بررسی مسأله «رقابت» در اسکواد چالش‌برانگیز پرسپولیس
جنگ داخلی محدود به برخی از جبهه‌هاست!
با ایجاد رقابت در تمام پست‌ها و تمام خطوط ترکیب پرسپولیس، این تیم شرایط بهتری از نظر کیفی پیدا خواهد کرد و می‌تواند به روند صعودی‌اش ادامه دهد. مسأله رقابت بین بازیکنان در پست‌های مختلف نکته‌ای بود که مهدی تارتار در مصاحبه اخیرش به آن اشاره کرد و از این نکته خوشحال بود اما با وجود گستردگی این رقابت در تمام خطوط بعضاً دیده شده که در برخی پست‌ها هنوز رقابت چشمگیری شکل نگرفته است. بررسی پست به پست ترکیب پرسپولیس و مسأله رقابت در این پست‌ها نشان می‌دهد باید در 25 بازی آینده منتظر اتفاقات جدیدی در این خصوص باشیم وگرنه شاید همان بازیکنان مورد اعتماد تارتار افت کنند و در نهایت تیم از این ناحیه لطمه ببیند.
نیازمند رقیب ندارد
پیام نیازمند دروازه‌بان شماره یک پرسپولیس در هر 9 بازی قبلی تیمش سنگربان اصلی بوده و 5 گل هم دریافت کرده است. با وجود این رقیب او امیررضا رفیعی است که قصد داشت ابتدای فصل به گل‌گهر رفته و آنجا بیشتر بازی کند که در نهایت به ماندن در پرسپولیس و گلر دوم بودن رضایت داد. واقعیت اینکه رفیعی رقیب نیازمند نیست و اصولاً برای پست دروازه‌بان در این شرایط نداشتن رقیب هم چیز عجیب و بدی به حساب نمی‌آید پس حتی اگر نیازمند تا پایان فصل در ترکیب اصلی قرار بگیرد ایرادی به کادر فنی و مهدی تارتار وارد نخواهد شد مگر اینکه افت عجیب و غریبی داشته باشد و در چند بازی متوالی گل‌های بدی دریافت کند که از گلری با خصوصیات نیازمند بعید است. در عین حال از آنجا که فعلاً خبری از جام حذفی نیست بعید است رفیعی شانسی برای بازی کردن پیدا کند مگر اینکه نیازمند مصدوم یا محروم شود.
مصدومیت کنعانی و تغییر معادلات
پرسپولیس چهار مدافع میانی درجه یک دارد که با دو تا از آنها فصل را شروع کرد و پیش برد (زارع و کنعانی) تا اینکه کنعانی مصدوم شد و ابرقویی در سه بازی متوالی جای کاپیتان را گرفت. انتظار می‌رود از مسابقه بعدی مقابل فولاد دوباره کنعانی به ترکیب برگردد و دوباره همان ارنج ثابت شش بازی نخست را در ترکیب ببینیم اما حالا معادلات تا حدی تغییر کرده است. از طرفی ابرقویی نشان داده که در روزهای سخت می‌توان به او اعتماد کرد و از سوی دیگر قرار نیست دانیال ایری با این همه هزینه‌ای که برای جذبش صورت گرفته کلاً روی نیمکت بنشیند. هر چند در پست مدافع میانی مصدومیت و محرومیت بیشتر از سایر پست‌هاست و طبیعتاً تغییرات بیشتری هم در طول فصل صورت خواهد گرفت اما به نظر می‌رسد در ادامه فصل و با توجه به بازی‌های باقیمانده تارتار حداقل در مورد این بخش از زمین چرخش را در دستور کار قرار دهد.
رقیب اصلی جلالی نیم فصل می‌آید
قرار بود ابوالفضل رزاق‌پور گزینه اصلی دفاع چپ پرسپولیس باشد و ابوالفضل جلالی با او رقابت کند اما وقتی فولاد بازیکن مدنظر سرخ‌ها را به این باشگاه نداد جلالی بی‌رقیب ماند. در ادامه مصدومیت این بازیکن اوضاع را سخت‌تر کرد و با اینکه علیرضا همایی‌فر می‌توانست گزینه معقولی برای جانشینی باشد اما آنقدر باصلابت و محکم نبود که اعتماد قطعی تارتار را جلب کند. به همین خاطر مهدی تیکدری به دفاع چپ رفت و در این پست غیرتخصصی به اندازه لازم خوب بود تا جایی که تارتار مدعی است می‌تواند در این پست به تیم ملی هم دعوت شود. تارتار می‌گوید در حال حاضر تیکدری رقیب سختی برای جلالی محسوب می‌شود اما واقعیت اینکه شاید رقیب جدی جلالی تازه از نیم فصل دوم به جمع سرخ‌ها اضافه شود. در واقع با توجه به تلاش‌های باشگاه در نقل و انتقالات تابستانی، مسأله مصدومیت‌های جلالی و اینکه به هر حال در نیم فصل دوم شرایط سخت‌تر خواهد شد حرکت برای جذب یک مدافع چپ کلاسیک ادامه خواهد یافت.
دنیل قدرت کنار زدن عیدی را دارد؟
دنیل گرا بعد از هشت هفته بیرون ماندن از لیست و مصدومیتی که بیش از سه ماه طول کشید بالاخره طعم نیمکت‌نشینی و قرار گرفتن نامش در فهرست مسابقات تیم را چشید. در واقع با این اتفاق عملاً او وارد رقابت با مجید عیدی شد که در هر 9 بازی ابتدایی مدافع راست فیکس پرسپولیس بوده و با توجه به آنچه درباره خصوصیاتش گفته می‌شد فراتر از انتظار ظاهر شده است. صحبت‌های اخیر تارتار نشان می‌دهد دنیل گرا کار بسیار سختی برای کنار زدن عیدی دارد چرا که شماره 20 سرخ‌ها چند فصل با تارتار کار کرده و دقیقاً می‌داند سرمربی از او چه می‌خواهد. از سوی دیگر با توجه به حواشی و هزینه‌ای که برای دنیل گرا صورت گرفته نیمکت‌نشینی‌های طولانی‌اش سؤال برانگیز خواهد شد مگر اینکه بخواهند در همین زمستان او را به تیم دیگری بفروشند که در این شرایط هم عیدی رقیب نخواهد داشت و شاید افت کند. در عین حال سؤال بزرگ اینجاست که گرا کیفیت لازم برای رقابت با عیدی و و کنار زدن او را دارد که اصلاً تارتار را وارد چالش تازه‌ای کند؟
پورعلی حتماً رقیب می‌خواهد
با اینکه تارتار می‌گوید در همه پست‌ها رقابت وجود دارد اما اعتقاد عجیب و غریب به پویا پورعلی باعث شده تا او در پست 6 عملاً بی‌رقیب باشد. در 9 بازی قبلی تنها در یک مسابقه پورعلی شروع‌کننده نبوده چرا که تازه از مصدومیت برگشته بود اما واقعیت اینکه پرسپولیس باکیچ و لطیفی‌فر را دارد که می‌توانند با او رقابت کنند. با وجود این آنچه مشخص است اینکه باکیچ کاملاً از رقابت خارج شده و عملاً یکی از نیروهای تیم بلااستفاده مانده است. از سوی دیگر لطیفی‌فر که در پست شش و هشت می‌تواند به تیمش کمک کند خیلی کمتر از حد انتظار بازی کرده و فعلاً خارج از دید است. از سوی دیگر پورعلی در حالی به خاطر جنگندگی‌اش تبدیل به بازیکن مورد علاقه کادر فنی شده که در بحث بازیسازی و انتقال توپ توانمندی چندانی ندارد ضمن اینکه در تخریب تیم حریف و جمع کردن فضای مقابل خط دفاعی خودشان هم تنهاست. با این شرایط او نیز حتماً نیاز به رقیب جدی دارد تا پیشرفت کند و کیفیت فوتبالش را در پرسپولیس بالاتر ببرد.
یاسین نیامده از کورس خارج شد؟
بیرون ماندن نام یاسین سلمانی از لیست بازی با مس شهربابک اتفاق مهمی در اسکواد این تیم بود. پیش از آن گفته می‌شد یاسین باکیفیتی که در تمرینات ارائه می‌کند عملاً وارد چرخه رقابت شده و قرار است این فصل برای او فصل تازه‌ای باشد اما به نظر او دوباره باید نگران تکرار همان روزهای سیاه باشد. با شرایطی که سلمانی پیدا کرده محمد خدابنده‌لو فعلاً رقیبی ندارد ضمن اینکه آنقدر باکیفیت کار می‌کند که نیازی به تغییر او وجود ندارد. از سوی دیگر این نگرانی وجود دارد که اگر این بازیکن برای جام ملت‌ها به تیم ملی نرسد از نظر روانی افت کند و این مسأله روی کیفیت فنی‌اش تأثیر منفی بگذارد. از سوی دیگر این ذهنیت در تیم وجود دارد که خدابنده‌لو بعضاً در نیم فصل‌های دوم افت می‌کند و در چنین شرایطی – اگر واقعاً تکرار شود – پوریا لطیفی‌فر یا حتی یاسین سلمانی و مارکو باکیچ – اگر در تیم مانده باشند – می‌توانند به رقابت برای حضور در ترکیب امیدوار شوند.
سه رقیب خارج از دسترس برای شماره 10
محمدمهدی محبی یکی از معدود خریدهای این فصل پرسپولیس به حساب می‌آید که قبلاً شاگرد مهدی تارتار نبوده. با این حال خیلی عجیب است که این بازیکن با وجود دیر اضافه شدن به تمرینات و شرایط بدنی‌اش از هفته اول فیکس شد و تا هفته نهم فیکس ماند. محبی که فعلاً دو گل و دو پاس گل در کارنامه‌اش ثبت کرده در سه بازی آخر پرسپولیس تعویض نشده و یکی از مهره‌های مورد علاقه کادر فنی به حساب می‌آید. محبی در حالی هافبک راست فیکس پرسپولیس به حساب می‌آید که به نظر می‌رسید سه رقیب شاخص و توانمند در پست او منتظرند که به ترکیب برسند اما عملاً هر سه به شکلی عجیب از کورس خارج شده‌اند. در این میان مهدی تیکدری که چند هفته به دفاع چپ رفت و در پست غیرتخصصی بازی کرد. او در بازی‌های اول و نهم برای دقایقی هافبک راست بوده و از رقابت در این پست به نوعی خارج است. محمد عمری هم که در اصل می‌تواند رقیبی جدی برای محبی باشد یا مصدوم بوده یا به عنوان مهاجم سایه در ارنج اصلی مورد استفاده قرار گرفته است. حتی محمدحسین صادقی باانگیزه که این هفته بعد از هفته‌ها بیرون ماندن از لیست اولین گلش را به ثمر رساند در حالی موفق به گلزنی شد که هافبک چپ بود.
بهترین رقابت در پست هافبک چپ
بدون شک بهترین و جذاب‌ترین رقابت در ترکیب پرسپولیس که اتفاقاً نگاه بسیاری از رسانه‌ها و هواداران را به خود جلب کرده در پست هافبک چپ اتفاق افتاده است. در این پست تیوی بیفومای متحول شده در هفت بازی شروع‌کننده بوده است و کیفیت بالایی ارائه کرده که اگر سن و سالش اجازه می‌داد تعویض هم نمی‌شد چه برسد به اینکه نیمکت‌نشین شود. با وجود این یک بار فشار رسانه‌ها و افکار عمومی باعث شد تا اورونوف در این پست فیکس شود و بار دیگر خودش یک بار در نقش ژوکر و یک بار در بازی تدارکاتی آنقدر خوب کار کرده بود که به ترکیب اصلی رسید و باعث شد تا بیفوما در نقش مهاجم دوم شروع‌کننده باشد. نکته اینجاست که با روند صعودی اورونوف رقابت در این پست شدیدتر و چالش تارتار گیج کننده‌تر خواهد شد تا جایی که او مجبور به اتخاذ تصمیماتی شبیه بازی قبل شود. در این پست امیرحسین محمودی هم در اسکواد حضور دارد که فعلاً از رقابت خارج است و دقایق کوتاهی نصیبش شده تا شرایط خوبی نداشته باشد. البته این برای بازیکن جوان 19 ساله‌ای که فصل قبل 5-4 بازی در تیم بزرگسالان انجام داد خیلی هم عجیب نیست اما دعوتش به تیم قبل از جام جهانی، توجه افکارعمومی نسبت به نیمکت نشینی او را بیشتر کرده است.
در انتظار رقابت جدی‌تر بین مهاجمان
علی علیپور مهاجم نوک اصلی تارتار در هفته‌های سپری شده از لیگ برتر بوده که بعد از سه بازی اول تعویض هم نمی‌شد تا اینکه یک مصدومیت باعث شد بالاخره یک مسابقه را از روی نیمکت شروع کند. علیپور از وقتی بازوبند کاپیتانی را در شروع بازی به دست بسته در گلزنی و گلسازی ناموفق بوده اما آمار قابل قبولی دارد. با این حال او نیز باید در ادامه راه احساس ناامنی کند وگرنه مثل فصل قبل در یک نقطه متوقف خواهد شد و افت می‌کند. در عین حال سرگیف که مهاجم دوم مد نظر تارتار در بیشتر بازی‌ها بوده حالا با ترافیک عجیب وینگرها موقعیتش را در خطر می‌بیند بطوری که یک بازی عمری و یک بازی بیفوما جایش را می‌گیرند. در خط حمله اما پوریا شهرآبادی که تا الان یک ژوکر امیدوارکننده بوده می‌تواند به صورت جدی‌تری وارد عرصه رقابت شود. شهرآبادی با کیفیت، توانمندی و انگیزه‌ای که نشان داده ثابت کرده می‌تواند جلوتر از سرگیف قرار بگیرد و حتی با علیپور رقابت کند اما تا الان تارتار دریاره او دست به عصا پیش رفته است.
تارتار بالاخره مجبور به چرخش می‌شود؟
حرف‌های حسین ابرقویی درباره نقل قول مهدی تارتار پیرامون بازی ندادن به نفرات ذخیره داستان شد. ابرقویی در تلویزیون گفت تارتار در یکی از کنفرانس‌هایش از بازیکنان ذخیره به خاطر اینکه نمی‌تواند به آنها میدان دهد عذرخواهی کرد که این جمله با واکنش علی علیپور مواجه شد و صراحتاً گفت ابرقویی اشتباه کرده است. به همین خاطر ابرقویی مجبور شد در مصاحبه دیگری حرفش را تصحیح کند و بگوید دچار اشتباه لفظی شده و باید به جای کلمه عذرخواهی از کلمه دلسوزی استفاده می‌کرد.
حالا چرا ذکر این نکته اهمیت دارد؟ واقعیت اینکه در تیم پرسپولیس یک ستون فقرات در ترکیب اصلی تشکیل شده که شامل نیازمند درون دروازه، زارع و کنعانی در قلب دفاع، پورعلی و خدابنده‌لو در مرکز و علیپور در نوک حمله می‌شود. اینها بازیکنان اصلی تارتار در یک کانال میانی بوده‌اند و تا وقتی کنعانی و علیپور مصدوم نشده بودند دست نمی‌خوردند. به این جمع می‌توان محبی را هم اضافه کرد و با اینکه در کناره‌ها بازی می‌کند اما مهره اصلی تیم بوده است.
حالا اما احتمال این وجود دارد که در ادامه فصل شرایط تا حدی تغییر کند چرا که بحث رقابت باید در تیم پررنگ‌تر باشد و طبیعتاً بازیکنانی که موقعیت مهمی در تیم دارند نمی‌خواهند به سادگی این موقعیت را از دست بدهند. از سوی دیگر مهدی تارتار که یا دلش برای ذخیره‌های توانمند تیمش می‌سوزد یا از آنها به خاطر بازی نکردنشان عذرخواهی می‌کند فقط یک چاره دارد و آن اینکه چرخش را در ترکیب تیمش به وجود بیاورد و هیچ بازیکنی از چند بازی متوالی فیکس بودن مطمئن نباشد.
این روش در شرایطی که ظاهراً فقط مسابقات لیگ برتر برای پرسپولیس در پیش است می‌تواند باعث بالا رفتن میزان رقابت و توازن در تیم شود و البته کیفیت همه بازیکنان در حدی باشد که روز مسابقه نگران میدان دادن به برخی نفرات نباشد. با وجود این باید دید تارتار جرأت و جسارت پیاده کردن چرخش در ترکیب تیمش را دارد یا قرار است باز هم برای ذخیره‌ها دلسوزی کند؟
البته طبیعی است که اگر او هر بازی تغییرات زیادی در ترکیب تیمش ایجاد کند و نتیجه نگیرد از سوی منتقدان متهم به تغییرات بیهوده در ترکیب شود اما شاید با چرخش ترکیب در ادامه فصل بهتر بتواند رختکن را مدیریت کرده و حس رقابت را بین 27 بازیکنی که همه مدعی بازی کردن هستند زنده نگه دارد.
انتهای پیام/
نیازمند رقیب ندارد
پیام نیازمند دروازه‌بان شماره یک پرسپولیس در هر 9 بازی قبلی تیمش سنگربان اصلی بوده و 5 گل هم دریافت کرده است. با وجود این رقیب او امیررضا رفیعی است که قصد داشت ابتدای فصل به گل‌گهر رفته و آنجا بیشتر بازی کند که در نهایت به ماندن در پرسپولیس و گلر دوم بودن رضایت داد. واقعیت اینکه رفیعی رقیب نیازمند نیست و اصولاً برای پست دروازه‌بان در این شرایط نداشتن رقیب هم چیز عجیب و بدی به حساب نمی‌آید پس حتی اگر نیازمند تا پایان فصل در ترکیب اصلی قرار بگیرد ایرادی به کادر فنی و مهدی تارتار وارد نخواهد شد مگر اینکه افت عجیب و غریبی داشته باشد و در چند بازی متوالی گل‌های بدی دریافت کند که از گلری با خصوصیات نیازمند بعید است. در عین حال از آنجا که فعلاً خبری از جام حذفی نیست بعید است رفیعی شانسی برای بازی کردن پیدا کند مگر اینکه نیازمند مصدوم یا محروم شود.
مصدومیت کنعانی و تغییر معادلات
پرسپولیس چهار مدافع میانی درجه یک دارد که با دو تا از آنها فصل را شروع کرد و پیش برد (زارع و کنعانی) تا اینکه کنعانی مصدوم شد و ابرقویی در سه بازی متوالی جای کاپیتان را گرفت. انتظار می‌رود از مسابقه بعدی مقابل فولاد دوباره کنعانی به ترکیب برگردد و دوباره همان ارنج ثابت شش بازی نخست را در ترکیب ببینیم اما حالا معادلات تا حدی تغییر کرده است. از طرفی ابرقویی نشان داده که در روزهای سخت می‌توان به او اعتماد کرد و از سوی دیگر قرار نیست دانیال ایری با این همه هزینه‌ای که برای جذبش صورت گرفته کلاً روی نیمکت بنشیند. هر چند در پست مدافع میانی مصدومیت و محرومیت بیشتر از سایر پست‌هاست و طبیعتاً تغییرات بیشتری هم در طول فصل صورت خواهد گرفت اما به نظر می‌رسد در ادامه فصل و با توجه به بازی‌های باقیمانده تارتار حداقل در مورد این بخش از زمین چرخش را در دستور کار قرار دهد.
رقیب اصلی جلالی نیم فصل می‌آید
قرار بود ابوالفضل رزاق‌پور گزینه اصلی دفاع چپ پرسپولیس باشد و ابوالفضل جلالی با او رقابت کند اما وقتی فولاد بازیکن مدنظر سرخ‌ها را به این باشگاه نداد جلالی بی‌رقیب ماند. در ادامه مصدومیت این بازیکن اوضاع را سخت‌تر کرد و با اینکه علیرضا همایی‌فر می‌توانست گزینه معقولی برای جانشینی باشد اما آنقدر باصلابت و محکم نبود که اعتماد قطعی تارتار را جلب کند. به همین خاطر مهدی تیکدری به دفاع چپ رفت و در این پست غیرتخصصی به اندازه لازم خوب بود تا جایی که تارتار مدعی است می‌تواند در این پست به تیم ملی هم دعوت شود. تارتار می‌گوید در حال حاضر تیکدری رقیب سختی برای جلالی محسوب می‌شود اما واقعیت اینکه شاید رقیب جدی جلالی تازه از نیم فصل دوم به جمع سرخ‌ها اضافه شود. در واقع با توجه به تلاش‌های باشگاه در نقل و انتقالات تابستانی، مسأله مصدومیت‌های جلالی و اینکه به هر حال در نیم فصل دوم شرایط سخت‌تر خواهد شد حرکت برای جذب یک مدافع چپ کلاسیک ادامه خواهد یافت.
دنیل قدرت کنار زدن عیدی را دارد؟
دنیل گرا بعد از هشت هفته بیرون ماندن از لیست و مصدومیتی که بیش از سه ماه طول کشید بالاخره طعم نیمکت‌نشینی و قرار گرفتن نامش در فهرست مسابقات تیم را چشید. در واقع با این اتفاق عملاً او وارد رقابت با مجید عیدی شد که در هر 9 بازی ابتدایی مدافع راست فیکس پرسپولیس بوده و با توجه به آنچه درباره خصوصیاتش گفته می‌شد فراتر از انتظار ظاهر شده است. صحبت‌های اخیر تارتار نشان می‌دهد دنیل گرا کار بسیار سختی برای کنار زدن عیدی دارد چرا که شماره 20 سرخ‌ها چند فصل با تارتار کار کرده و دقیقاً می‌داند سرمربی از او چه می‌خواهد. از سوی دیگر با توجه به حواشی و هزینه‌ای که برای دنیل گرا صورت گرفته نیمکت‌نشینی‌های طولانی‌اش سؤال برانگیز خواهد شد مگر اینکه بخواهند در همین زمستان او را به تیم دیگری بفروشند که در این شرایط هم عیدی رقیب نخواهد داشت و شاید افت کند. در عین حال سؤال بزرگ اینجاست که گرا کیفیت لازم برای رقابت با عیدی و و کنار زدن او را دارد که اصلاً تارتار را وارد چالش تازه‌ای کند؟
پورعلی حتماً رقیب می‌خواهد
با اینکه تارتار می‌گوید در همه پست‌ها رقابت وجود دارد اما اعتقاد عجیب و غریب به پویا پورعلی باعث شده تا او در پست 6 عملاً بی‌رقیب باشد. در 9 بازی قبلی تنها در یک مسابقه پورعلی شروع‌کننده نبوده چرا که تازه از مصدومیت برگشته بود اما واقعیت اینکه پرسپولیس باکیچ و لطیفی‌فر را دارد که می‌توانند با او رقابت کنند. با وجود این آنچه مشخص است اینکه باکیچ کاملاً از رقابت خارج شده و عملاً یکی از نیروهای تیم بلااستفاده مانده است. از سوی دیگر لطیفی‌فر که در پست شش و هشت می‌تواند به تیمش کمک کند خیلی کمتر از حد انتظار بازی کرده و فعلاً خارج از دید است. از سوی دیگر پورعلی در حالی به خاطر جنگندگی‌اش تبدیل به بازیکن مورد علاقه کادر فنی شده که در بحث بازیسازی و انتقال توپ توانمندی چندانی ندارد ضمن اینکه در تخریب تیم حریف و جمع کردن فضای مقابل خط دفاعی خودشان هم تنهاست. با این شرایط او نیز حتماً نیاز به رقیب جدی دارد تا پیشرفت کند و کیفیت فوتبالش را در پرسپولیس بالاتر ببرد.
یاسین نیامده از کورس خارج شد؟
بیرون ماندن نام یاسین سلمانی از لیست بازی با مس شهربابک اتفاق مهمی در اسکواد این تیم بود. پیش از آن گفته می‌شد یاسین باکیفیتی که در تمرینات ارائه می‌کند عملاً وارد چرخه رقابت شده و قرار است این فصل برای او فصل تازه‌ای باشد اما به نظر او دوباره باید نگران تکرار همان روزهای سیاه باشد. با شرایطی که سلمانی پیدا کرده محمد خدابنده‌لو فعلاً رقیبی ندارد ضمن اینکه آنقدر باکیفیت کار می‌کند که نیازی به تغییر او وجود ندارد. از سوی دیگر این نگرانی وجود دارد که اگر این بازیکن برای جام ملت‌ها به تیم ملی نرسد از نظر روانی افت کند و این مسأله روی کیفیت فنی‌اش تأثیر منفی بگذارد. از سوی دیگر این ذهنیت در تیم وجود دارد که خدابنده‌لو بعضاً در نیم فصل‌های دوم افت می‌کند و در چنین شرایطی – اگر واقعاً تکرار شود – پوریا لطیفی‌فر یا حتی یاسین سلمانی و مارکو باکیچ – اگر در تیم مانده باشند – می‌توانند به رقابت برای حضور در ترکیب امیدوار شوند.
سه رقیب خارج از دسترس برای شماره 10
محمدمهدی محبی یکی از معدود خریدهای این فصل پرسپولیس به حساب می‌آید که قبلاً شاگرد مهدی تارتار نبوده. با این حال خیلی عجیب است که این بازیکن با وجود دیر اضافه شدن به تمرینات و شرایط بدنی‌اش از هفته اول فیکس شد و تا هفته نهم فیکس ماند. محبی که فعلاً دو گل و دو پاس گل در کارنامه‌اش ثبت کرده در سه بازی آخر پرسپولیس تعویض نشده و یکی از مهره‌های مورد علاقه کادر فنی به حساب می‌آید. محبی در حالی هافبک راست فیکس پرسپولیس به حساب می‌آید که به نظر می‌رسید سه رقیب شاخص و توانمند در پست او منتظرند که به ترکیب برسند اما عملاً هر سه به شکلی عجیب از کورس خارج شده‌اند. در این میان مهدی تیکدری که چند هفته به دفاع چپ رفت و در پست غیرتخصصی بازی کرد. او در بازی‌های اول و نهم برای دقایقی هافبک راست بوده و از رقابت در این پست به نوعی خارج است. محمد عمری هم که در اصل می‌تواند رقیبی جدی برای محبی باشد یا مصدوم بوده یا به عنوان مهاجم سایه در ارنج اصلی مورد استفاده قرار گرفته است. حتی محمدحسین صادقی باانگیزه که این هفته بعد از هفته‌ها بیرون ماندن از لیست اولین گلش را به ثمر رساند در حالی موفق به گلزنی شد که هافبک چپ بود.
بهترین رقابت در پست هافبک چپ
بدون شک بهترین و جذاب‌ترین رقابت در ترکیب پرسپولیس که اتفاقاً نگاه بسیاری از رسانه‌ها و هواداران را به خود جلب کرده در پست هافبک چپ اتفاق افتاده است. در این پست تیوی بیفومای متحول شده در هفت بازی شروع‌کننده بوده است و کیفیت بالایی ارائه کرده که اگر سن و سالش اجازه می‌داد تعویض هم نمی‌شد چه برسد به اینکه نیمکت‌نشین شود. با وجود این یک بار فشار رسانه‌ها و افکار عمومی باعث شد تا اورونوف در این پست فیکس شود و بار دیگر خودش یک بار در نقش ژوکر و یک بار در بازی تدارکاتی آنقدر خوب کار کرده بود که به ترکیب اصلی رسید و باعث شد تا بیفوما در نقش مهاجم دوم شروع‌کننده باشد. نکته اینجاست که با روند صعودی اورونوف رقابت در این پست شدیدتر و چالش تارتار گیج کننده‌تر خواهد شد تا جایی که او مجبور به اتخاذ تصمیماتی شبیه بازی قبل شود. در این پست امیرحسین محمودی هم در اسکواد حضور دارد که فعلاً از رقابت خارج است و دقایق کوتاهی نصیبش شده تا شرایط خوبی نداشته باشد. البته این برای بازیکن جوان 19 ساله‌ای که فصل قبل 5-4 بازی در تیم بزرگسالان انجام داد خیلی هم عجیب نیست اما دعوتش به تیم قبل از جام جهانی، توجه افکارعمومی نسبت به نیمکت نشینی او را بیشتر کرده است.
در انتظار رقابت جدی‌تر بین مهاجمان
علی علیپور مهاجم نوک اصلی تارتار در هفته‌های سپری شده از لیگ برتر بوده که بعد از سه بازی اول تعویض هم نمی‌شد تا اینکه یک مصدومیت باعث شد بالاخره یک مسابقه را از روی نیمکت شروع کند. علیپور از وقتی بازوبند کاپیتانی را در شروع بازی به دست بسته در گلزنی و گلسازی ناموفق بوده اما آمار قابل قبولی دارد. با این حال او نیز باید در ادامه راه احساس ناامنی کند وگرنه مثل فصل قبل در یک نقطه متوقف خواهد شد و افت می‌کند. در عین حال سرگیف که مهاجم دوم مد نظر تارتار در بیشتر بازی‌ها بوده حالا با ترافیک عجیب وینگرها موقعیتش را در خطر می‌بیند بطوری که یک بازی عمری و یک بازی بیفوما جایش را می‌گیرند. در خط حمله اما پوریا شهرآبادی که تا الان یک ژوکر امیدوارکننده بوده می‌تواند به صورت جدی‌تری وارد عرصه رقابت شود. شهرآبادی با کیفیت، توانمندی و انگیزه‌ای که نشان داده ثابت کرده می‌تواند جلوتر از سرگیف قرار بگیرد و حتی با علیپور رقابت کند اما تا الان تارتار دریاره او دست به عصا پیش رفته است.
تارتار بالاخره مجبور به چرخش می‌شود؟
حرف‌های حسین ابرقویی درباره نقل قول مهدی تارتار پیرامون بازی ندادن به نفرات ذخیره داستان شد. ابرقویی در تلویزیون گفت تارتار در یکی از کنفرانس‌هایش از بازیکنان ذخیره به خاطر اینکه نمی‌تواند به آنها میدان دهد عذرخواهی کرد که این جمله با واکنش علی علیپور مواجه شد و صراحتاً گفت ابرقویی اشتباه کرده است. به همین خاطر ابرقویی مجبور شد در مصاحبه دیگری حرفش را تصحیح کند و بگوید دچار اشتباه لفظی شده و باید به جای کلمه عذرخواهی از کلمه دلسوزی استفاده می‌کرد.
حالا چرا ذکر این نکته اهمیت دارد؟ واقعیت اینکه در تیم پرسپولیس یک ستون فقرات در ترکیب اصلی تشکیل شده که شامل نیازمند درون دروازه، زارع و کنعانی در قلب دفاع، پورعلی و خدابنده‌لو در مرکز و علیپور در نوک حمله می‌شود. اینها بازیکنان اصلی تارتار در یک کانال میانی بوده‌اند و تا وقتی کنعانی و علیپور مصدوم نشده بودند دست نمی‌خوردند. به این جمع می‌توان محبی را هم اضافه کرد و با اینکه در کناره‌ها بازی می‌کند اما مهره اصلی تیم بوده است.
حالا اما احتمال این وجود دارد که در ادامه فصل شرایط تا حدی تغییر کند چرا که بحث رقابت باید در تیم پررنگ‌تر باشد و طبیعتاً بازیکنانی که موقعیت مهمی در تیم دارند نمی‌خواهند به سادگی این موقعیت را از دست بدهند. از سوی دیگر مهدی تارتار که یا دلش برای ذخیره‌های توانمند تیمش می‌سوزد یا از آنها به خاطر بازی نکردنشان عذرخواهی می‌کند فقط یک چاره دارد و آن اینکه چرخش را در ترکیب تیمش به وجود بیاورد و هیچ بازیکنی از چند بازی متوالی فیکس بودن مطمئن نباشد.
این روش در شرایطی که ظاهراً فقط مسابقات لیگ برتر برای پرسپولیس در پیش است می‌تواند باعث بالا رفتن میزان رقابت و توازن در تیم شود و البته کیفیت همه بازیکنان در حدی باشد که روز مسابقه نگران میدان دادن به برخی نفرات نباشد. با وجود این باید دید تارتار جرأت و جسارت پیاده کردن چرخش در ترکیب تیمش را دارد یا قرار است باز هم برای ذخیره‌ها دلسوزی کند؟
البته طبیعی است که اگر او هر بازی تغییرات زیادی در ترکیب تیمش ایجاد کند و نتیجه نگیرد از سوی منتقدان متهم به تغییرات بیهوده در ترکیب شود اما شاید با چرخش ترکیب در ادامه فصل بهتر بتواند رختکن را مدیریت کرده و حس رقابت را بین 27 بازیکنی که همه مدعی بازی کردن هستند زنده نگه دارد.
انتهای پیام/