باید این مسائل را از پایه آموزش بدهیم
طاهری: احترام به مخاطب، بخشی از حرفهایگری است
علیاکبر طاهری، مدیرعامل پیشین پرسپولیس، با تأکید بر ضرورت رفتار حرفهای باشگاهها با بازیکنان و رعایت چارچوبهای حرفهای از سوی بازیکنان، معتقد است بخشی از مشکلات فوتبال ایران ریشه در ناآشنایی با ابتداییترین اصول حرفهایگری دارد؛ اصولی که باید از همان ابتدا به بازیکن آموزش داده شوند.
وی درباره ضرورت توجه بازیکنان به جایگاه مخاطبان و نقشی که آنها در مطرح شدن یک چهره ورزشی دارند، گفت: «چهره شدن و مطرح شدن یک بازیکن فقط به تواناییهای فردی و فنی او مربوط نمیشود. خیلی از افراد قابلیتهای زیادی دارند، اما چون مخاطب ندارند، چندان شناخته نمیشوند. بنابراین بازیکنان باید بدانند چه کسی و چه مجموعهای در چهره شدن آنها نقش داشته است.»
طاهری ادامه داد: «اولین کاری که یک بازیکن باید انجام دهد، احترام گذاشتن به مخاطب است. ممکن است شما توانمندیهای فردی و تاکتیکی بالایی داشته باشید و در بازیهای گروهی هم عملکرد خوبی ارائه کنید، اما کسی که شما را به این جایگاه رسانده، مخاطب است. متأسفانه گاهی فراموش میکنیم چه کسانی باعث شدند یک بازیکن دیده و شناخته شود. به همین دلیل باید برای باشگاه، مخاطبان و افرادی که در این مسیر نقش داشتهاند، اهمیت قائل باشیم.»
مدیرعامل پیشین پرسپولیس در ادامه، با اشاره به ضرورت رعایت حقوق باشگاه در فعالیتهای تبلیغاتی بازیکنان، گفت: «در دورهای که ما در باشگاه پرسپولیس فعالیت میکردیم، اعتقاد داشتیم محتوایی که بازیکن با نام و اعتبار باشگاه تولید میکند، متعلق به باشگاه است. بازیکن نمیتوانست با لباس باشگاه، خارج از چارچوب تعیینشده، فعالیت تبلیغاتی شخصی انجام دهد. حتی لوگوی پرسپولیس متعلق به پرسپولیس است و بازیکن باید این موضوع را رعایت کند.»
او در بخش دیگری از صحبتهای خود، به نقش ایجنتها و مدیران برنامه در فوتبال ایران پرداخت و با انتقاد از وضعیت موجود اظهار کرد: «در فوتبال ایران، رویکردی متفاوت نسبت به نقش ایجنتها و مدیران برنامه بازیکنان وجود دارد که با استانداردهای جهانی تناسب چندانی ندارد. بسیاری از ایجنتها به عنوان واسطی انجام وظیفه میکنند که صرفاً در لحظه امضای قرارداد حضور دارند، مستندات را نهایی میکنند و کمیسیون خود را دریافت کرده و هرگونه مسئولیت بیشتری را کنار میگذارند. این رویکرد با شیوههای رایج در فوتبال حرفهای جهانی مغایرت دارد؛ جایی که ایجنتها نقشی فراگیرتر و درازمدتتر دارند.»
وی با تأکید بر اینکه قرارداد بازیکن با باشگاه تنها به مسائل فنی و مالی محدود نمیشود، گفت: «وقتی بازیکنی با یک باشگاه بزرگ قرارداد یکساله دارد، بسیاری از مسائل باید در چارچوب همان قرارداد و مقررات باشگاه تعریف شود. در دوره ما، حتی در محافل رسمی که بازیکن قرار بود به نمایندگی از باشگاه پرسپولیس حضور پیدا کند، پوشش و نحوه حضور او نیز باید مورد توجه باشگاه میبود.»
او ادامه داد: «اگر قرار باشد یک بازیکن در قالب فعالیت شخصی، اقدام تبلیغاتی انجام دهد و تصویرش روی بیلبورد یا در رسانههای تصویری منتشر شود، این موضوع باید از فعالیتهای رسمی باشگاه تفکیک شود. نمیتوان مرز میان برند شخصی بازیکن و هویت تجاری باشگاه را نادیده گرفت و انتظار داشت حقوق و اعتبار باشگاه نیز بدون چارچوب مشخص حفظ شود.»
طاهری همچنین درباره نحوه برخورد باشگاه با حضور بازیکنان در برنامههای رسانهای توضیح داد: «در زمان ما، بازیکنان برای حضور در بسیاری از برنامهها باید هماهنگی لازم را با باشگاه انجام میدادند و روی این موضوع تأکید زیادی وجود داشت. حتی اگر بازیکنی بدون هماهنگی اقدام میکرد، ممکن بود با جریمه ۱۰ یا ۲۰ درصدی مواجه شود. اینها بخشی از اصول حرفهای بود که باید به بازیکن آموزش داده میشد.»
وی در پایان تأکید کرد: «اگر قرار است فضای فوتبال حرفهای شود، باید این مسائل را از پایه آموزش بدهیم. بازیکن باید بداند در کنار تواناییهای فنی، مسئولیتهایی هم در قبال باشگاه دارد.»
در واقع، حرفهایگری در فوتبال صرفاً به کیفیت بازی، میزان آمادگی بدنی یا توانایی فنی بازیکن محدود نمیشود. احترام به مخاطب، رعایت حقوق باشگاه، شناخت مرز میان فعالیت شخصی و تعهدات حرفهای و همچنین پذیرش مسئولیتهای رفتاری، بخش جداییناپذیر از حرفهای بودن است؛ مسائلی که اگر از پایه آموزش داده نشوند، نمیتوان صرفاً با برخوردهای انضباطی و جریمههای مقطعی انتظار اصلاح آنها را داشت.
انتهای پیام/
وی درباره ضرورت توجه بازیکنان به جایگاه مخاطبان و نقشی که آنها در مطرح شدن یک چهره ورزشی دارند، گفت: «چهره شدن و مطرح شدن یک بازیکن فقط به تواناییهای فردی و فنی او مربوط نمیشود. خیلی از افراد قابلیتهای زیادی دارند، اما چون مخاطب ندارند، چندان شناخته نمیشوند. بنابراین بازیکنان باید بدانند چه کسی و چه مجموعهای در چهره شدن آنها نقش داشته است.»
طاهری ادامه داد: «اولین کاری که یک بازیکن باید انجام دهد، احترام گذاشتن به مخاطب است. ممکن است شما توانمندیهای فردی و تاکتیکی بالایی داشته باشید و در بازیهای گروهی هم عملکرد خوبی ارائه کنید، اما کسی که شما را به این جایگاه رسانده، مخاطب است. متأسفانه گاهی فراموش میکنیم چه کسانی باعث شدند یک بازیکن دیده و شناخته شود. به همین دلیل باید برای باشگاه، مخاطبان و افرادی که در این مسیر نقش داشتهاند، اهمیت قائل باشیم.»
مدیرعامل پیشین پرسپولیس در ادامه، با اشاره به ضرورت رعایت حقوق باشگاه در فعالیتهای تبلیغاتی بازیکنان، گفت: «در دورهای که ما در باشگاه پرسپولیس فعالیت میکردیم، اعتقاد داشتیم محتوایی که بازیکن با نام و اعتبار باشگاه تولید میکند، متعلق به باشگاه است. بازیکن نمیتوانست با لباس باشگاه، خارج از چارچوب تعیینشده، فعالیت تبلیغاتی شخصی انجام دهد. حتی لوگوی پرسپولیس متعلق به پرسپولیس است و بازیکن باید این موضوع را رعایت کند.»
او در بخش دیگری از صحبتهای خود، به نقش ایجنتها و مدیران برنامه در فوتبال ایران پرداخت و با انتقاد از وضعیت موجود اظهار کرد: «در فوتبال ایران، رویکردی متفاوت نسبت به نقش ایجنتها و مدیران برنامه بازیکنان وجود دارد که با استانداردهای جهانی تناسب چندانی ندارد. بسیاری از ایجنتها به عنوان واسطی انجام وظیفه میکنند که صرفاً در لحظه امضای قرارداد حضور دارند، مستندات را نهایی میکنند و کمیسیون خود را دریافت کرده و هرگونه مسئولیت بیشتری را کنار میگذارند. این رویکرد با شیوههای رایج در فوتبال حرفهای جهانی مغایرت دارد؛ جایی که ایجنتها نقشی فراگیرتر و درازمدتتر دارند.»
وی با تأکید بر اینکه قرارداد بازیکن با باشگاه تنها به مسائل فنی و مالی محدود نمیشود، گفت: «وقتی بازیکنی با یک باشگاه بزرگ قرارداد یکساله دارد، بسیاری از مسائل باید در چارچوب همان قرارداد و مقررات باشگاه تعریف شود. در دوره ما، حتی در محافل رسمی که بازیکن قرار بود به نمایندگی از باشگاه پرسپولیس حضور پیدا کند، پوشش و نحوه حضور او نیز باید مورد توجه باشگاه میبود.»
او ادامه داد: «اگر قرار باشد یک بازیکن در قالب فعالیت شخصی، اقدام تبلیغاتی انجام دهد و تصویرش روی بیلبورد یا در رسانههای تصویری منتشر شود، این موضوع باید از فعالیتهای رسمی باشگاه تفکیک شود. نمیتوان مرز میان برند شخصی بازیکن و هویت تجاری باشگاه را نادیده گرفت و انتظار داشت حقوق و اعتبار باشگاه نیز بدون چارچوب مشخص حفظ شود.»
طاهری همچنین درباره نحوه برخورد باشگاه با حضور بازیکنان در برنامههای رسانهای توضیح داد: «در زمان ما، بازیکنان برای حضور در بسیاری از برنامهها باید هماهنگی لازم را با باشگاه انجام میدادند و روی این موضوع تأکید زیادی وجود داشت. حتی اگر بازیکنی بدون هماهنگی اقدام میکرد، ممکن بود با جریمه ۱۰ یا ۲۰ درصدی مواجه شود. اینها بخشی از اصول حرفهای بود که باید به بازیکن آموزش داده میشد.»
وی در پایان تأکید کرد: «اگر قرار است فضای فوتبال حرفهای شود، باید این مسائل را از پایه آموزش بدهیم. بازیکن باید بداند در کنار تواناییهای فنی، مسئولیتهایی هم در قبال باشگاه دارد.»
در واقع، حرفهایگری در فوتبال صرفاً به کیفیت بازی، میزان آمادگی بدنی یا توانایی فنی بازیکن محدود نمیشود. احترام به مخاطب، رعایت حقوق باشگاه، شناخت مرز میان فعالیت شخصی و تعهدات حرفهای و همچنین پذیرش مسئولیتهای رفتاری، بخش جداییناپذیر از حرفهای بودن است؛ مسائلی که اگر از پایه آموزش داده نشوند، نمیتوان صرفاً با برخوردهای انضباطی و جریمههای مقطعی انتظار اصلاح آنها را داشت.
انتهای پیام/