والیبال ایران و پایانی بدتر از سال گذشته در لیگ ملتها
ستارههای کاغذی
والیبال ایران بعد از سه هفته حضور در لیگ ملتها در نهایت با هفت باخت و سه برد به کارش پایان داد تا باز هم از راهیابی به مرحله دوم باز بماند. آخرین بازی تیم ملی والیبال در لیگ ملتهای 2026 مقابل ترکیه بود که در نهایت با شکست سه بر یک ایران همراه شد تا شاگردان پیاتزا با افتی چشمگیر نسبت به دوره قبل به کار خود پایان بدهند.
این تیم از سال 2024 با پیاتزا کارش را شروع کرد اما نتایج او اگر چه به فاجعه باری نتایج تیم ملی که در اختیار بهروز عطایی قرار داشت نبوده اما با اینحال نسبت به آن چیزی که از والیبال ایران توقع میرود خیلی فاصله دارد. توقع میرفت که ستارههای جوان تیم ملی بتوانند هر سال رشد خود را ادامه بدهند و روز به روز بهتر شوند اما ظاهراً ستارههای تیم ملی چندان هم واقعی نبودند.
شاید یک سؤال مهم این روزهای والیبال ایران این باشد که این تیم نسبت به سال گذشته چه تغییری کرده است؟ سال گذشته تیم ایران از مجموع 12 بازی که برگزار کرد شش برد و شش باخت داشت و با مجموع 19 امتیاز به عنوان تیم هشتم نتوانست به مرحله حذفی برسد. هفت تیم به همراه میزبان سال گذشته به مرحله حذفی رسیدند و شاید اگر میزبان کشوری بود که در بین هفت تیم برتر قرار میگرفت والیبال ایران سال گذشته به مرحله حذفی میرسید اما امسال به جای اینکه این تیم عملکرد بهتری را داشته باشد، نتایجش به مراتب ضعیفتر از سال گذشته هم شد. به نحوی که با هفت باخت و پنج برد و ایستادن در رده چهاردهم یک روز قبل از اتمام مسابقات، به کارش پایان داد.
این تیم به لحاظ آمادهسازی و برنامهریزی در بهترین شرایط نسبت به شرایطی که کشور با آن درگیر بود، راهی این مسابقات شد. اردوهای ممتد خارجی و دور بودن از شرایط جنگی کشور باعث شد تا این تیم اصلاً شرایط جنگی را به چشم نبیند اما با اینحال به نحوی مسابقه داد که واقعاً برای همه عجیب و دور از ذهن بود و شاید الان این سؤال مهم به وجود بیاید که این همه هزینه واقعاً برای چه بود؟
برای اینکه مقابل تیمهای درجه دو و سه دنیا شکست را به چشم ببینند؟ البته فدراسیون والیبال یک بهانهای را به دستش گرفته و میگوید که تیم ملی والیبال جوانگرایی کرده است. این تیم با میانگین سنی متغیر بین 13/23 تا نزدیک به 25 سال در این مسابقات حاضر شد اما واقعیت این است که دیگر در دنیای ورزش حرفهای ورزشکار جوان به کسی گفته میشود که با 18 و 19 سال وارد مسابقات میشود. ضمن اینکه بسیاری از این نفرات جوان تیم ملی حالا لژیونر هم هستند و این یعنی در اوج جوانی بسیار هم تجربه دارند. بنابراین اگر قرار است که دلیلی برای این ناکامی ارائه کنند دنبال بهانههای دیگری باشند.
البته حالا در برخی از محافل صحبت از تغییر در تیم ملی والیبال است و صحبت از انتخاب مربی ایرانی است اما واقعیت این است که گرفتاری امروز والیبال ایران هم به دلیل همان چند سالی است که با مربی ایرانی کار کرد. اگر فدراسیون هم به این نتیجه برسد که تمام ضعفهای موجود در تیم ملی والیبال تقصیر پیاتزا است بهتر است که دور مربی داخلی را یک خط قرمز پررنگ بکشد و دنبال جذب یک مربی خارجی بهتر و کاربلدتر از پیاتزا باشد.
انتهای پیام/
این تیم از سال 2024 با پیاتزا کارش را شروع کرد اما نتایج او اگر چه به فاجعه باری نتایج تیم ملی که در اختیار بهروز عطایی قرار داشت نبوده اما با اینحال نسبت به آن چیزی که از والیبال ایران توقع میرود خیلی فاصله دارد. توقع میرفت که ستارههای جوان تیم ملی بتوانند هر سال رشد خود را ادامه بدهند و روز به روز بهتر شوند اما ظاهراً ستارههای تیم ملی چندان هم واقعی نبودند.
شاید یک سؤال مهم این روزهای والیبال ایران این باشد که این تیم نسبت به سال گذشته چه تغییری کرده است؟ سال گذشته تیم ایران از مجموع 12 بازی که برگزار کرد شش برد و شش باخت داشت و با مجموع 19 امتیاز به عنوان تیم هشتم نتوانست به مرحله حذفی برسد. هفت تیم به همراه میزبان سال گذشته به مرحله حذفی رسیدند و شاید اگر میزبان کشوری بود که در بین هفت تیم برتر قرار میگرفت والیبال ایران سال گذشته به مرحله حذفی میرسید اما امسال به جای اینکه این تیم عملکرد بهتری را داشته باشد، نتایجش به مراتب ضعیفتر از سال گذشته هم شد. به نحوی که با هفت باخت و پنج برد و ایستادن در رده چهاردهم یک روز قبل از اتمام مسابقات، به کارش پایان داد.
این تیم به لحاظ آمادهسازی و برنامهریزی در بهترین شرایط نسبت به شرایطی که کشور با آن درگیر بود، راهی این مسابقات شد. اردوهای ممتد خارجی و دور بودن از شرایط جنگی کشور باعث شد تا این تیم اصلاً شرایط جنگی را به چشم نبیند اما با اینحال به نحوی مسابقه داد که واقعاً برای همه عجیب و دور از ذهن بود و شاید الان این سؤال مهم به وجود بیاید که این همه هزینه واقعاً برای چه بود؟
برای اینکه مقابل تیمهای درجه دو و سه دنیا شکست را به چشم ببینند؟ البته فدراسیون والیبال یک بهانهای را به دستش گرفته و میگوید که تیم ملی والیبال جوانگرایی کرده است. این تیم با میانگین سنی متغیر بین 13/23 تا نزدیک به 25 سال در این مسابقات حاضر شد اما واقعیت این است که دیگر در دنیای ورزش حرفهای ورزشکار جوان به کسی گفته میشود که با 18 و 19 سال وارد مسابقات میشود. ضمن اینکه بسیاری از این نفرات جوان تیم ملی حالا لژیونر هم هستند و این یعنی در اوج جوانی بسیار هم تجربه دارند. بنابراین اگر قرار است که دلیلی برای این ناکامی ارائه کنند دنبال بهانههای دیگری باشند.
البته حالا در برخی از محافل صحبت از تغییر در تیم ملی والیبال است و صحبت از انتخاب مربی ایرانی است اما واقعیت این است که گرفتاری امروز والیبال ایران هم به دلیل همان چند سالی است که با مربی ایرانی کار کرد. اگر فدراسیون هم به این نتیجه برسد که تمام ضعفهای موجود در تیم ملی والیبال تقصیر پیاتزا است بهتر است که دور مربی داخلی را یک خط قرمز پررنگ بکشد و دنبال جذب یک مربی خارجی بهتر و کاربلدتر از پیاتزا باشد.
انتهای پیام/