انتصاب پیرلو در سایه جنجال ارتباط با روسیه متوقف شد

انتخاب آندره‌آ پیرلو به عنوان سرمربی جدید تیم ملی ایتالیا، پیش از آنکه رسمیت پیدا کند، با بحرانی سیاسی و رسانه‌ای روبه‌رو شده است. تصمیمی که قرار بود آغازگر فصلی تازه برای لاجوردی‌ها باشد، حالا به چالشی اخلاقی و دیپلماتیک برای فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) تبدیل شده است. 
ماجرا از زمانی آغاز شد که جیووانی مالاگو، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، در چهارچوب برنامه بازسازی تیم ملی، پائولو مالدینی را به عنوان مدیر فنی و لئوناردو را در نقش مشاور منصوب کرد. پس از پاسخ منفی پپ گواردیولا به پیشنهاد هدایت آتزوری، مالدینی و لئوناردو، آندره‌آ پیرلو را به عنوان گزینه اصلی نیمکت تیم ملی انتخاب کردند.
مالاگو که پیش از این گزینه‌هایی مانند روبرتو مانچینی و آنتونیو کونته را نیز بررسی کرده بود، در نهایت با آغاز مذاکرات با پیرلو موافقت کرد. سرمربی فعلی باشگاه یونایتد امارات نیز آمادگی خود را برای فسخ قرارداد و قبول هدایت تیم ملی کشورش اعلام کرد. 
اما درست در آستانه نهایی شدن این توافق، موضوع همکاری پیرلو با شرکت روسی Fonbet به بحرانی جدی تبدیل شد. پیرلو در حال حاضر به عنوان «سفیر جهانی» این شرکت بزرگ شرط‌بندی فعالیت می‌کند؛ موضوعی که با قوانین سختگیرانه فوتبال ایتالیا درباره ارتباط بازیکنان و مربیان با شرکت‌های شرط‌بندی در تضاد است.
با این حال، مسأله تنها به قوانین داخلی فوتبال ایتالیا محدود نمی‌شود. سفر اخیر پیرلو به مسکو و حضور او در کمپین‌های تبلیغاتی این شرکت روسی، واکنش تند برخی محافل سیاسی را به دنبال داشته است.
پینا پیچیرنو، نایب‌رئیس پارلمان اروپا، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «تیم ملی ایتالیا نماد کشور ما در جهان است و ما در کنار اوکراین و اتحادیه اروپا ایستاده‌ایم. انتخاب فردی که با شرکتی وابسته به روسیه همکاری تبلیغاتی داشته، اشتباهی بزرگ از نظر مدیریتی و اخلاقی خواهد بود.»
این اظهارات باعث شد پرونده انتخاب پیرلو از یک تصمیم صرفاً فوتبالی، به موضوعی سیاسی تبدیل شود.
در کنار این مسأله، رسانه‌های ایتالیایی به ارتباطات اقتصادی مالک باشگاه یونایتد امارات، سرگئی لومکین، با شرکت فون‌بت نیز اشاره کرده‌اند؛ موضوعی که بر حساسیت‌های موجود افزوده و تردیدها درباره این انتصاب را بیشتر کرده است.
اکنون مالاگو، مالدینی و لئوناردو در موقعیتی دشوار قرار گرفته‌اند. از یک سو، پیرلو از نظر فنی یکی از گزینه‌های مورد علاقه آنها برای آغاز پروژه جام جهانی ۲۰۳۰ محسوب می‌شود و از سوی دیگر، انتخاب او می‌تواند با انتقادهای گسترده سیاسی همراه باشد.
منابع نزدیک به فدراسیون فوتبال ایتالیا از تردید جدی مدیران این نهاد برای نهایی کردن این انتصاب خبر می‌دهند. سکوت رسمی فدراسیون نیز نشان می‌دهد تصمیم نهایی هنوز اتخاذ نشده و احتمال بررسی گزینه‌های دیگر همچنان وجود دارد.
بحران پیرلو بار دیگر نشان داد که در فوتبال امروز، مرز میان ورزش و سیاست بیش از هر زمان دیگری کمرنگ شده است.