمام نکات مطرح شده توسط سرمربی تیم ملی در خصوص مشکلات قبل از ورود به جام یا حتی بین مسابقات که ناشی از مسائل سیاسی است خریدار دارد و پذیرفتنی است اما این جمله آخر قلعه‌نویی را نمی‌توانیم بپذیریم مگر اینکه واژه «اقتدار» بازتعریف شده و از نظر سرمربی تیم ملی مفهوم دیگری داشته باشد که ما از آن خبر نداریم.
باتوجه به مصاحبه‌های قلعه‌نویی و دستیارانش می‌توان حدس زد که او و گروه فنی‌اش معتقدند با توجه به مشکلات متعددی که آنها بارها درباره‌اش حرف زده‌اند نتایج تیم ملی نشان از اقتدار فوتبال ایران دارد که مقابل این همه معضل و کارشکنی سر خم نکرد و با سربلندی از جام کنار رفت اما اصل قضیه و چیزی که امروز می‌توان درباره‌اش حرف زد، یک حذف دیگر آن هم در جام جهانی 48تیمی، یک ناکامی تکراری برای فوتبال ملی ایران و کنار رفتن از یک تورنمنت بزرگ و جهانی بدون دستاورد فنی است.
البته که تاب‌آوری بازیکنان و اعضای کادرفنی تیم ملی مقابل مشکلات و موانعی که مقابل‌شان قرار داده شده بود قابل تحسین است و حتماً باید به آنها اشاره داشت اما تمام این معضلات نمی‌تواند نقایص فنی و نکاتی که طی سه هفته اخیر رسانه‌ها و کارشناسان به آنها اشاره کردند را پنهان کند. در واقع می‌توان گفت آنچه باعث حذف تیم ملی از این جام جهانی شد بیشتر از اینکه در دلایل غیرفنی مستتر باشد وابسته به دلایل فنی است که شاید حتی بخشی از آن تقصیر کادرفنی تیم ملی نباشد و به معضلات و کمبودهای کلی فوتبال‌مان برگردد اما قرار هم نیست نادیده انگاشته شود.
سرمربی تیم ملی در جایی از صحبت‌های دیروزش گفت مطمئنم کاری که این تیم انجام داد در سال‌های آینده بیشتر مورد توجه قرار خواهد گرفت که این هم از آن حرف‌های عجیب مخصوص شخص امیر قلعه‌نویی است. حرفی که هیچ استدلال روشنی ندارد و یک پیش‌بینی عجیب و بدون پشتوانه در مورد عملکرد فوتبالی تیمی است که همه بازی‌هایش را  به‌طور دقیق دیدیم، کیفیت فنی‌اش را نقد کردیم و مشکلاتش کاملاً آشکار بود. با این حساب چیزی نمانده که سال‌ها بعد بخواهیم درباره‌اش صحبت کنیم و اتفاقاً آنچه سال‌ها بعد و نه الان درباره‌اش حرف زده خواهد شد این بود که در جام جهانی 48تیمی هم نتوانستیم جزو 32تیم مرحله دوم باشیم.
حالا با وجود گوش سپردن به دفاعیات قلعه‌نویی و حرف‌هایی که از دل آن می‌توان نکات عجیب و غیرقابل هضمی استخراج کرد همچنان منتظر توضیحات و توجیهات فنی او در خصوص حذف و ناکامی می‌مانیم. حوزه‌ای که این بار تمام جوانبش به شخص او و گروه فنی‌اش مربوط می‌شود و قرار نیست دوباره موانع مربوط به آماده‌سازی، ویزا، سفر و... اساس صحبت‌های سرمربی تیم ملی باشد.

ادعای قهرمانی جام جهانی!
تکراری و از اساس اشتباه
مهدی تاج در جلسه دیروز با اعضای کمیته فرهنگی یک حرف تکراری زد. تاج در بخشی از صحبت‌هایش درباره عملکرد تیم ملی گفت: ما ادعا نمی‌کنیم که قهرمان جام جهانی شده‌ایم اما نتایج بدی هم کسب نکردیم. تاج چند روز قبل هم مشابه این حرف را مطرح کرده بود در حالی که مطرح کردن ادعای قهرمانی برای تیمی که از گروهش صعود نکرده از اساس مثال اشتباهی است. در اصل ما هیچ وقت نمی‌توانیم ادعا کنیم که قهرمان شده‌ایم چراکه فقط یک تیم قهرمان می‌شود که بعد از صعود از مرحله گروهی در پنج مسابقه فوق‌العاده دشوار مراحل حذفی هم پیروز شده و بهترین تیم تورنمنت بوده است. با وجود این مسلم است که ما نه‌تنها بهترین تیم تورنمنت نبودیم بلکه به جمع 32تیم مرحله دوم هم نرسیدیم و یکی از 16تیمی بودیم که همان ابتدای راه از دور مسابقات کنار رفتند. با این توضیحات شاید بهتر بود که رئیس فدراسیون فوتبال می‌گفت ادعا نمی‌کنیم که عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتیم اما نتایج‌مان بد نبود.
در عین حال نکته اینجاست که این «نتایج نه‌چندان بد» در نهایت باعث شد تا تیم ملی از گروهش صعود نکند و در جام جهانی 48تیمی حذف شد تا ناکامی دیگری گریبان فوتبال ایران را بگیرد. نکته‌ای که باید اساس قضاوت و بررسی عملکرد تیم ملی و کادرفنی‌اش باشد.