تیم کریک پاسخ هیچکدام از تردیدها را نداد
منچستریونایتد در آستانه بحران
این نتیجه در شرایطی به دست آمد که برنامه ابتدایی فصل روی کاغذ چندان دشوار به نظر نمیرسید. شکست برابر منچسترسیتی و برایتون در دو بازی خانگی قبلی، فشار را روی کریک افزایش داده بود و شکست سوم متوالی میتوانست وضعیت مربی یونایتد را وارد مرحلهای کاملاً متفاوت کند.
فرار از شکست
کریک تلاش کرد از واکنش تیمش در دقایق پایانی به عنوان یک نکته مثبت یاد کند. یونایتد پس از دریافت گل بالاخره سرعت بیشتری گرفت و برای جبران نتیجه تلاش کرد. شوت کنیا نیز با برخورد به مدافع فولام تغییر مسیر داد و وارد دروازه شد تا یک امتیاز مهم برای تیم میهمان به دست بیاید.
اما مسأله اصلی اینجاست که چرا یونایتد برای نشان دادن چنین واکنشی باید تا دقیقههای پایانی صبر کند؟
گل فولام نیز تصویری از آشفتگی فعلی تیم ارائه کرد؛ پاس اشتباه در میانه زمین، پیشروی بدون مزاحمت بازیکن حریف و سپس تصمیم ناموفق سنه لامنس دروازهبان یونایتد، مجموعهای از اشتباهات بود که در نهایت به گل منجر شد.
گری نویل مدافع سابق یونایتد، حتی این ۱۵ دقیقه را بدترین نمایشی دانست که از این تیم دیده است؛ ارزیابیای تند که نشان میدهد فاصله میان انتظارات و واقعیت در اولدترافورد چقدر زیاد شده است.
مشکل جسمانی
یکی دیگر از نگرانیها، وضعیت جسمانی تیم است. بازیکنان فولام در پایان مسابقه مجموعاً حدود شش کیلومتر بیشتر از یونایتد دویدند و در بخشهایی از نیمه دوم، تیم میزبان چابکتر و پرانرژیتر به نظر میرسید.
کریک این مسأله را رد کرده و معتقد است تیمش مسابقه را قدرتمند تمام کرده است. با این حال، آمار و تصویر بازی نشان میدهد یونایتد هنوز از نظر شدت و تداوم عملکرد، ثبات لازم را ندارد.
سه هفته برای بازسازی، نه استراحت
وقفه بازیهای ملی اکنون فرصتی برای کریک است تا تیمش را بازسازی کند، اما برنامه بعدی یونایتد جای چندانی برای آزمون و خطا باقی نمیگذارد. تاتنهام، اتلتیکومادرید، لیدز و کومو در فاصلهای کوتاه پیش روی این تیم قرار دارند و پس از آن نیز بازیهایی برابر بورنموث، چلسی، رم، استونویلا و لیورپول انتظار یونایتد را میکشد.
تساوی برابر فولام زمان بیشتری برای کریک خرید، اما پاسخ پرسش اصلی را به تعویق انداخت: آیا این تیم واقعاً در مسیر پیشرفت قرار دارد یا تنها از یک بحران به بحران بعدی میرود؟
انتهای پیام/