مسأله فقط مربی نبود
لیورپول هنوز همان تیم قبلی است
تغییر سرمربی قرار بود آغاز فصل تازهای برای لیورپول باشد، اما نخستین آزمون آندونی ایرائولا تصویری متفاوت ارائه کرد؛ تیمی که بسیاری از ضعفهای فصل گذشته را همچنان با خود حمل میکند. تساوی 2-2 برابر نیوکاسل اگرچه مانع از شروع همراه باشکست مربی اسپانیایی شد، اما از نظر فنی بیشتر شبیه یک هشدار بود تا نقطه شروعی امیدوارکننده. ایرائولا حالا خیلی زود متوجه شده که میراث آرنه اسلات فقط چند نتیجه ضعیف نیست، بلکه مجموعهای از مشکلات ساختاری است که برای حل آنها به چیزی فراتر از تغییر سرمربی نیاز دارد.
میانه زمین بدون تعادل
یکی از نگرانکنندهترین نشانهها، آسیبپذیری لیورپول در مرکز زمین بود. رایان گراونبرخ و دومینیک سوبوسلای هر دو بازیکنانی با قابلیتهای هجومی هستند، اما ترکیب آنها بهعنوان زوج محافظ خط دفاعی، تعادل لازم را ایجاد نمیکند. زمانی که هر دو هافبک بیش از حد جلو میروند، فضای بزرگی مقابل مدافعان ایجاد میشود و حریف با چند پاس میتواند ساختار لیورپول را بشکند.
این مشکل در فصل گذشته نیز بارها دیده شد و نخستین نمایش ایرائولا نشان داد هنوز راهحلی برای آن پیدا نشده است. حضور فلوریان ویرتز در نقش هجومیتر، بدون تقویت ساختار پشتسر او، عملاً این عدم تعادل را تشدید میکند. لیورپول برای بازگشت به سطح مدعیان قهرمانی، بیش از یک هافبک خلاق به بازیکنی نیاز دارد که بتواند ریتم بازی را کنترل و از خط دفاعی محافظت کند.
معمای ویرتز و ایساک
نگرانی بزرگتر، عملکرد دو خرید بسیار گرانقیمت لیورپول است. فلوریان ویرتز هنوز نتوانسته جایگاه مشخص و تأثیرگذاری در ترکیب پیدا کند. او نه در جناح چپ کاملاً راحت به نظر میرسد و نه زمانی که در موقعیت مطلوبتر قرار میگیرد، آنقدر اثرگذار است که بتواند بار هجومی تیم را به دوش بکشد.
الکساندر ایساک نیز وضعیت مشابهی دارد. مهاجم سوئدی از نظر دریافت توپ و تأثیرگذاری در یکسوم نهایی هنوز با استانداردهایی که از یک خرید بزرگ انتظار میرود، فاصله دارد. البته کمبود تغذیه از سوی خط میانی بخشی از مشکل اوست، اما ایساک نیز باید خیلی زودتر خودش را با سطح انتظارات در آنفیلد هماهنگ کند.
ایرائولا زمان دارد اما ...
لیورپول هنوز برای قضاوت درباره ایرائولا به زمان نیاز دارد. ساختن تیمی جدید پس از فصل ناامیدکننده گذشته یکشبه اتفاق نمیافتد. با این حال، نخستین نشانهها از این حکایت دارد که مربی اسپانیایی با پروژهای بسیار پیچیدهتر از چیزی که تصور میشد، روبهرو است.
اگر مشکلات مرکز زمین، ضعف ساختاری و ناکارآمدی ستارههای گرانقیمت ادامه پیدا کند، حتی بهترین ایدههای تاکتیکی ایرائولا نیز کافی نخواهد بود. لیورپول فعلاً نه به تیمی تازه، بلکه به نسخهای اصلاحشده از همان تیم قدیمی شبیه است؛ تیمی که این بار فقط یک مربی جدید روی نیمکت دارد.
انتهای پیام/
میانه زمین بدون تعادل
یکی از نگرانکنندهترین نشانهها، آسیبپذیری لیورپول در مرکز زمین بود. رایان گراونبرخ و دومینیک سوبوسلای هر دو بازیکنانی با قابلیتهای هجومی هستند، اما ترکیب آنها بهعنوان زوج محافظ خط دفاعی، تعادل لازم را ایجاد نمیکند. زمانی که هر دو هافبک بیش از حد جلو میروند، فضای بزرگی مقابل مدافعان ایجاد میشود و حریف با چند پاس میتواند ساختار لیورپول را بشکند.
این مشکل در فصل گذشته نیز بارها دیده شد و نخستین نمایش ایرائولا نشان داد هنوز راهحلی برای آن پیدا نشده است. حضور فلوریان ویرتز در نقش هجومیتر، بدون تقویت ساختار پشتسر او، عملاً این عدم تعادل را تشدید میکند. لیورپول برای بازگشت به سطح مدعیان قهرمانی، بیش از یک هافبک خلاق به بازیکنی نیاز دارد که بتواند ریتم بازی را کنترل و از خط دفاعی محافظت کند.
معمای ویرتز و ایساک
نگرانی بزرگتر، عملکرد دو خرید بسیار گرانقیمت لیورپول است. فلوریان ویرتز هنوز نتوانسته جایگاه مشخص و تأثیرگذاری در ترکیب پیدا کند. او نه در جناح چپ کاملاً راحت به نظر میرسد و نه زمانی که در موقعیت مطلوبتر قرار میگیرد، آنقدر اثرگذار است که بتواند بار هجومی تیم را به دوش بکشد.
الکساندر ایساک نیز وضعیت مشابهی دارد. مهاجم سوئدی از نظر دریافت توپ و تأثیرگذاری در یکسوم نهایی هنوز با استانداردهایی که از یک خرید بزرگ انتظار میرود، فاصله دارد. البته کمبود تغذیه از سوی خط میانی بخشی از مشکل اوست، اما ایساک نیز باید خیلی زودتر خودش را با سطح انتظارات در آنفیلد هماهنگ کند.
ایرائولا زمان دارد اما ...
لیورپول هنوز برای قضاوت درباره ایرائولا به زمان نیاز دارد. ساختن تیمی جدید پس از فصل ناامیدکننده گذشته یکشبه اتفاق نمیافتد. با این حال، نخستین نشانهها از این حکایت دارد که مربی اسپانیایی با پروژهای بسیار پیچیدهتر از چیزی که تصور میشد، روبهرو است.
اگر مشکلات مرکز زمین، ضعف ساختاری و ناکارآمدی ستارههای گرانقیمت ادامه پیدا کند، حتی بهترین ایدههای تاکتیکی ایرائولا نیز کافی نخواهد بود. لیورپول فعلاً نه به تیمی تازه، بلکه به نسخهای اصلاحشده از همان تیم قدیمی شبیه است؛ تیمی که این بار فقط یک مربی جدید روی نیمکت دارد.
انتهای پیام/