پایان ایده پرحاشیه، بدون دستاورد و شکست خورده
قانون سقف بودجه به تاریخ پیوست!
روز گذشته در محل سازمان لیگ، مدیران مالی باشگاهها در جلسهای برای بررسی شرایط مالی باشگاهها در فوتبال ایران شرکت کردند که در این جلسه، آییننامه انضباط، شفافیت و ثبات مالی (دستورالعمل مالی بازی جوانمردانه) شهریور سال ۱۴۰۴ که به تصویب هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال رسیده بود بررسی شد. در این جلسه که به مدیریت مصطفی زارعی رئیس کمیته مجوز حرفهای و اکبر شکاری خزانهدار سازمان لیگ برگزار شد، این آییننامه مالی برای مدیران و اعضای مالی باشگاههای لیگ برتری تبیین شد اما مهمترین نکته این جلسه، خداحافظی قطعی با قانون عجیب و پردردسر سقف بودجه در فوتبال ایران بود که طی سه فصل اخیر، چیزی جز دردسر برای باشگاههای ایرانی و خود فدراسیون فوتبال ایران نداشت.
در پایان این جلسه مقرر شد به جای قانون سقف بودجه، آییننامه شفافیت مالی باشگاهها در دستور کار قرار بگیرد. هدف از دستورالعمل مالی بازی جوانمردانه این است که در بازه زمانی 5 ساله وضعیت مالی باشگاهها به ثبات و شفافیت رسیده و باشگاهها در مورد سرمایه اولیه باشگاه، حقوق مالکانه، شفافیت مالی، زیان انباشته شده، مدیریت هزینه و درآمد از شرکت مادر وضعیت مطلوبی را در سال 1409 داشته باشند. حالا و پس از پایان قانون سقف بودجه اما باید این سوال را مطرح کرد که آیا این قانون توانست به اهداف خود در فوتبال ایران برسد یا خیر؟
قانون سقف بودجه از همان ابتدا برای افزایش شفافیت مالی، جلوگیری از دلالی و هزینههای بیرویه و پولشویی در فوتبال ایران تصویب شده بود اما در طول این سه فصل، کوچکترین مسألهای را در این زمینه حل نکرد. اکثر باشگاههای بزرگ به شیوههای متفاوتی از جمله قراردادهای خارج از فوتبال یا اسپانسری، این قانون را دور میزدند و حتی با اعلام رسمی آن در رسانه ملی یا دیگر رسانهها نیز مشکلی نداشتند. علاوه بر این، قانون سقف بودجه در فصل ۱۴۰3-۱۴۰2 در فوتبال ایران با توجه به کسر امتیاز از تیمهای مدعی زلزله بزرگی ایجاد کرد اما در فصلهای بعدی، کماکان شاهد ایجاد حواشی دوباره و تازهای در این زمینه بودیم اما چیزی که در نهایت به دست نیامد، شفافیت مالی در باشگاهها و پیشگیری از واسطهگری و هزینههای سرسامآور برای بازیکنانی بود که مشخصاً، کیفیت بالایی از خود نشان ندادند.
اینکه آییننامه انضباط مالی تا چه اندازه میتواند در حرفهای شدن فوتبال ایران تاثیرگذار باشد مشخص نیست اما پس از پایان قانون سقف بودجه، میتوان با صراحت گفت که این قانون و ابتکار فدراسیون فوتبال، یک ایده کاملاً شکست خورده بود که نه تنها به هیچ یک از اهداف خود نرسید، بلکه باعث ایجاد حواشی و عدم شفافیت در مدیریت فوتبال ایران نیز شد؛ مدیریتی که سالهاست به عدم شفافیت و کارایی در آن عادت کردهایم و اجرای نهچندان قاطع این قانون نیز، یکی دیگر از شمایل آن بود.
انتهای پیام/
در پایان این جلسه مقرر شد به جای قانون سقف بودجه، آییننامه شفافیت مالی باشگاهها در دستور کار قرار بگیرد. هدف از دستورالعمل مالی بازی جوانمردانه این است که در بازه زمانی 5 ساله وضعیت مالی باشگاهها به ثبات و شفافیت رسیده و باشگاهها در مورد سرمایه اولیه باشگاه، حقوق مالکانه، شفافیت مالی، زیان انباشته شده، مدیریت هزینه و درآمد از شرکت مادر وضعیت مطلوبی را در سال 1409 داشته باشند. حالا و پس از پایان قانون سقف بودجه اما باید این سوال را مطرح کرد که آیا این قانون توانست به اهداف خود در فوتبال ایران برسد یا خیر؟
قانون سقف بودجه از همان ابتدا برای افزایش شفافیت مالی، جلوگیری از دلالی و هزینههای بیرویه و پولشویی در فوتبال ایران تصویب شده بود اما در طول این سه فصل، کوچکترین مسألهای را در این زمینه حل نکرد. اکثر باشگاههای بزرگ به شیوههای متفاوتی از جمله قراردادهای خارج از فوتبال یا اسپانسری، این قانون را دور میزدند و حتی با اعلام رسمی آن در رسانه ملی یا دیگر رسانهها نیز مشکلی نداشتند. علاوه بر این، قانون سقف بودجه در فصل ۱۴۰3-۱۴۰2 در فوتبال ایران با توجه به کسر امتیاز از تیمهای مدعی زلزله بزرگی ایجاد کرد اما در فصلهای بعدی، کماکان شاهد ایجاد حواشی دوباره و تازهای در این زمینه بودیم اما چیزی که در نهایت به دست نیامد، شفافیت مالی در باشگاهها و پیشگیری از واسطهگری و هزینههای سرسامآور برای بازیکنانی بود که مشخصاً، کیفیت بالایی از خود نشان ندادند.
اینکه آییننامه انضباط مالی تا چه اندازه میتواند در حرفهای شدن فوتبال ایران تاثیرگذار باشد مشخص نیست اما پس از پایان قانون سقف بودجه، میتوان با صراحت گفت که این قانون و ابتکار فدراسیون فوتبال، یک ایده کاملاً شکست خورده بود که نه تنها به هیچ یک از اهداف خود نرسید، بلکه باعث ایجاد حواشی و عدم شفافیت در مدیریت فوتبال ایران نیز شد؛ مدیریتی که سالهاست به عدم شفافیت و کارایی در آن عادت کردهایم و اجرای نهچندان قاطع این قانون نیز، یکی دیگر از شمایل آن بود.
انتهای پیام/