کابوسی به نام کهریزی!

عباس کهریزی را می‌توان یکی از مهم‌ترین اتفاقات آلومینیوم اراک در هفته‌های ابتدایی لیگ بیست‌وششم دانست؛ وینگر ۲۱ ساله‌ای که پس از درخشش در فصل گذشته، شروعی امیدوارکننده در فصل جدید داشت و خیلی زود خودش را به یکی از مهره‌های اثرگذار تیم پیروز قربانی تبدیل کرد. حضور او در اردوی تیم امید و سفر به ناگویا، فرصت تازه‌ای برای این بازیکن بود تا در سطح ملی نیز توانایی‌هایش را نشان دهد، اما مصدومیتی که در نیمه نخست دیدار برابر چین گریبانش را گرفت، تمام برنامه‌ها را تغییر داد.
کهریزی پس از ۹۰ دقیقه بازی مقابل امارات، برابر چین نیز در ترکیب تیم امید قرار گرفت، اما آسیب‌دیدگی او جدی‌تر از برآوردهای اولیه بود. حالا آلومینیوم باید حدود دو ماه بدون یکی از آماده‌ترین بازیکنانش ادامه دهد؛ غیبتی که با توجه به فشردگی مسابقات پیش رو، می‌تواند مسأله‌ای جدی برای کادر فنی باشد.
اثرگذاری کهریزی در همین ۶ هفته ابتدایی، اهمیت این غیبت را روشن‌تر می‌کند. او مقابل استقلال خوزستان یک گل زد و یک پاس گل داد، برابر شمس‌آذر پنالتی گرفت و روی گل تیمش نقش داشت و مقابل گل‌گهر نیز یک پنالتی دیگر گرفت. به این ترتیب، او به‌طور مستقیم روی پنج گل از هشت گل آلومینیوم در این فصل تأثیر گذاشته است؛ آماری که جای خالی او را بیش از پیش برجسته می‌کند.
اکنون قربانی باید تیمش را برای بازی مقابل ملوان، فجرسپاسی، صنعت نفت، ذوب‌آهن، فولاد و مس شهربابک آماده کند؛ مسابقاتی که آلومینیوم در آنها یکی از مهره‌های اصلی فاز هجومی خود را در اختیار ندارد. البته سرمربی ایرالکو دست خالی نیست. امیرعلی صادقی و سعید صادقی گزینه‌های جدی جانشینی هستند و علی وطن‌دوست و بهرام گودرزی نیز با توجه به تجربه حضورشان در پست وینگر می‌توانند بخشی از این خلأ را پوشش دهند.
مسأله اصلی اما فقط پر کردن جای خالی کهریزی نیست؛ آلومینیوم باید بتواند کیفیتی را که این بازیکن در هفته‌های نخست به خط حمله اضافه کرده بود، دوباره تولید کند. این چالش برای قربانی و البته خود کهریزی، آزمونی مهم است. وینگر جوان ایرالکو حالا باید دوره نقاهت را با دقت پشت سر بگذارد و مراقب باشد مصدومیت، روند رو به رشد او را متوقف نکند. مسیر پیشرفت کهریزی تازه آغاز شده و این وقفه، نباید به نقطه توقف تبدیل شود.