از رؤیا تا واقعیت

کاروان ورزشی پاراآسیایی ایران ماه آینده راهی ناگویا می‌شود تا در پنجمین دوره این بازی‌ها حضور داشته باشد اما نگاه‌های متفاوتی نسبت به عملکرد این کاروان جود دارد. برخی نگاه‌ها حکایت از اوضاع نابه‌سامان رشته‌های اعزامی به ناگویا دارد و به همین دلیل هم اعتقاد دارند که کسب نتیجه در ناگویا چندان هم خوب نخواهد بود. برخی نگاه‌ها هم حکایت از این دارد که این کاروان همیشه خوش درخشیده و امسال هم این اتفاق رخ خواهد داد.

هر کدام برای ادعای خود مثالی دارند. مثلاً آنهایی که اعتقاد دارند کاروان اعزامی ایران به ناگویا خوش خواهد درخشید، می‌گویند در جاکارتا هم اوضاع خوب نبود اما کاروان ایران با طلای برابر با کره‌جنوبی و نقره کمتر سوم شد. در بازی‌های هانگژو هم تغییرات زیادی در مجموعه فدراسیون و کمیته ملی پارالمپیک رخ داده اما کاروان ایران توانست برای اولین‌بار در تاریخ در رده دوم بایستد؛ بنابراین این روند رو به رشد این‌بار هم ادامه پیدا می‌کند اما مخالفان این نگاه نظر دیگری دارند و معتقدند که همیشه نتایج خوب براساس کار و برنامه‌ریزی درست به دست می‌آید و در چهار سالی که از هانگژو گذشته و به‌خصوص بعد از بازی‌های پارالمپیک 2024 پاریس کارها بر اساس برنامه‌ریزی پیش نرفته که نمونه آن پاراوزنه‌برداری، پارادوومیدانی، پاراتیراندازی و پاراوالیبال است.
یکی از رشته‌ها که با وجود جدا شدن خرجش از فدراسیون جانبازان و توان‌یابان اما اوضاع خوبی را در چند سال اخیر نداشته، پارادوومیدانی بوده ولی حالا رئیس این فدراسیون جدیدالتأسیس وعده از کسب حدود 20 مدال طلا می‌دهد: «اعتقادی به پیش‌بینی مدال ندارم، اما به هر حال باید ظرفیت تیم و اهدافی را که برای آن برنامه‌ریزی شده است، اعلام کرد. بر اساس نظر کارشناسان فدراسیون، شورای فنی و همچنین بررسی‌های کارشناسی کمیته ملی پارالمپیک، پیش‌بینی ما کسب حدود ۱۷ تا ۲۰ مدال طلاست، انتظار داریم در کنار آن، مدال‌های نقره و برنز بیشتری نیز به دست آوریم.» کسب 17 و حداکثر 20 طلا خودش نشان می‌دهد که اوضاع اصلاً خوب نیست. پارادوومیدانی در مجموع چهار دوره 238 مدال کسب کرده که 83 تای آن طلا بوده. در این چهار دوره فقط در 2018 جاکارتا، پارادوومیدانی27 مدال طلا کسب کرد. در دوره گذشته با افتی فاحش تعداد طلا به 21 رسید و حالا هم که قرار است در بهترین حالت 20 طلا بگیرد؛ شاید هم 17 طلا بگیرد. حتی اگر رؤیاهای مهران تیشه‌گران به واقعیت تبدیل شود باز هم یک افت محسوس برای این رشته است اما اگر 17 طلای حداقلی محقق شود، یک نتیجه بد برای پارادوومیدانی خواهد بود.