انتقاد تند از موسیالا به خاطر «دست دادن» با حریفان

حذف زودهنگام تیم ملی آلمان از جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان با موجی از انتقادهای داخلی همراه است. در تازه‌ترین واکنش، باستین شواین‌اشتایگر، اسطوره فوتبال آلمان، در گفت‌وگویی مشترک با الیور کان در روزنامه بیلد، عملکرد بازیکنان مانشافت را به شدت مورد انتقاد قرار داد و تنها یوشوا کیمیش و فلیکس انمچا را شایسته تحسین دانست.
شواین‌اشتایگر با اشاره به عملکرد ملی‌پوشان آلمان گفت: «بعد از چنین رفتارهایی، دیگر کار سخت می‌شود.» او سپس با انتقاد از جمال موسیالا، ستاره جوان بایرن مونیخ گفت: «برای من معنادارترین صحنه موسیالا، همان تکل سر خوردنی او در مرحله یک‌شانزدهم نهایی مقابل پاراگوئه بود. مدت‌ها منتظر دیدن چنین واکنشی از او بودم. پیش از آن، در یک مسابقه ۱۲ بار روی او خطا شد و هر ۱۲ بار بعد از خطا، با بازیکن حریف دست داد.»
این ملی‌پوش سابق آلمان با لحنی کنایه‌آمیز رو به الیور کان پرسید: «اولی، اگر یک بازیکن برای چهارمین بار روی تو خطا می‌کرد، باز هم بعد از آن با او دست می‌دادی؟» کان که در دوران بازیگری به روحیه جنگندگی و شخصیت آتشینش شهرت داشت، در پاسخ گفت: «این سؤال را جدی نپرسیدی که، نه؟»
این گفت‌وگو به خوبی شکاف دیدگاه میان نسل قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ و نسل کنونی فوتبال آلمان را نشان می‌دهد. از نگاه شواین‌اشتایگر، مشکل اصلی تیم ملی نه کمبود کیفیت فنی، بلکه فقدان روحیه رقابت‌طلبی و شخصیت جنگنده‌ای است که سال‌ها یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مانشافت محسوب می‌شد.
موسیالا که پس از ماه‌ها دوری از میادین به دلیل شکستگی نازک‌نی به ترکیب آلمان بازگشته بود، نتوانست در جام جهانی انتظارات را برآورده کند. او که یکی از مهره‌های کلیدی تیم یولیان ناگلزمان به شمار می‌رفت، مانند بسیاری از هم‌تیمی‌هایش عملکردی پایین‌تر از حد انتظار ارائه داد.
اظهارات شواین‌اشتایگر بازتاب گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی آلمان داشته است. گروهی از هواداران از صحبت‌های او حمایت کرده و معتقدند فوتبال آلمان برای بازگشت به روزهای اوج، بیش از هر چیز به احیای شخصیت، جنگندگی و روحیه برنده نیاز دارد. در مقابل، عده‌ای نیز این انتقادها را متعلق به نسل گذشته دانسته و با اشاره به مصدومیت‌های اخیر موسیالا، قضاوت درباره عملکرد او را غیرمنصفانه توصیف کرده‌اند.
در این میان، تمجید شواین‌اشتایگر از یوشوا کیمیش و فلیکس انمچا به عنوان تنها بازیکنان «مسئولیت‌پذیر» تیم، نشان می‌دهد او همچنان به آینده مانشافت امیدوار است؛ البته به شرط آنکه سایر بازیکنان نیز شخصیت رقابتی بیشتری از خود نشان دهند.