پایان یک دوره یا تغییر شکل یک تجارت پرسود؟
وقتی شرطبندی، پیراهنش را عوض کرد!
به گزارش ایران ورزشی، از فصل۲7-2026، دیگر خبری از نام شرکتهای شرطبندی روی پیراهن تیمهای لیگ برتر انگلیس در روز مسابقه نیست؛ تصمیمی که در سال ۲۰۲۳ با توافق ۲۰ باشگاه اتخاذ شد و قرار بود گامی مهم برای کاهش حضور صنعت قمار در فوتبال باشد. اما با شروع فصل جدید، خیلی زود مشخص شد که این ممنوعیت الزاماً به معنای خداحافظی فوتبال انگلیس با تبلیغات شرطبندی نیست.
در واقع، به نظر میرسد تنها جای تبلیغات تغییر کرده است. لیگ برتر انگلیس و باشگاههایش سالها از درآمد هنگفت قراردادهای تجاری با شرکتهای شرطبندی بهره بردهاند. در دو فصل پیش از اجرای ممنوعیت، ۱۱ باشگاه از ۲۰ تیم لیگ برتر، یک شرکت قمار را بهعنوان اسپانسر اصلی پیراهن خود داشتند و ارزش مجموع این قراردادها در فصل ۲۵-۲۰۲۴ حدود ۱۰۴ میلیون پوند برآورد شده بود. بنابراین کنار گذاشتن کامل چنین بازاری برای باشگاهها تصمیم سادهای نبود. ممنوعیت جدید نیز فقط روی پیراهن مسابقه را هدف قرار داده است. همین موضوع راه را برای قراردادهای دیگری باز گذاشته؛ قراردادهایی که اگرچه لوگوی شرکت شرطبندی را از مهمترین بخش پیراهن مسابقه دور میکنند، اما همچنان آن را در معرض دید هواداران قرار میدهند.
منچستریونایتد نمونه برجسته این تغییر مسیر است. این باشگاه در تابستان قراردادی سالانه به ارزش ۲۰ میلیون پوند با Betway امضا کرد تا لوگوی این شرکت روی لباسهای تمرینی تیمهای مردان و زنان قرار بگیرد. همچنین قرار است این برند در روزهای مسابقه در اولدترافورد نیز حضور تبلیغاتی داشته باشد. تاتنهام نیز با یک شرکت شرطبندی دیگر به توافق مشابهی رسیده و این شرکت روی لباس تمرینی و پیش از مسابقه این تیم دیده میشود. اورتون و استون ویلا نیز شرکتهای شرطبندی را از جلوی پیراهن به آستین منتقل کردهاند؛ مدلی که همچنان در لیگ برتر مورد استفاده قرار میگیرد.
تغییر مهم دیگر، گستردهتر شدن دامنه تبلیغات در فضای دیجیتال است. امروز هوادار فقط ۹۰ دقیقه مسابقه را تماشا نمیکند. تصاویر تمرین، ویدیوهای پشت صحنه، مصاحبهها و محتوای شبکههای اجتماعی باشگاهها نیز بخش مهمی از زندگی روزمره فوتبال را تشکیل میدهند. به این ترتیب، یک برند شرطبندی میتواند بدون حضور روی پیراهن مسابقه، بارها در برابر چشم هواداران قرار بگیرد.
از سوی دیگر، مسأله فقط میزان تبلیغات نیست؛ نوع شرکتهایی که وارد این بازار شدهاند نیز مورد توجه مقامهای انگلیسی قرار گرفته است. وزارت فرهنگ، رسانه و ورزش بریتانیا در سال جاری نسبت به قرارداد باشگاهها با شرکتهای شرطبندی فاقد مجوز در این کشور ابراز نگرانی کرده و موضوع ممنوعیت چنین قراردادهایی را در ورزش دنبال میکند. طبق گزارشهای منتشرشده، تعدادی از باشگاههای لیگ برتر با برندهایی همکاری دارند که بازار اصلی آنها خارج از بریتانیاست.
در این میان، مخالفان تبلیغات قمار در فوتبال معتقدند ممنوعیت تبلیغ روی جلوی پیراهن، تنها بخشی از مسأله را حل کرده است. کمپینهایی که توسط افرادی با تجربه مستقیم آسیبهای ناشی از قمار هدایت میشود، سالهاست خواهان محدودیتهای گستردهتر هستند.
تناقض زمانی آشکارتر میشود که بدانیم خود فوتبال نیز از پیامدهای قمار در امان نمانده است. ایوان تونی، مهاجم سابق برنتفورد، در سال ۲۰۲۳ به دلیل ۲۳۲ مورد نقض قوانین شرطبندی با محرومیتی 8 ماهه روبهرو شد. ساندرو تونالی نیز به دلیل تخلفات مرتبط با شرطبندی در ایتالیا محروم شد و بعدها درباره تجربه خود از وابستگی به قمار صحبت کرد.
به این ترتیب، فوتبال انگلیس در نقطهای قرار گرفته که یک قدم از گذشته فاصله گرفته، اما هنوز راه زیادی پیش رو دارد. لوگوی شرطبندی از مهمترین جای پیراهن کنار رفته، اما هنوز روی لباس تمرین، آستین، تابلوهای تبلیغاتی، شبکههای اجتماعی و حتی اطراف زمین دیده میشود
انتهای پیام/