string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"
تانیا موسوی

تانیا موسوی

ورزش‌های زمستانی

32814
فرانک پیکار، مردِ نخستین‌ها در تاریخ جام جهانی زولدن

اسکی آلپاین؛

فرانک پیکار، مردِ نخستین‌ها در تاریخ جام جهانی زولدن

از طلای المپیک کلگری تا نخستین قهرمانی در مارپیچ بزرگ زولدن؛ روایت اسکی‌بازی که با شکستن مرزهای تاریخی، نام خود را در تاریخ اسکی آلپاین جاودانه کرد.

در آستانه آغاز سی‌امین دوره رقابت‌های جام جهانی اسکی آلپاین در زولدن اتریش، مرور یکی از لحظات تاریخی این مسابقات، نام فرانک پیکار، قهرمان فرانسوی و یکی از چهره‌های ماندگار این رشته را دوباره زنده می‌کند؛ اسکی‌بازی که ۳۰ اکتبر ۱۹۹۳ با پیروزی در نخستین مسابقه مارپیچ بزرگ مردان در یخچال رتنباخ، نام خود را در تاریخ این رقابت‌ها ثبت کرد.

پیکار در آن مسابقه برخلاف انتظارها از آلبرتو تومبا، ستاره سرشناس ایتالیایی، پیشی گرفت و بالاتر از فردریک نیبرگ سوئدی، کیتیل آندره آامودت نروژی و مارک ژیراردلی به مقام نخست رسید. این قهرمانی در شرایطی رقم خورد که او پیش از آن تنها یک بار در مسابقات مارپیچ بزرگ جام جهانی روی سکو رفته بود.

ورود زولدن به تقویم جام جهانی نتیجه تلاش یاکوب فالکنر، مدیر مجموعه تله‌کابین‌های منطقه اوئتستال اتریش، بود. او با حمایت مسئولان پیست‌های ساس‌فی سوئیس و تین فرانسه، فدراسیون جهانی اسکی را متقاعد کرد که پیست‌های یخچالی میزبان اردوهای تابستانی تیم‌های ملی، شایسته حضور در تقویم رسمی رقابت‌ها هستند. به این ترتیب، زولدن در اکتبر ۱۹۹۳ فصل تازه‌ای را در تاریخ جام جهانی اسکی آلپاین آغاز کرد.

پیکار از شرایط پیست مرتفع رتنباخ رضایت داشت. او که پیش‌تر بارها در یخچال‌های آلپ، به‌ویژه پیست همسایه پیتزتال، تمرین کرده بود، با محیط مسابقه آشنایی داشت. با این حال، شرایط مسیر در ساعات بعدازظهر دشوارتر شد و ناهمواری‌های پیست، کار را برای اسکی‌بازانی که با شماره‌های شروع بالاتر وارد رقابت می‌شدند، سخت کرد. پیکار توانست از بخش‌های خطرناک مسیر عبور کند و پیروزی تاریخی خود را به دست آورد.

قهرمانی در سه ماده و افتخارات المپیکی

جایگاه پیکار در تاریخ اسکی آلپاین تنها به پیروزی زولدن محدود نمی‌شود. او از معدود اسکی‌بازانی بود که توانست در سه ماده از چهار ماده اصلی این رشته به موفقیت برسد؛ دستاوردی که نشان‌دهنده توانایی فنی و انعطاف‌پذیری او در رقابت‌های متفاوت بود. با وجود علاقه به چند ماده، مسابقه سرعت همواره جایگاه ویژه‌ای در نگاه او داشت؛ ماده‌ای که سرعت‌های نزدیک به ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت، هیجان و خطر را هم‌زمان به همراه دارد.

نخستین افتخار بزرگ دوران حرفه‌ای پیکار در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۸ کلگری رقم خورد. او در ۲۳سالگی مدال طلای سوپر جی را به دست آورد و با اختلاف بیش از یک ثانیه نسبت به هلموت مایر اتریشی قهرمان شد. پیرمین زوربریگن سوئیسی، از مدعیان اصلی آن رقابت، با اختلافی بیش از دو ثانیه از پیکار عقب ماند.

پیکار همان فصل با پیروزی در مسابقه سوپر جی بیور کریک، توانایی خود را در رقابت با برترین‌های جهان بار دیگر ثابت کرد. چهار سال بعد، در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ آلبر‌ویل، او در مسابقه سراشیبی مدال نقره گرفت و تنها پنج‌صدم ثانیه با پاتریک اورتلیب اتریشی فاصله داشت.

با این نتایج، او به یکی از چهره‌های برجسته اسکی فرانسه تبدیل شد؛ ورزشکاری که با کسب طلای المپیک در سوپر جی و سپس پیروزی در مارپیچ بزرگ زولدن، توانایی خود را در مواد مختلف اسکی آلپاین به نمایش گذاشت.

نقش تجهیزات در موفقیت تاریخی

پیروزی زولدن علاوه بر توانایی فنی پیکار، حاصل پیشرفت تجهیزات اسکی سالومون نیز بود. این شرکت که پیش‌تر در زمینه اتصالات ایمنی اسکی شهرت داشت، چند سال قبل وارد تولید اسکی‌های مسابقه‌ای شده بود. همکاری نزدیک پیکار با گای ژولی پوتوز، مسئول آماده‌سازی تجهیزات او، و تیم مسابقه سالومون به سرپرستی کریستیان فریسون‌روشه، به توسعه اسکی‌هایی رقابتی کمک کرد که بعدها مورد استفاده اسکی‌بازان مطرح دیگری نیز قرار گرفتند.



قهرمانی‌هایی که بهای سنگینی داشتند

پیکار در گفت‌وگو با پاتریک لانگ از دشواری حفظ روند موفقیت‌های بزرگ سخن گفته است. به گفته او، هر بار عبور از مرزهای تاریخی، انرژی فراوانی می‌طلبید و ادامه دادن همان سطح از عملکرد برایش آسان نبود. او همچنین اعتراف کرده است که حادثه تلخ گرنوت راینستادل اتریشی در ونگن، که شاهد آن بود، سال‌ها بر روحیه‌اش تأثیر گذاشت و عبور از آن تجربه برایش زمان زیادی برد.

با وجود این فراز و نشیب‌ها، پیکار همچنان از دوران حضورش در گروه «تاپ گانز» اسکی فرانسه به‌عنوان یکی از زیباترین دوره‌های زندگی ورزشی خود یاد می‌کند؛ گروهی که زیر نظر سرژ گیوم فعالیت می‌کرد و دوستی میان اعضای آن حتی پس از پایان دوران حرفه‌ای ادامه یافت.

او پس از حضور در چهار دوره بازی‌های المپیک زمستانی، در سال ۱۹۹۶ از رقابت‌های جام جهانی فاصله گرفت و در سال ۲۰۰۰، در ۳۵سالگی، برای همیشه اسکی مسابقه‌ای را کنار گذاشت.
 او امروز در کنار اداره فروشگاه خانوادگی لوازم ورزشی در منطقه له‌سزی فرانسه، همچنان مسابقات جهانی را دنبال می‌کند و از اسکی صحرانوردی و گشت‌وگذار در کوهستان‌های زادگاهش لذت می‌برد.

داستان فرانک پیکار، روایت قهرمانی است که در سه ماده متفاوت اسکی آلپاین به موفقیت رسید و با پیروزی تاریخی در زولدن، نام خود را در تاریخ جام جهانی این رشته ثبت کرد؛ قهرمانی که لقب «مرد نخستین‌ها» برای او تنها یک عنوان نیست، بلکه بازتابی از مسیر متفاوت و افتخارات کم‌نظیرش در تاریخ اسکی آلپاین است.


انتهای پیام/
دیدگاه ها
آخرین‌های ورزش‌های زمستانی