این اولین بار نیست
جنجال‌های بی پایان رونالدو
به گزارش ایران ورزشی، در طول بیش از دو دهه حضور در بالاترین سطح فوتبال، رونالدو بارها با تصمیم مربیان درباره جایگاهش، تعویض شدن یا نقش تاکتیکی‌اش کنار نیامده است. از منچستریونایتد و رئال مادرید تا یوونتوس و تیم ملی پرتغال، هرگاه احساس کرده جایگاهش با تصویری که از خودش دارد فاصله گرفته، واکنشش معمولاً به یکی از خبرهای اصلی فوتبال جهان تبدیل شده است.
فرگوسن؛ اولین نشانه‌های یک ستاره متفاوت
در سال‌های حضور رونالدو در منچستریونایتد، رابطه او با سرالکس فرگوسن در مجموع موفق و تعیین‌کننده بود اما حتی آن همکاری نیز خالی از تنش نبود. در دسامبر ۲۰۰۸، رونالدو در جریان دیدار منچستریونایتد برابر ساندرلند ناگهان زمین را ترک کرد و به رختکن رفت. فرگوسن اعلام کرد بازیکن از ناحیه لگن ضربه خورده و نیاز به درمان داشته است، اما رفتار رونالدو بار دیگر نشان داد که او از همان سال‌های جوانی بازیکنی بود که واکنش‌هایش به تصمیمات فنی به‌سرعت خبرساز می‌شد. چند ماه بعد، در دربی منچستر نیز تعویض رونالدو با واکنش آشکار او همراه شد. مهاجم پرتغالی که گل نخست یونایتد را به ثمر رسانده بود، پس از خروج از زمین روی نیمکت با عصبانیت سر تکان داد. اینها شاید در مقایسه با اتفاقات سال‌های بعد جزئی به نظر برسند، اما یک الگو را شکل دادند: رونالدو می‌خواست نقش محوری خود را در تیم حفظ کند.
مورینیو؛ رابطه‌ای که در برنابئو ترک برداشت
در رئال مادرید، ماجرا جدی‌تر شد. رابطه رونالدو و ژوزه مورینیو در ابتدا بسیار نزدیک بود، اما در فصل پایانی همکاری‌شان به اختلاف کشیده شد. تنش‌های درون رختکن و تصمیم‌های مورینیو درباره ترکیب تیم، فاصله میان این دو را بیشتر کرد و در نهایت سرمربی پرتغالی در تابستان ۲۰۱۳ از مادرید رفت. مورینیو بعدها در اظهارنظری جنجالی گفت رونالدو تصور می‌کند همه چیز را می‌داند. دو سال بعد، این بار رافائل بنیتس با مسأله‌ای مشابه روبه‌رو شد. رونالدو آشکارا از کارلو آنچلوتی تمجید می‌کرد و حتی از بازگشت به همکاری با سرمربی ایتالیایی سخن گفت؛ موضوعی که در دوره کوتاه حضور بنیتس در مادرید، نشانه‌ای از تفاوت دیدگاه ستاره پرتغالی با سرمربی جدید تلقی شد.
این بار پایان بدون بازگشت
اگر نخستین جدایی رونالدو از منچستریونایتد با انتقال به رئال مادرید همراه شد، بازگشت او به اولدترافورد در سال ۲۰۲۱ پایان بسیار پرتنش‌تری داشت. در دوره رالف رانگنیک، رونالدو از تعویض شدن برابر برنتفورد ناراضی بود و واکنش او به تصمیم تاکتیکی سرمربی به یکی از تصاویر خبرساز آن فصل تبدیل شد. چند ماه بعد نیز شایعاتی درباره اختلاف میان رونالدو و هری مگوایر بر سر رهبری رختکن منتشر شد که رانگنیک آنها را رد کرد. اما نقطه انفجار در دوره اریک تن‌هاخ رقم خورد. رونالدو در دیدار مقابل تاتنهام از ورود به زمین به عنوان بازیکن تعویضی خودداری کرد، ورزشگاه را پیش از پایان مسابقه ترک کرد و چند هفته بعد، در مصاحبه‌ای جنجالی با پیرس مورگان، از مربی و مدیران باشگاه انتقاد کرد. نتیجه روشن بود: قرارداد رونالدو با یونایتد فسخ شد و دومین دوره حضور او در باشگاه به پایان رسید.
تیم ملی؛ همان داستان، با پیراهن پرتغال
رابطه رونالدو با مربیان تیم ملی نیز از این الگو جدا نبوده است. مهم‌ترین نمونه در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر رخ داد؛ زمانی که فرناندو سانتوس برای دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل سوئیس، رونالدو را روی نیمکت نشاند و گونسالو راموس را در ترکیب اصلی قرار داد. پرتغال آن مسابقه را ۶ بر یک برد و راموس سه گل به ثمر رساند. رونالدو در مرحله بعد برابر مراکش نیز از روی نیمکت وارد زمین شد، اما پرتغال با شکست یک بر صفر حذف شد. بعد از بازی‌ها، رونالدو به شدت از سانتوس انتقاد کرد. با این حال، پس از آن دوره، روبرتو مارتینس همچنان اعتماد قابل توجهی به رونالدو داشت و او دوباره به چهره اصلی خط حمله پرتغال تبدیل شد.
انتهای پیام/