پایان یک همکاری پرحاشیه

پرونده جدایی رضاییان از استقلال در روزهای اخیر به یکی از مهم‌ترین موضوعات پیرامون این باشگاه تبدیل شده بود تا اینکه رسماً از سوی باشگاه استقلال اعلام شد که با رامین قطع همکاری شده است.
با این حال مانند بسیاری از جدایی‌های مشابه در فوتبال ایران همچنان مشخص نیست سهم هر طرف در نرسیدن مذاکرات به نتیجه چه اندازه بوده است. اینکه آیا مشکل از درخواست‌های مالی رضاییان بود یا باشگاه استقلال نتوانست شرایط ادامه همکاری را فراهم کند، محل بحث است. اما یک موضوع کاملاً قابل استناد است؛ اینکه باشگاه استقلال زیر بار دستمزد عجیب و غریب رامین نرفته است.
البته این بازیکن بدون اینکه اشاره به درخواست‌های مالی سنگینش کند مدعی شده که باشگاه استقلال تماس جدی برای تمدید قرارداد با او نداشته است؛ ادعایی که چندان قابل پذیرش به نظر نمی‌رسد، چرا که در چنین شرایطی معمولاً مذاکرات تنها به تماس مستقیم محدود نمی‌شود و افراد مختلفی از سوی باشگاه یا بازیکن برای نزدیک کردن دیدگاه‌ها وارد عمل می‌شوند.
از طرفی اگر رضاییان واقعاً علاقه جدی به ادامه حضور در استقلال داشت، می‌توانست مانند بسیاری از بازیکنان در چنین شرایطی خودش نیز برای ماندن پیشقدم شود. بنابراین بعید است هیچ گفت‌وگویی میان دو طرف شکل نگرفته باشد و اختلاف اصلی به احتمال زیاد در جزئیات مذاکرات و به‌خصوص مسائل مالی بوده است.
موضوع دستمزد، همانند بسیاری از پرونده‌های مشابه نقش اصلی را در این جدایی ایفا کرده است. در فوتبال ایران بارها دیده شده بازیکنان پس از یک فصل موفق یا درخشش در رقابت‌های مهم خواهان افزایش قابل توجه قرارداد خود می‌شوند و باشگاه‌ها نیز باید بین حفظ بازیکن  یا پرداختی سنگین که میان بازیکنان نیز تفرقه ایجاد می‌کند، یکی را برگزینند.
در مورد رضاییان نیز گفته می‌شود او خواهان افزایش چشمگیر قراردادش بوده و اینکه رقم قرارداد فصل گذشته او که حدود 100 میلیارد تومان عنوان شده، باید به حدود 200 میلیارد تومان برسد.
طبیعی است که پرداخت چنین رقمی برای بازیکنی در آستانه 37 سالگی تصمیم ساده‌ای برای باشگاه استقلال نیست. البته این موضوع چیزی از ارزش‌های فنی رضاییان کم نمی‌کند. او فصل گذشته نشان داد همچنان توانایی قابل توجهی دارد، اما باشگاه استقلال نیز محاسبات خاص خود را دارد و پرداخت چنین مبالغی دردسرساز خواهد شد.
حالا رضاییان رفته و ممکن است دیگر پیراهن استقلال را بر تن نکند اما این اتفاق نباید برای هواداران استقلال به معنای پایان یک مسیر باشد. تاریخ این باشگاه نشان داده که بازیکنان بزرگ بسیاری آمده‌اند، درخشیده‌اند و سپس از استقلال جدا شده‌اند، اما خود باشگاه همچنان پابرجا مانده است.
بدون هیچ اغماضی استقلال همیشه بزرگ‌تر از هر بازیکنی بوده و خواهد بود. جدایی ستاره‌ها بخشی از فوتبال است و مهم این است که باشگاه بتواند برای جای خالی آنها برنامه داشته باشد.
از نظر فنی نیز این جدایی شاید در پست وینگر راست مشکل ایجاد کند اما در پست دفاع راست نه، چون صالح حردانی همچنان گزینه‌ای آماده برای این منطقه محسوب می‌شود. با این حال غیبت رضاییان در بخش هجومی می‌تواند برای استقلال قابل توجه باشد  و سهراب را به دردسر بیندازد.
البته سهراب چاره‌ای ندارد؛ قطار استقلال در حال حرکت است و نمی‌توان آینده یک باشگاه را به جدایی یک بازیکن گره زد.