قهرمان جهان‌های فیک

دو روز از بازی‌های آسیایی ناگویا برای ایران سپری شد و همچنان تک‌مدال برنز بسکتبال برای ایران ثبت شده است. البته که قاعده کلی این بوده که در هفته دوم بازی‌ها و با ورود رشته‌های مدال‌آور، کاروان ایران به مدال می‌رسید و طبیعی است که خیلی نباید نگران نتایج این دو روز بود اما موضوعی که به شدت روی اعصاب علاقه‌مندان به ورزش است، نتایج عجیب و غریبی است که توسط افرادی به دست آمد که ادعای زیادی داشته و همیشه موفقیت‌های کوچک خود را بزرگ جلوه می‌دادند.  
یکی از این رشته‌ها تیراندازی است که در روز نخست خانم‌ها شرمینه چهل‌امیرانی و نجمه خدمتی در تفنگ بادی ۱۰متر زنان بازی‌های آسیایی ناگویا به ترتیب در رده‌های هفدهم و بیست‌ویکم قرار گرفتند و حتی به فینال هم نرسیدند. همچنین تیم ایران با ترکیب خدمتی، چهل‌امیرانی و امینی  در بین ۱۵ تیم در جایگاه هفتم ایستاد. در روز دوم هم مسابقات مردان برگزار شد؛ امیرمحمد نکونام در رده دهم ایستاد و از صعود به فینال باز ماند. پوریا نوروزیان هجدهم شد و هادی غره‌باقی نیز در جایگاه بیستم قرار گرفت. همچنین تیم ایران با ترکیب نکونام، نوروزیان و غره‌باقی در بین ۱۳ تیم پس از چین، هند، کره‌جنوبی و اندونزی در جایگاه پنجم ایستاد. همین شش نفر بالای 10 میلیارد تومان فقط هزینه بلیت سفرشان به ناگویا شده اما شش نفری با هم یک مدال هم کسب نکردند.
این در حالی است که قبل از اعزام به این بازی‌ها مسئولان فدراسیون تیراندازی وعده کسب مدال می‌دادند. حتی سهیل برخورداری در حاشیه آیین بدرقه کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا به تمجید از حمایت‌های کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش پرداخت و وعده داد که تیراندازی به مدال برسد: «حمایت‌های بسیار خوبی از سوی وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک صورت گرفت و پس از اردوهای برگزار شده هم با شرایط مطلوب به بازی‌های آسیایی ناگویا اعزام می‌شویم و امیدواریم جواب اعتماد وزیر ورزش و جوانان را بدهیم و با دست پر به کشور بازگردیم.» خوب است که معترف هستند همه‌ امکانات فراهم بوده و باید مدال کسب می‌شده و وقتی رشته‌ای از همه‌ امکانات راضی است اما به مدال نمی‌رسد، یعنی افرادی سر کار بودند که متخصص و بلد کار نبودند. البته چهار سال و دقیقاً بعد از بازی‌های هانگژو دلسوزان ورزش نسبت به وضعیتی که این رشته دارد هشدار دادند اما کسی به این هشدارها توجهی نکرد و طبیعی است که امروز این وضعیت نگران‌کننده به وجود بیاید.
بوکس را هم باید در بین رشته‌هایی قرار داد که در روز دوم یک شکست عجیب را پذیرا شد. علی‌ حبیبی‌نژاد همین چند ماه پیش به ادعای فدراسیون بوکس قهرمان جهان شد اما حالا در دور نخست بازی‌های آسیایی مقابل حریف چینی شکست خورد و از جدول مسابقات حذف شد. کدام را باید باور کرد؟ قهرمانی جهان را یا حذف در همان دور نخست بازی‌های آسیایی را؟ همین وضعیت برای زهرا کیانی هم مطرح است. او هم چندی پیش قهرمان جهان شد، فدراسیون ووشو گوش فلک را کر کرد از این موفقیت بزرگ اما خانم کیانی که زحمت حمل پرچم را هم کشیده بود، عنوانی بهتر از چهارمی کسب نکرد. دیگر رشته‌ای که خیلی زود از دور مسابقات کنار رفت MMA بود؛ رشته‌ای که با سه ورزشکار به این بازی‌ها رفت و همه توقع داشتند که در اولین حضور خود بدرخشند اما هر 3نفر در همان روز نخست از دور مسابقات کنار رفتند. این در حالی بود که یوسف بهتری رئیس انجمن MMA وعده کسب 2 مدال طلا داده بود.