تراکتور در جاده، فدراسیون در سکوت!

اعتراض خداداد عزیزی به شرایط حضور تراکتور در لیگ نخبگان آسیا، فراتر از گلایه یک باشگاه از دشواری سفرهاست؛ اعتراضی که بار دیگر ضعف پیگیری‌ها برای فراهم کردن شرایطی عادلانه‌تر برای نمایندگان فوتبال ایران را به مرکز توجه آورده است. تیمی که فصل گذشته با تکیه بر حمایت پرشمار هوادارانش در تبریز از امتیاز میزبانی بهره می‌برد، حالا باید دور از خانه بازی کند و برای رسیدن به محل مسابقه، مسیرهای طولانی و خسته‌کننده‌ای را پشت سر بگذارد.
سفر حدود ۱۸ ساعته تراکتور به عمان، در مقایسه با پرواز مستقیم استقلال به دوحه، تفاوتی قابل‌توجه در شرایط آماده‌سازی دو نماینده ایران ایجاد می‌کند. طبیعی است که چنین وضعیتی پرسش‌هایی درباره کیفیت برنامه‌ریزی، عدالت در فراهم کردن امکانات و نقش نهادهای مسئول در حمایت از تیم‌های ایرانی مطرح کند. حضور در رقابت‌های سطح اول آسیا تنها به اعزام تیم و برگزاری مسابقه محدود نمی‌شود؛ فراهم کردن شرایط متعارف سفر، استراحت و میزبانی نیز بخشی از الزامات رقابت حرفه‌ای است.
در این میان، هشدار عزیزی درباره احتمال انصراف تراکتور، جدی‌ترین بخش اعتراض این باشگاه محسوب می‌شود. هرچند چنین موضعی می‌تواند توجه‌ها را به دشواری‌های موجود جلب کند، اما انصراف از مسابقات آسیایی نیز هزینه‌های ورزشی و اعتباری سنگینی برای باشگاه و فوتبال ایران خواهد داشت. از همین رو، انتظار می‌رود پیش از رسیدن کار به تصمیم‌های پرهزینه، پیگیری‌های رسمی و مستند از سوی فدراسیون فوتبال با جدیت بیشتری دنبال شود.
از سوی دیگر، محروم ماندن تراکتور از بازی در تبریز، فقط به دشواری سفر محدود نیست. غیبت هزاران هواداری که می‌توانند ورزشگاه را به امتیازی مهم برای تیمشان تبدیل کنند، بخشی از هویت فوتبالی این باشگاه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. وقتی نماینده ایران امکان استفاده از ظرفیت هوادارانش را ندارد، ضرورت پیگیری برای تغییر شرایط بیش از پیش احساس می‌شود.
تراکتور انتظار امتیاز ویژه ندارد؛ خواسته این باشگاه، برخورداری از شرایطی منصفانه و پیگیری جدی حقوقش است. اکنون نوبت فدراسیون فوتبال است که نشان دهد حمایت از نمایندگان ایران در آسیا، فراتر از شعار و ابراز همدردی است و می‌تواند به اقداماتی عملی و نتیجه‌بخش منجر شود.
انتهای پیام/