میزبانی نوین سرزمین آفتاب

پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی به میزبانی شهر ناگویا از روز یکشنبه با برگزاری مراسم افتتاحیه آغاز می‌شود. ناگویا که پیش از این میزبانی دشواری از بازی‌های آسیایی را داشت حالا می‌خواهد از ورزشکاران پارا میزبانی کند اما واقعاً این شهر توان لازم برای برگزاری این مسابقات را دارد؟
بازی‌های پاراآسیایی با حضور ۴ هزار ورزشکار برگزار می‌شود اما در بازی‌های آسیایی در حدود ۱۱ هزار ورزشکار از ۴۵ کشور حضور داشتند به همین دلیل در هنگام برگزاری بازی‌های پارا فشار بسیار کمتری به میزبان وارد می‌شود اما با وجود این هنوز هم مشکلات وجود دارد.
البته که این مشکلات به خاطر ناتوانی کشور ژاپن نیست بلکه سبکی که این کشور برای برگزاری بازی‌ها در نظر گرفت، همه را دچار مشکل کرد. ژاپنی‌ها سعی کردند این دوره از بازی‌ها را با حداقل هزینه‌ها برگزار کنند و ظاهراً امکان این کار را داشتند. در هر دوره از بازی‌ها که برگزار می‌شد کشور میزبان اتوبوس‌های زیادی را برای جا به جایی تیم‌ها در نظر می‌گرفت، یعنی قبل از اینکه اتوبوس‌ها را مهیا کنند، یک دهکده برای همه ورزشکاران در نظر می‌گرفتند ‌و بعد ورزشکاران با اتوبوس به ورزشگاه‌ها منتقل می‌شدند اما در این دوره سعی کردند تا حد امکان تیم‌ها در کنار ورزشگاه‌ها اسکان پیدا کنند تا از اتوبوس‌ها برای جا به جایی آنها استفاده کنند. بر خلاف برخی از اظهارنظرها شهر ناگویا در استان آیچی بسیار پهناور است و علاوه بر آن شهر بسیار پیشرفته و مجهزی است. امکانات شهری بسیار زیاد است و سعی کردند که افراد حاضر در این بازی‌ها به جای استفاده از خودروهای اختصاصی از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند.
برای رسانه‌ها تصمیمی که گرفتند به مراتب سخت‌تر است و البته پیچیدگی بیشتری هم دارد. رسانه‌ها همیشه از مرکز رسانه‌ای استفاده می‌کردند که معمولاً نزدیک یکی از ورزشگاه‌ها بود. رسانه‌ها از محل اقامت خود با اتوبوسی که برای هتل محل اقامت آنها در نظر گرفته می‌شد راهی مرکز رسانه‌ای می‌شدند و از آنجا به محل برگزاری مسابقات می‌رفتند اما در این دوره هیچ وسیله‌ای برای رسانه‌ها در نظر گرفته نشده و آنها باید با مترو یا اتوبوس‌های شهری خود را به محل برگزاری مسابقات برسانند و این یعنی در عمل مرکز رسانه‌ای از چرخه خارج شده است.
اتخاذ این تصمیم در بدو ورود یک خبر مهم را به همراه دارد، یعنی این شهر به حدی ایستگاه اتوبوس و مترو دارد که رسانه‌ها به راحتی می‌توانند با وسیله نقلیه عمومی از این گوشه شهر به آن گوشه شهر بروند و مسابقات خود را پوشش بدهند. این در حالی است که مساحت این شهر در حدود ۴۰۰ هزار کیلومتر است.
این تصمیم به خاطر ناتوانی ژاپنی‌ها نبوده بلکه آنها سعی کردند یک چرخه را از بین ببرند تا هزینه‌ای که معمولاً به کشور میزبان تحمیل می‌شد از بین برود.
این کار دردسر بزرگی برای خبرنگاران به وجود آورده است. ورود به ایستگاه‌های مترو در شهر ناگویا یعنی ورود به یک دنیای عجیب و ناشناخته که باعث شده تا خبرنگاران ساعتی پیش‌تر از آن‌که مسابقه شروع شود باید راهی ورزشگاه شوند.
ژاپنی‌ها در حال پیاده کردن روش نوینی از میزبانی هستند. دیگر ساخت دهکده صرفه اقتصادی ندارد. وقتی اقامت در دهکده کنار می‌رود، تغذیه هم از بین می‌رود و این به لحاظ مالی به سود میزبان و به ضرر شرکت کننده‌هاست.