چرا صلاح ترابزون را انتخاب کرد؟

محمد صلاح زمانی که آخرین روزهای حضورش در لیورپول را پشت سر می‌گذاشت، تصور نمی‌کرد تنها چند ماه بعد نامش در کنار ترابزون‌اسپور قرار بگیرد. هشت ماه پیش، همه نشانه‌ها از پایان یک دوره حکایت می‌کرد؛ اما حتی بدبین‌ترین هوادار لیورپول هم شاید تصور نمی‌کرد مقصد بعدی ستاره مصری، نه لیگ عربستان، پاری‌سن‌ژرمن، بارسلونا یا رئال و نه حتی یکی از غول‌های فوتبال ایتالیا، بلکه تیمی از سوپرلیگ ترکیه باشد. داستان از همان جایی پیچیده شد که صلاح پس از بازی مقابل لیدزیونایتد، از احساس کنار گذاشته شدن در لیورپول گفت. او مدعی شد «کسی من را نمی‌خواهد»؛ جمله‌ای که برای بازیکنی با جایگاه او سنگین بود. تصور عمومی این بود که جدایی در ژانویه اتفاق می‌افتد و لیورپول هم حداقل از انتقال او درآمدی به دست می‌آورد. اما ماجرا به شکل دیگری پیش رفت.
 لیورپول نه‌تنها صلاح را در زمستان نفروخت، بلکه در ادامه تصمیم گرفت قراردادش را تمدید نکند و جدایی او در پایان فصل را بپذیرد. این تصمیم از یک طرف ادای احترام به یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ باشگاه بود و از طرف دیگر، دست صلاح را برای مذاکره با باشگاه‌های دیگر باز گذاشت. او دیگر بازیکنی نبود که باشگاه جدیدش مجبور باشد برای خریدش پول هنگفتی به لیورپول بپردازد. همه چیز برای یک انتقال بزرگ آماده به نظر می‌رسید. صلاح می‌توانست با سابقه سال‌ها درخشش در لیگ برتر، قهرمانی اروپا و انگلیس و قرار گرفتن در جمع مدعیان توپ طلا، یکی از جذاب‌ترین بازیکنان آزاد بازار باشد. اما بازار آن‌طور که انتظار می‌رفت به او پاسخ نداد.
 فصل ۲۰۲5-۲۰۲4 برای صلاح فوق‌العاده بود. او در قهرمانی لیورپول نقشی کلیدی داشت و با ۶۱ اثرگذاری مستقیم روی گل، دوباره در بین بهترین بازیکنان جهان قرار گرفت. با این حال، حتی این عملکرد هم برای قرار گرفتن روی سکوی توپ طلا کافی نبود. یک سال بعد، شرایط کاملاً متفاوت شده است؛ آن هم برای بازیکنی که زمانی یکی از ارزشمندترین دارایی‌های فوتبال اروپا محسوب می‌شد. افت آمار او نیز بی‌تأثیر نیست. میزان اثرگذاری صلاح روی گل نسبت به فصل قبل ۴۵ درصد کاهش پیدا کرد. جدایی ترنت الکساندر-آرنولد، نبودن لوئیس دیاز در سمت دیگر خط حمله و تغییر شرایط تیمی، روی عملکرد او تأثیر گذاشت. صلاح دیگر آن بازیکنی نبود که حضورش به تنهایی معادلات دفاعی حریف را به هم بریزد.
 اما آیا این افت می‌تواند توضیحی برای رسیدن از لیورپول به ترابزون باشد؟ مسأله فقط سطح فنی نیست. فوتبال اروپا تغییر کرده است. رئال‌مادرید در حال ساختن آینده خود است، بارسلونا روی لامین یامال سرمایه‌گذاری کرده و پاری‌سن‌ژرمن نیز نسل جدیدی از ستاره‌ها را در اختیار دارد. باشگاه‌های ایتالیایی هم با محدودیت‌های مالی و قوانین جدید یوفا، فضای کمتری برای جذب بازیکنی با دستمزد سنگین دارند. در چنین بازاری، سن ۳۴ سالگی برای بازیکنی که خواهان قرارداد بزرگ است، به یک مانع جدی تبدیل می‌شود.
 ترابزون‌اسپور اما از این فرصت استفاده کرد. جذب صلاح، حتی اگر بهترین نسخه او دیگر در دسترس نباشد، برای باشگاهی در این سطح یک اتفاق بزرگ است. او هنوز نامی جهانی دارد و حضورش می‌تواند اعتبار و توجه بین‌المللی زیادی برای باشگاه به همراه بیاورد.
 با این حال، تفاوت میان این انتقال و پروژه‌هایی مانند انتقال کریستیانو رونالدو به عربستان یا لیونل مسی به اینترمیامی کاملاً روشن است. آن دو انتقال بخشی از پروژه‌ای بزرگتر برای توسعه فوتبال در یک بازار جدید بودند. انتقال صلاح به ترابزون‌اسپور بیشتر شبیه تلاش یک باشگاه برای استفاده از فرصت به‌دست‌آمده است. شاید همین مسأله، مهم‌ترین پرسش را ایجاد کند: آیا صلاح واقعاً افت کرده یا فوتبال اروپا دیگر حاضر نیست برای یک ستاره ۳۴ ساله همان ریسکی را بپذیرد که چند سال قبل می‌پذیرفت؟
 پاسخ را احتمالاً خود صلاح در زمین خواهد داد. اگر او در ترابزون دوباره همان بازیکنی شود که در آنفیلد می‌شناختیم، این انتقال به یکی از بزرگترین فرصت‌های از دست‌رفته فوتبال اروپا تبدیل خواهد شد. اما اگر دوران او در سطح اول فوتبال جهان واقعاً به پایان رسیده باشد، ترابزون‌اسپور شاید همان نقطه‌ای باشد که واقعیت را بی‌پرده مقابل صلاح قرار می‌دهد. از آنفیلد تا ساحل دریای سیاه فاصله زیادی است؛ این مسیر می‌تواند آخرین فصل یک ستاره بزرگ باشد یا شروع فصل تازه‌ای از دوران حرفه‌ای او. فعلاً هیچ‌کس جواب قطعی را نمی‌داند، حتی خود صلاح.
انتهای پیام/