دربی زیبا محصول شجاعت و کیفیت دو مربی ایرانی
لذت بردیم
قبل از این دربی بیشتر کارشناسان و اهالی فوتبال اعتقاد داشتند این بازی از جهت اینکه هر دو مربی نمیخواهند بازنده باشند احتمالاً کسلکننده و سرد خواهد شد و بعید است تیمی برای بردن ریسک کند اما سراسر این بازی شور و شوق دو تیم برای بردن بود. پرسپولیس با همان سیستم بازی قبلی و استفاده از دو مهاجم به زمین آمد و سهراب هم تمام داشتههایش را به میدان فرستاد اما استراتژی دو تیم فوقالعاده بود. هیچ تیمی حوصله بازی محتاطانه را نداشت و هر لحظه که هر تیمی صاحب توپ میشد با کمترین ضربه سعی داشت موقعیت گل بسازد. تعداد صحنههای مهم و موقعیتهای حساس این مسابقه آنقدر زیاد است که اگر بخواهیم به گزارش لحظه لحظه بازی اشاره کنیم باید سطور زیادی را به این اختصاص دهیم. با این حال آنچه از این بازی به جا خواهد ماند شجاعت دو سرمربی و کیفیتی بود که تیمهایشان ارائه دادند و تا لحظه آخر از تلاش پا پس نکشیدند.
در 15 دقیقه نیمه اول دو تیم موقعیتهایی خلق کردند اما پرسپولیس بعد از آن در خلق موقعیت بهتر بود تا اینکه در 8-7 دقیقه پایانی دوباره نوبت استقلال شد که بالا بازی کند و شانس گل بسازد.
نیمه دوم را استقلال تهاجمی و خطرناک آغاز کرد اما خیلی زود پرسپولیس جریان بازی را در دست گرفت و به گل رسید. با این حال واکنش استقلال به این گل سریع بود و بازی خیلی زود مساوی شد. بعد از گل مساوی بازی جذابتر هم شد اما پرسپولیس تمایل بیشتری برای پیروزی نشان داد و با حرکات ترکیبی موقعیتهایی به وجود آورد و تغییراتی هم در همین راستا انجام داد. با وجود این توان پرسپولیس در 10 دقیقه پایانی تحلیل رفت و دوباره استقلال یکی دو موقعیت داشت که هیچ کدام نتیجه نداد.
پرسپولیس در نیمه دوم با میدان دادن به عمری دنبال این بود تا هم پرس روی خط دفاع استقلال را بیشتر کند هم در ضدحملات سریعتر و کشندهتر باشد. در ادامه حضور اورونوف و شهرآبادی هم در جهت رسیدن به گل دوم اتفاق افتاد اما با وجود برتری حدوداً بیست دقیقهای پرسپولیس این تیم به گل نرسید. در عین حال سهراب بختیاریزاده با میدان دادن به روزبه چشمی آن هم در شرایطی که نیمکتش خالی از بازیکن باتجربه و تأثیرگذار به نظر میرسید تا حدی از این فشار کم کرد و در نهایت طی دقایق پایانی یکی دو موقعیت هم به وجود آورد تا پرسپولیس را عقب نگه دارد. وقتهای تلف شده این مسابقه هم به خاطر اینکه توپ مدام در جریان بود، خبری از درگیری و دخالت کمک داور ویدیویی نشد، بسیار کوتاه بود و این بازی جذاب خیلی زود به پایان رسید.
در نهایت این دربی مساوی تمام شد اما شاید بهترین مساوی یکی دو دهه اخیر در این مسابقه تاریخی بود؛ مسابقهای که تماشاگران فوتبال از این همه کیفیت و موقعیت لذت بردند و البته با نزدیک به 50 هزار تماشاگر جذاب و تماشایی شد.
انتهای پیام/
در 15 دقیقه نیمه اول دو تیم موقعیتهایی خلق کردند اما پرسپولیس بعد از آن در خلق موقعیت بهتر بود تا اینکه در 8-7 دقیقه پایانی دوباره نوبت استقلال شد که بالا بازی کند و شانس گل بسازد.
نیمه دوم را استقلال تهاجمی و خطرناک آغاز کرد اما خیلی زود پرسپولیس جریان بازی را در دست گرفت و به گل رسید. با این حال واکنش استقلال به این گل سریع بود و بازی خیلی زود مساوی شد. بعد از گل مساوی بازی جذابتر هم شد اما پرسپولیس تمایل بیشتری برای پیروزی نشان داد و با حرکات ترکیبی موقعیتهایی به وجود آورد و تغییراتی هم در همین راستا انجام داد. با وجود این توان پرسپولیس در 10 دقیقه پایانی تحلیل رفت و دوباره استقلال یکی دو موقعیت داشت که هیچ کدام نتیجه نداد.
پرسپولیس در نیمه دوم با میدان دادن به عمری دنبال این بود تا هم پرس روی خط دفاع استقلال را بیشتر کند هم در ضدحملات سریعتر و کشندهتر باشد. در ادامه حضور اورونوف و شهرآبادی هم در جهت رسیدن به گل دوم اتفاق افتاد اما با وجود برتری حدوداً بیست دقیقهای پرسپولیس این تیم به گل نرسید. در عین حال سهراب بختیاریزاده با میدان دادن به روزبه چشمی آن هم در شرایطی که نیمکتش خالی از بازیکن باتجربه و تأثیرگذار به نظر میرسید تا حدی از این فشار کم کرد و در نهایت طی دقایق پایانی یکی دو موقعیت هم به وجود آورد تا پرسپولیس را عقب نگه دارد. وقتهای تلف شده این مسابقه هم به خاطر اینکه توپ مدام در جریان بود، خبری از درگیری و دخالت کمک داور ویدیویی نشد، بسیار کوتاه بود و این بازی جذاب خیلی زود به پایان رسید.
در نهایت این دربی مساوی تمام شد اما شاید بهترین مساوی یکی دو دهه اخیر در این مسابقه تاریخی بود؛ مسابقهای که تماشاگران فوتبال از این همه کیفیت و موقعیت لذت بردند و البته با نزدیک به 50 هزار تماشاگر جذاب و تماشایی شد.
انتهای پیام/