این قهرمانی‌ها قیمت نداشت

دو تیم کشتی فرنگی و آزاد زیر 23 سال ایران در لاس وگاس در دل آمریکا به قهرمانی رسیدند و هر دو تیم پرچم ایران را بالاتر از همه پرچم‌های دنیا بخصوص پرچم آمریکا به رقص درآوردند.
وقتی پرچم ایران را آن بالا دیدیم، چشمان‌مان خیس شد از اشک شوق و غرور. گریستیم چون دیدیم پسران ما در دل آمریکا چه قیامتی به پا کردند. مردان مرد ما یکی یکی طلاها را به سینه کشیدند تا پرچم تیمی ما بالاتر از همه پرچم‌ها به اهتزاز دربیاید. وقتی هنگام سرود قهرمانی ما، عکس کودکان مظلوم میناب در دست ایرانی‌های حاضر در سالن نشان داده شد، کار بزرگ کاروان باصلابت کشتی، کامل شد.
کودکانی که با موشک آمریکایی به شهادت رسیدند و روح‌شان در سالن بود تا امیدهای کشتی ایران در خاک آمریکا به قهرمانی برسند و هنگام قهرمانی فریاد بزنند به یاد شهدای نازنین ایران هستند.
دیپلماسی کشتی آنقدر مقتدرانه عمل کرد که همه لب به تحسین تیم‌های کشتی فرنگی و آزاد زیر 23 سال ما باز کردند.
وقتی هر دو تیم قهرمان شدند و پرچم ایران در هر دو بخش بالاتر از پرچم آمریکا بالا رفت، همه با خود گفتند برای این رشته هر اندازه خرج کنیم قابل دفاع است.
وقتی قهرمانان کشتی ایران در حساس‌ترین مسابقات کشتی زیر 23 سال جهان آن هم در خاک آمریکا، دست کشور میزبان را از قهرمانی کوتاه می‌کنند و پرچم ایران را بالا می‌برند، رساترین شعارها را با زبان ورزش زده‌اند.
در مورد رشته‌ای که سرمان را بالا برد، چشمان‌مان را‌ تر کرد و غرور را به زیر پوست ما ریخت، نباید خست به خرج داد. این رشته هر چقدر بگیرد کم است چون این دو قهرمانی در خاک آمریکا، قیمت نداشت.