تاجرنیا تعامل نداشت، اعضای هیأت مدیره استعفا دادند

تغییرات در ترکیب هیأت‌مدیره باشگاه استقلال بار دیگر در دستور کار قرار گرفته و شنیده‌ها از اضافه شدن چند چهره جدید به این مجموعه حکایت دارد.
با این حال، آنچه بیش از معرفی اسامی تازه اهمیت دارد، بررسی عملکرد هیأت‌مدیره در ماه‌های گذشته و میزان تأثیرگذاری اعضای آن در تصمیم‌گیری‌های کلان باشگاه است.
در ماه‌هایی که علی تاجرنیا مسئولیت سرپرستی مدیرعاملی استقلال را برعهده داشت، نشانه‌های متعددی از نبود هماهنگی میان اعضای هیأت‌مدیره دیده شد.
غیبت‌های طولانی‌مدت فریدونی در برخی جلسات و همچنین ارائه استعفای بابایی به شریعتمداری، از جمله اتفاقاتی است که از وجود اختلافات داخلی و شکاف میان برخی اعضا، بویژه میان بابایی و تاجرنیا، حکایت دارد.
این پرسش مطرح است که آیا اعضای هیأت‌مدیره در تصمیم‌گیری‌های اصلی نقش مؤثری داشته‌اند یا تصمیمات کلیدی در سطحی خارج از هیأت‌مدیره اتخاذ شده است.
آنچه در ماه‌های اخیر از روند مدیریتی استقلال به چشم آمده، نشان می‌دهد که فقدان انسجام در ساختار مدیریتی، تأثیر مستقیمی بر شرایط فنی و اجرایی باشگاه گذاشته است.
بسته شدن پنجره نقل‌وانتقالات، طولانی شدن روند جذب بازیکنان، جدایی پیاپی برخی بازیکنان و مربیان خارجی و شکل‌گیری حواشی متعدد، همگی نشانه‌هایی از ضعف در هماهنگی مدیریتی هستند.
طبیعی است هیأت‌مدیره‌ای که اعضای آن از نظر دیدگاه و شیوه مدیریت همسو نباشند، در بزنگاه‌های مهم نیز قادر به اتخاذ تصمیمات سریع و مؤثر نخواهد بود.
از سوی دیگر، انتقاد‌هایی نیز نسبت به نحوه تعامل تاجرنیا با سایر اعضای هیأت‌مدیره مطرح است.
اگر این انتقاد‌ها صحت داشته باشد، بی‌توجهی به ظرفیت و نظرات دیگر اعضا می‌تواند یکی از دلایل شکل‌گیری اختلافات اخیر باشد.
به هرحال باید توجه داشت که انبوهی از مشکلات برای باشگاه استقلال نمی‌تواند بی‌دلیل باشد و قطعاً این ناهماهنگی‌ها به آبی‌ها لطمه وارد کرده است.
البته آمدن افراد جدید نیز مشخص نیست چه اندازه تأثیر در روند مدیریتی استقلال داشته باشد.
انتهای پیام/