هشدار بزرگ برای دربی

پرسپولیس با سه گل ملوان را شکست داد، باخت به تراکتور فراموش شد، تیم در فاصله کوتاه باقیمانده به دربی به ساحل آرامش برگشت، تیم تارتار دفاعی با بیشترین گل زده صاحب بهترین خط حمله در پایان هفته چهارم لیگ شد، آمارها به سود پرسپولیس و کادرفنی‌اش چرخید و البته گزارشگر تلویزیونی مسابقه هم بارها از نمایش چشمگیر پرسپولیس تمجید کرد تا نگاه عوام به کیفیت فوتبال این تیم تغییر کند اما هیچ‌کدام از اینها برای بردن دربی کافی نیست.
استقلال در هر چهار مسابقه قبلی‌اش فرم فنی خوبی داشته و به سبب بسته ماندن پنجره نقل و انتقالاتی‌اش دچار یک نوع هماهنگی اجباری شده و از چهار بازی قبلی‌اش 10 امتیاز جمع کرده است. پرسپولیس هم غیر از بازی با تراکتور در سه مسابقه دیگر کیفیت فنی قابل قبولی داشته اما برای پیروزی در دربی باید خیلی بهتر از دیدار مقابل ملوان باشد.
توجه داشته باشید که تیم تارتار با سه گل ملون را شکست داده و آمار تیم در امید گل هم فوق‌العاده است پس طبیعتاً اگر انتقادی مطرح شود شاید باعث سوءبرداشت شده و منتقدان متهم به دشمنی یا حاشیه‌سازی شوند اما چند نکته درباره نمایش اخیر پرسپولیس تارتار غیرقابل چشم‌پوشی است.
توجه کنید که خط میانی پرسپولیس با وجود نمایش باکیفیت محمد خدابنده‌لو که فراتر از یک بازیکن پست8 نشان داد در مقابل خط میانی 5نفره ملوان کارایی چندانی نداشت. پرسپولیس در نیمه نخست و تا زمان ثبت گل دوم هرگز نتوانست با یک کار ترکیبی و تاکتیکی دروازه حریف را تهدید کند. هر دو گل این تیم در نیمه نخست هم یکی با اشتباه فردی دو بازیکن حریف و دیگری با خلاقیت انفرادی بیفوما با یک ضدحمله سریع به‌دست آمد.
پرسپولیس در نیمه نخست فقط یک کار ترکیبی چشم‌نواز ارائه داد که بعد از یک سلسله کار ترکیبی خدابنده‌لو نتوانست دروازه حریف را باز کند. یکی، دو موقعیت بعدی سرخ‌ها در این نیمه نیز با ضدحملات سریع به‌دست آمد که البته منجربه ضربه به دروازه نشد.
در نیمه دوم پرسپولیس قبل از رسیدن به گل سوم که باز هم با اشتباه فردی بازیکن حریف و هوشمندی علیپور به‌دست آمد دو کار ترکیبی مناسب در دقایق 51 و 54 داشت. موقعیت بعدی در دقیقه61 نیز با پاس بلند کنعانی و فرار علیپور به‌دست آمد و تا زمان 10نفره شدن حریف تنها سه موقعیت طی 70دقیقه با کار ترکیبی و از طریق تحت فشار قراردادن حریف با بازیسازی از عقب زمین و جلو بردن پله‌پله توپ حاصل شد.

در واقع طی این 70دقیقه پرسپولیس سه بار در زمانی که مالکیت توپ را در اخیتار داشت و به شکل اصولی توپ را جلو برد موفق به خلق موقعیت شد و در سایر دقایق به‌خاطر ناکامی مقابل خط میانی حریف یا به‌دنبال استفاده از پاس‌های قطری کنعانی بود یا با سرعت بیفوما و سایر بازیکنانش در فاز حمله از ضدحملات استفاده کرد. نکته‌ای که هم پیروزی راحت سرخ‌ها را وابسته به اشتباهات فردی بازیکنان جوان حریف نشان می‌دهد و هم ناتوانی این تیم را در مقابل یک خط میانی پرتعداد و پرتراکم و سختگیر برای ثبت برتری فوتبالی ثابت می‌کند.
باید در نظر داشت پرسپولیس با احتساب 10دقیقه تلف شده نیمه دوم حدود 30دقیقه مقابل تیم 10نفره ملوان، 5موقعیت گل خلق کرد که هیچ‌کدام گل نشد و این حجم از موقعیت‌سوزی و ناکامی در گلزنی می‌تواند در آستانه دربی نگران‌کننده باشد.
در واقع حالا با تجربه سه هفته ابتدایی لیگ و در نظرگرفتن دو پیروزی راحت مقابل شمس‌آذر و استقلال خوزستان و سپس شکست در مصاف دشوار با تراکتور – که می‌تواند بزرگترین اندوخته کادرفنی از این مقطع برای بازی‌های بزرگ بعدی باشد - کاملاً واضح است که پرسپولیس هرگز نمی‌تواند با این کیفیت، برتری فنی و فوتبالی چشمگیر و ملموسی مقابل استقلال داشته باشد و از دربی سربلند بیرون بیاید. در واقع اگر شرایط به همین منوال و مثل دیدار مقابل ملوان پیش برود و تیم حریف دست عناصر تهاجمی تارتار را بخواند یا خط هافبکش از کار بیفتد، چنانچه بازیکنان استقلال مثل تراکتور در فاز دفاع دچار اشتباهات فردی نشوند کار تیم تارتار برای ایجاد برتری فوتبالی و دیکته کردن فوتبال خود به حریف، خلق موقعیت و رسیدن به گل بسیار دشوار و پیچیده خواهد شد.