برادران نعمتی و یک ماموریت مهم در ناگویا

یک مثال معروف در بین ایرانی‌ها است که می‌گویند؛ در سختی‌ها مثل یک برادر پشت هم می‌ایستند. مثالی که در ورزش ایران به نحو دیگری بارها شاهد آن بودیم. حالا در کاراته دو برادر هستند که به بازی‌های آسیایی اعزام می‌شوند اما قبل از این هم در ورزش زیاد از این نمونه‌ها داشتیم. حسن و حسین روحانی در همین کاراته و یا رسول و امیررضا خادم و محمد و بابک قربانی در کشتی برادر بودند و هر کدام یک داستان متفاوت را داشتند. یک مثال معروف هم در کشتی است که خیلی این ماجرا را به طور عینی نشان داد.

محمدرضا و محمدعلی گرایی دو برادری بودند که در کشتی به وضوح پشت هم ایستادن مثل کوه را به رخ کشیدند. در جهانی 2023 صربستان وقتی محمدرضا در مصاف با کشتی‌گیر ژاپنی نفس کم آورد، محمدعلی از روی سکوی تماشاگران با پرتاب یک بطری آب معدنی به تشک مسابقه، باعث ایجاد وقفه در مسابقه و نفس گرفتن محمدرضا شد تا او بتواند از این مسابقه پیروز بیرون بیاید. اگر چه این رفتار محمدعلی دور از جوانمردی بود و به خاطر آن ماجرا با محرومیت چند ماهه از سوی اتحادیه جهانی کشتی روبرو شد و شانس رسیدن به المپیک پاریس را از دست داد و فدراسیون کشتی هم جریمه شد اما محمدرضا توانست سهمیه المپیک را کسب کند. این همان لحظه سختی بود که برادر مثل کوه پشت برادر درآمد. حالا مرتضی و محمود نعمتی هم در تاتامی کاراته می‌خواهند معنای این مثال را جورِ دیگری تعریف کنند.
تصور کنید؛ یک روز مرتضی یا محمود برای تشویق دیگری در وزن دیگر فریاد بزند و روز بعد خودش برای کسب طلا به قلب حریف بزند. این دو برادر نه‌تنها هم‌خون‌اند، که هم‌نفسِ یکدیگر در مسیر سختِ ملی‌پوش شدن هستند. در مسابقات قهرمانی آسیا به نوعی هم این اتفاق رقم خورد، هر دو همزمان به فینال مسابقات صعود کردند که لحظه‌ای تاریخی برای کاراته ایران در آسیا بود.
شاید مدال‌ها در ویترین خانه قرار بگیرند، اما چیزی که این دو برادر را متمایز می‌کند، آن «نگاه اطمینان‌بخش» بین دو راند مبارزه است؛ آن وقتی که می‌دانند در آن سوی سالن، کسی است که بیشتر از هر کسی در دنیا، طعم سختیِ تمرینات و شیرینیِ پیروزی‌شان را می‌فهمد