فوتبال جهان
32321
سه گل و یک پیام روشن
شب اعتراضی ایرلند مقابل اسرائیل
بازیکنان ایرلند پیش از شروع مسابقه در ورزشگاه ناگیدِرِی شهر دبرسن مجارستان، بازوبندهای مشکی بر بازو داشتند؛ اقدامی که فدراسیون فوتبال ایرلند اعلام کرد برای گرامیداشت تمامی جانباختگان درگیریهای غزه انجام شده است. هنگام پخش سرود اسرائیل نیز بازیکنان ایرلندی سرهای خود را پایین انداختند و برخلاف سنت معمول، پیش از مسابقه با بازیکنان حریف دست ندادند. تبادل پرچم میان دو تیم نیز انجام نشد.
این تصاویر، در کنار نتیجه مسابقه، پیام ایرلندیها را بسیار پررنگتر کرد. ایرلند در حالی ۳ بر صفر پیروز شد که فشار سیاسی و اجتماعی پیرامون این مسابقه در هفتههای گذشته بهشدت افزایش یافته بود. بیش از ۱۶۰ ورزشکار و چهره ورزشی ایرلندی پیشتر خواستار تحریم این دیدار شده بودند و بخشهایی از جامعه فوتبال این کشور نیز از فدراسیون فوتبال ایرلند خواسته بودند در اعتراض به وضعیت غزه از انجام مسابقه خودداری کند.
حتی در داخل تیم نیز اختلافنظر درباره انجام مسابقه جدی بود. گاوین بازونو، دروازهبان ایرلند اعلام کرد به دلیل باور شخصی خود درباره نادرست بودن کشتار غیرنظامیان حاضر نیست برابر اسرائیل بازی کند و از هر دو مسابقه کنار کشید. او تأکید کرد موضعش علیه مردم اسرائیل یا جامعه یهودیان نیست، بلکه اعتراض او به کشتار غیرنظامیان و شرایط حاکم بر منطقه است.
از سوی دیگر، دارا اوشی، کاپیتان ایرلند اعلام کرده درآمد خود از این مسابقه را برای کمک به غزه اختصاص خواهد داد. مجموعه این اقدامات نشان میدهد تصمیم ایرلندیها برای حضور در زمین، به معنای سکوت در برابر جنگ غزه تلقی نشده است؛ بازیکنان تلاش کردند با استفاده از همان صحنهای که برایشان فراهم شده بود، پیام اعتراضی خود را منتقل کنند.
اهمیت این اتفاق برای فوتبال در همین نقطه است. ایرلند از یک سو مسابقه را برگزار کرد و از سوی دیگر اجازه نداد حساسیتهای سیاسی و انسانی پیرامون آن نادیده گرفته شود. کشوری که سابقه طولانی در حمایت از تشکیل کشور فلسطین دارد، این بار نیز بخشی از فوتبال ملی خود را به تریبونی برای ابراز همبستگی با فلسطینیان تبدیل کرد. ایرلند در سال ۱۹۸۰ نخستین کشور عضو اتحادیه اروپا بود که از تشکیل کشور فلسطین حمایت کرد و در سال ۲۰۲۴ نیز در کنار اسپانیا و اسلوونی، فلسطین را به رسمیت شناخت.
حالا یک مسابقه دیگر میان دو تیم در چهارم اکتبر در صربستان باقی مانده است؛ دیداری که احتمالاً همچنان تحت تأثیر مناقشهای خواهد بود که نشان داده فوتبال، گاهی نمیتواند خود را از واقعیتهای تلخ خارج از زمین جدا کند.
انتهای پیام/