خیلی دور، خیلی نزدیک
ده کماندار ایرانی در ناگویا به دنبال مدالی هستند که چهار سال قبل در هانگژو از دستشان سر خورد. تیراندازی با کمان مثل همیشه در دو بخش ریکرو و کامپوند راهی بازیهای آسیایی میشود؛ رشتهای که در سالهای اخیر فراز و نشیب کم نداشته و حالا در آستانه یک میدان مهم ، بیشتر از هر چیز به دنبال بازگشت به سکو است. مبینا فلاح، صادق اشرفی ، محمدحسین گلشنی و رضا شبانی چهار نماینده ایران در ریکرو هستند و آرمین پاکزاد، میلاد رشیدی، فرهنگ خداپرست، بیتا عاشقزاده ، گیسا بایبوردی و شیوا بختیاری هم در کامپوند رقابت خواهند کرد.
تیر کمانداران ایران در هانگژو به سیبل ننشست تا جایی که ملی پوشان در هیچیک از دو بخش ریکرو و کامپوند به مدال نتوانستند به مدال برسند؛ نتیجهای که حالا فشار برای جبران را در ناگویا بیشتر کرده است. به همین دلیل نمیتوان صرفاً با تکیه بر رکوردهای اخیر، برای ایران سهمی قطعی از سکو کنار گذاشت.
با این حال، ریکرو حداقل یک نشانه امیدوارکننده دارد. محمدحسین گلشنی در جام جهانی ترکیه میان ۹۹ کماندار به رتبه یازدهم رسید؛ نتیجهای که نشان میدهد او نسبت به گذشته به سطح بالاتری از رقابت نزدیک شده است. اما تبدیل این نتیجه به یک مدال آسیایی، کمی متفاوت است. فاصله با رقبای بزرگ قاره باید در میدان واقعی مشخص شود؛ جایی که کوچکترین افت تمرکز میتواند سرنوشت یک مسابقه را تغییر دهد. در کامپوند اما شرایط برای ایران امیدوارکنندهتر به نظر میرسد. آرمین پاکزاد و گیسا بایبوردی دو کمانداری هستند که کادر فنی روی آنها حساب ویژهای باز کرده و رکوردهایشان را هم سطح مدعیان می دانند. از طرف دیگر، نبود تیم میزبان در کامپوند میتواند جدول رقابتها را برای ایران مناسبتر کند و مسیر رسیدن به مراحل پایانی را تا حدی هموارتر سازد. اما جدول آسانتر، تضمین مدال نیست و نتیجه نهایی به عملکرد کماندار در رو زمسابقه، کیفیت تجهیزات، آمادگی ذهنی و ثبات فنی بستگی دارد.
تیراندازی با کمان ایران حالا با امید در ناگویا تیرهایش را روانه سیبل می کند. کمانداران هم در تلاش هستند که با به ثمر نشستن تیرهایشان اینبار مدال را نشانه گرفته و در ناگویا از حیثیت تیرو کمان ایران دفاع کنند. باید منتظر ماند و دید نسیم ناگویا روز مسابقه با کمانداران ایران یار خواهد بود یا سیبل ها تیرهای ایرانی ها را پس خواهد زد.
انتهای پیام/
تیر کمانداران ایران در هانگژو به سیبل ننشست تا جایی که ملی پوشان در هیچیک از دو بخش ریکرو و کامپوند به مدال نتوانستند به مدال برسند؛ نتیجهای که حالا فشار برای جبران را در ناگویا بیشتر کرده است. به همین دلیل نمیتوان صرفاً با تکیه بر رکوردهای اخیر، برای ایران سهمی قطعی از سکو کنار گذاشت.
با این حال، ریکرو حداقل یک نشانه امیدوارکننده دارد. محمدحسین گلشنی در جام جهانی ترکیه میان ۹۹ کماندار به رتبه یازدهم رسید؛ نتیجهای که نشان میدهد او نسبت به گذشته به سطح بالاتری از رقابت نزدیک شده است. اما تبدیل این نتیجه به یک مدال آسیایی، کمی متفاوت است. فاصله با رقبای بزرگ قاره باید در میدان واقعی مشخص شود؛ جایی که کوچکترین افت تمرکز میتواند سرنوشت یک مسابقه را تغییر دهد. در کامپوند اما شرایط برای ایران امیدوارکنندهتر به نظر میرسد. آرمین پاکزاد و گیسا بایبوردی دو کمانداری هستند که کادر فنی روی آنها حساب ویژهای باز کرده و رکوردهایشان را هم سطح مدعیان می دانند. از طرف دیگر، نبود تیم میزبان در کامپوند میتواند جدول رقابتها را برای ایران مناسبتر کند و مسیر رسیدن به مراحل پایانی را تا حدی هموارتر سازد. اما جدول آسانتر، تضمین مدال نیست و نتیجه نهایی به عملکرد کماندار در رو زمسابقه، کیفیت تجهیزات، آمادگی ذهنی و ثبات فنی بستگی دارد.
تیراندازی با کمان ایران حالا با امید در ناگویا تیرهایش را روانه سیبل می کند. کمانداران هم در تلاش هستند که با به ثمر نشستن تیرهایشان اینبار مدال را نشانه گرفته و در ناگویا از حیثیت تیرو کمان ایران دفاع کنند. باید منتظر ماند و دید نسیم ناگویا روز مسابقه با کمانداران ایران یار خواهد بود یا سیبل ها تیرهای ایرانی ها را پس خواهد زد.
انتهای پیام/