از روزهای طلایی تا کابوس بیمدالی
بوکس در جستوجوی رؤیای گم شده
بوکس ایران در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا در شرایطی راهی این میدان میشود که فاصله محسوسی میان وضعیت امروز این رشته و روزهای پرافتخار گذشته وجود دارد. رشتهای که سالها یکی از امیدهای اصلی کاروان ایران برای کسب مدال در بازیهای آسیایی بود، حالا با ترکیبی جوان و کمتجربه و البته حاشیههای فراوان، راهی ناگویا میشود.
به رغم وعدههای تبلیغاتی بسیار مبنی بر بازسازی و احیای این رشته توسط روحالله حسینی، نتایج بهدستآمده در میادین بینالمللی و شرایط فعلی تیم ملی نشان میدهد که بوکس ایران همچنان با مشکلات جدی دستوپنجه نرم میکند. ناکامیهای اخیر و کاهش حضور مؤثر ملیپوشان در تورنمنتهای معتبر، این رشته را در حالت اغما قرار داده است.
حضور ایران در ناگویا هم در شرایطی رقم خورده که ابتدا احتمال اعزام کاروانی کیفی مطرح بود و همین مسأله میتوانست تعداد سهمیههای بوکس را به حداقل برساند اما با تغییر این سیاست، در نهایت 5 بوکسور مرد و 2 بوکسور زن، جواز حضور در بازیهای آسیایی را به دست آوردهاند؛ هرچند در بخش بانوان، این حضور بیشتر از آنکه با انتظار نتیجهگیری همراه باشد، رویکردی حمایتی برای توسعه بوکس زنان تلقی میشود.
یکی از مهمترین ابهامات پیرامون تیم اعزامی، نحوه انتخاب نفرات است. در حالی که برخی قهرمانان و چهرههای این رشته نسبت به برگزار نشدن انتخابی تیم ملی اعتراض داشتهاند، ترکیب نهایی بدون برگزاری رقابتی که بتواند معیار روشنی برای انتخاب ملیپوشان باشد، شکل گرفته است. همین موضوع هم باعث شده انتقادها درباره فرآیند انتخاب نفرات ادامه داشته باشد. از طرفی دیگر، آمار و نتایج اخیر هم چندان امیدوارکننده نیست. بوکس ایران 12 سال است که در بازیهای آسیایی موفق به کسب مدال نشده و این رشته مدتهاست از حضور مستمر و قدرتمند در برخی تورنمنتهای مهم، از جمله رقابتهای قهرمانی آسیا، فاصله گرفته است. در چنین شرایطی، انتظار کسب مدال از میدانی در سطح بازیهای آسیایی بسیار دشوار به نظر میرسد.
در ترکیب مردان تنها 2 بوکسور تجربه حضور در رقابتهای بزرگ را دارند و 3 نفر دیگر برای اولین بار در چنین سطحی روی رینگ خواهند رفت. جوانگرایی اگرچه میتواند سرمایهای برای آینده باشد، اما در مسابقاتی که کوچکترین اشتباه ممکن است به حذف منجر شود، کمبود تجربه میتواند هزینه سنگینی داشته باشد.
در بخش زنان هم 2 نماینده ایران در شرایطی راهی ناگویا میشوند که بوکس زنان هنوز در ابتدای مسیر توسعه قرار دارد. بنابراین نمیتوان انتظار نتیجه از آنها داشت. بوکس ایران زمانی یکی از قدرتهای آسیا بود و مدالهای این رشته سهم قابل توجهی در موفقیت کاروان ایران داشت. اما امروز، شرایط به گونهای است که به جای صحبت از تعداد مدالها، باید ابتدا درباره امکان بازگشت بوکس به جمع مدعیان آسیا صحبت کرد؛ مسیری که به نظر میرسد بیشتر از هر چیز به برنامهریزی بلندمدت، حضور مستمر در تورنمنتها و ایجاد یک ساختار شفاف برای تیم ملی نیاز دارد که با این فرمان بعید به نظر میرسد.مهدی کاظمی- 50 کیلوگرم
او اولین بوکسور ایرانی در حدود ۹۰سال گذشته است که موفق به کسب مدال در رقابتهای جهانی جوانان شد. کاظمی در مسابقات جوانان جهان مونتهنگرو، مدال برنز به دست آورد و حالا چهرهای جوان در مسیر ناگویا است که نماینده سبکوزن تیم ملی خواهد بود.
دانیال شهبخش- 60 کیلوگرم
کاپیتان باتجربه تیم ملی که نام خود را در تاریخ این رشته ثبت کرده اولین مدال بوکس ایران در رقابتهای جهانی را بر گردن آویخت. هرچند او این روزها کمی از روزهای اوجش فاصله گرفته اما از مهرههای باتجربه تیم در بازیهای آسیایی خواهد بود و برای آتشبازی پا به رینگ ناگویا میگذارد.
علی حبیبینژاد -70 کیلوگرم
او هم یکی دیگر از مهرههای باتجربه تیم در رینگ ناگویا خواهد بود که با توجه به مبارزات خود در تورنمنتهای اخیر، همه را تا حدی امیدوار کرده است. او که به جنگندنی معروف است، شاید یکی از معدود شانسهای کسب مدال بوکس در ناگویا باشد و اگر بخت با او یار باشد، شاید طلسم 12ساله را بشکند.
سام استکی- 90 کیلوگرم
یکی از چهرههای مطرح تیم بوکس امید است که حالا با اعتماد وزارت ورزش به ترکیب تیم ملی در این رقابتها اضافه شده است. بهرغم اینکه بوکسوری آیندهدار است اما تجربه حضور در چنین میدان بزرگی در رده بزرگسالان را ندارد و حالا امیدوار است که با ارائه مبارزاتی خوب، اعتبار خود را بخرد.
امیر اسماعیلی – 90+کیلوگرم
او یکی از پدیدههای تیم بوکس جوانان در رقابتهای جهانی مونتهنگرو بود که با برنز خود اتفاقی تاریخی را رقم زد. در شرایطی که به عقیده کارشناسان اسماعیلی یکی از ستارههای اخیر بوکس ایران است،این امید وجود دارد که با توجه به سهولت کسب مدال در سنگینوزن بتواند در ناگویا دستش به مدال برسد.
سارینا نقش- 65 کیلوگرم
در شرایطی که بوکس بانوان بهتازگی راهاندازی شده، نقش در رقابتهای جام جهانی به میدان رفت که در اولین مبارزه مقابل حریف مکزیکی نتیجه را واگذارد کرد. او حالا در اتفاقی تاریخی یکی از بانوان اعزامی به ناگویا خواهد بود تا برای اولین بار زنان هم در رینگ بازیهای آسیایی سهم داشته باشند.
پارمیدا خوشخبر- 75 کیلوگرم
خوشخبر هم سابقه چندانی در بوکس ندارد اما از آنجایی که در این وزن شانس کسب مدال بیشتر از باقی اوزان است، یکی از نمایندگان ایران در این رقابتها خواهد بود تا در راستای حمایت از بوکس بانوان او هم در رینگ ناگویا حضور داشته و مبارزه کند.
انتهای پیام/
به رغم وعدههای تبلیغاتی بسیار مبنی بر بازسازی و احیای این رشته توسط روحالله حسینی، نتایج بهدستآمده در میادین بینالمللی و شرایط فعلی تیم ملی نشان میدهد که بوکس ایران همچنان با مشکلات جدی دستوپنجه نرم میکند. ناکامیهای اخیر و کاهش حضور مؤثر ملیپوشان در تورنمنتهای معتبر، این رشته را در حالت اغما قرار داده است.
حضور ایران در ناگویا هم در شرایطی رقم خورده که ابتدا احتمال اعزام کاروانی کیفی مطرح بود و همین مسأله میتوانست تعداد سهمیههای بوکس را به حداقل برساند اما با تغییر این سیاست، در نهایت 5 بوکسور مرد و 2 بوکسور زن، جواز حضور در بازیهای آسیایی را به دست آوردهاند؛ هرچند در بخش بانوان، این حضور بیشتر از آنکه با انتظار نتیجهگیری همراه باشد، رویکردی حمایتی برای توسعه بوکس زنان تلقی میشود.
یکی از مهمترین ابهامات پیرامون تیم اعزامی، نحوه انتخاب نفرات است. در حالی که برخی قهرمانان و چهرههای این رشته نسبت به برگزار نشدن انتخابی تیم ملی اعتراض داشتهاند، ترکیب نهایی بدون برگزاری رقابتی که بتواند معیار روشنی برای انتخاب ملیپوشان باشد، شکل گرفته است. همین موضوع هم باعث شده انتقادها درباره فرآیند انتخاب نفرات ادامه داشته باشد. از طرفی دیگر، آمار و نتایج اخیر هم چندان امیدوارکننده نیست. بوکس ایران 12 سال است که در بازیهای آسیایی موفق به کسب مدال نشده و این رشته مدتهاست از حضور مستمر و قدرتمند در برخی تورنمنتهای مهم، از جمله رقابتهای قهرمانی آسیا، فاصله گرفته است. در چنین شرایطی، انتظار کسب مدال از میدانی در سطح بازیهای آسیایی بسیار دشوار به نظر میرسد.
در ترکیب مردان تنها 2 بوکسور تجربه حضور در رقابتهای بزرگ را دارند و 3 نفر دیگر برای اولین بار در چنین سطحی روی رینگ خواهند رفت. جوانگرایی اگرچه میتواند سرمایهای برای آینده باشد، اما در مسابقاتی که کوچکترین اشتباه ممکن است به حذف منجر شود، کمبود تجربه میتواند هزینه سنگینی داشته باشد.
در بخش زنان هم 2 نماینده ایران در شرایطی راهی ناگویا میشوند که بوکس زنان هنوز در ابتدای مسیر توسعه قرار دارد. بنابراین نمیتوان انتظار نتیجه از آنها داشت. بوکس ایران زمانی یکی از قدرتهای آسیا بود و مدالهای این رشته سهم قابل توجهی در موفقیت کاروان ایران داشت. اما امروز، شرایط به گونهای است که به جای صحبت از تعداد مدالها، باید ابتدا درباره امکان بازگشت بوکس به جمع مدعیان آسیا صحبت کرد؛ مسیری که به نظر میرسد بیشتر از هر چیز به برنامهریزی بلندمدت، حضور مستمر در تورنمنتها و ایجاد یک ساختار شفاف برای تیم ملی نیاز دارد که با این فرمان بعید به نظر میرسد.مهدی کاظمی- 50 کیلوگرم
او اولین بوکسور ایرانی در حدود ۹۰سال گذشته است که موفق به کسب مدال در رقابتهای جهانی جوانان شد. کاظمی در مسابقات جوانان جهان مونتهنگرو، مدال برنز به دست آورد و حالا چهرهای جوان در مسیر ناگویا است که نماینده سبکوزن تیم ملی خواهد بود.
دانیال شهبخش- 60 کیلوگرم
کاپیتان باتجربه تیم ملی که نام خود را در تاریخ این رشته ثبت کرده اولین مدال بوکس ایران در رقابتهای جهانی را بر گردن آویخت. هرچند او این روزها کمی از روزهای اوجش فاصله گرفته اما از مهرههای باتجربه تیم در بازیهای آسیایی خواهد بود و برای آتشبازی پا به رینگ ناگویا میگذارد.
علی حبیبینژاد -70 کیلوگرم
او هم یکی دیگر از مهرههای باتجربه تیم در رینگ ناگویا خواهد بود که با توجه به مبارزات خود در تورنمنتهای اخیر، همه را تا حدی امیدوار کرده است. او که به جنگندنی معروف است، شاید یکی از معدود شانسهای کسب مدال بوکس در ناگویا باشد و اگر بخت با او یار باشد، شاید طلسم 12ساله را بشکند.
سام استکی- 90 کیلوگرم
یکی از چهرههای مطرح تیم بوکس امید است که حالا با اعتماد وزارت ورزش به ترکیب تیم ملی در این رقابتها اضافه شده است. بهرغم اینکه بوکسوری آیندهدار است اما تجربه حضور در چنین میدان بزرگی در رده بزرگسالان را ندارد و حالا امیدوار است که با ارائه مبارزاتی خوب، اعتبار خود را بخرد.
امیر اسماعیلی – 90+کیلوگرم
او یکی از پدیدههای تیم بوکس جوانان در رقابتهای جهانی مونتهنگرو بود که با برنز خود اتفاقی تاریخی را رقم زد. در شرایطی که به عقیده کارشناسان اسماعیلی یکی از ستارههای اخیر بوکس ایران است،این امید وجود دارد که با توجه به سهولت کسب مدال در سنگینوزن بتواند در ناگویا دستش به مدال برسد.
سارینا نقش- 65 کیلوگرم
در شرایطی که بوکس بانوان بهتازگی راهاندازی شده، نقش در رقابتهای جام جهانی به میدان رفت که در اولین مبارزه مقابل حریف مکزیکی نتیجه را واگذارد کرد. او حالا در اتفاقی تاریخی یکی از بانوان اعزامی به ناگویا خواهد بود تا برای اولین بار زنان هم در رینگ بازیهای آسیایی سهم داشته باشند.
پارمیدا خوشخبر- 75 کیلوگرم
خوشخبر هم سابقه چندانی در بوکس ندارد اما از آنجایی که در این وزن شانس کسب مدال بیشتر از باقی اوزان است، یکی از نمایندگان ایران در این رقابتها خواهد بود تا در راستای حمایت از بوکس بانوان او هم در رینگ ناگویا حضور داشته و مبارزه کند.
انتهای پیام/