تاریخ‌سازی در آب‌های سرزمین آفتاب

پاراشنای ایران در پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی کاری کرد کارستان. شاید کمتر کسی تصور می‌کرد که این تیم بتواند با ۱۶ مدال از این بازی‌ها برگردد. این تیم با کسب ۴ مدال طلا، ۴ نقره و ۸ برنز، در مجموع ۱۶ مدال به دست آورد؛ اتفاقی مهم و ویژه برای پاراشنای ایران.
سه مدال طلای سینا ضیغمی‌نژاد در این دوره از بازی‌ها، او را آرام‌آرام به پرافتخارترین شناگر ایران تبدیل می‌کند. سینا در دوره گذشته هم سه مدال کسب کرده بود و حالا با شش مدال طلا می‌تواند خودش را به یکی از بهترین و پرافتخارترین ورزشکاران تاریخ تبدیل کند.
در کنار سینا، شاهین ایزدیار هم با سه مدال نقره عملکرد درخشانی داشت. شاهین که در جاکارتا فقط شش مدال طلا گرفت، حالا دو دوره است که در کنار سینا رقابت می‌کند و این بار هم مدال‌های طلا را سینا صید می‌کند. پاراشنا حالاحالاها می‌تواند به این دو اعجوبه خودش ببالد، اما واقعیت این است که آنچه در این دوره پاراشنا را متفاوت کرد، ظهور دو ستاره جدید بود. ابوالفضل ظریف‌پور یک ست کامل از مدال‌های این بازی‌ها را با خودش به سوغات می‌برد. او یک مدال طلا، یک نقره و یک برنز به دست آورد.
در کنار او، ابوالفضل ملک‌اولادی، جوان‌ترین عضو تیم که با ۱۷ سال سن به این بازی‌ها آمده بود، با کسب یک مدال برنز ارزشمند باعث شد تمام اعضای اعزامی پاراشنا به این دوره با مدال برگردند؛ اتفاقی تاریخی که به یاد نداریم در دوره‌ای رخ داده باشد و هیچ شناگری بدون مدال مانده باشد. این یعنی پاراشنا، با وجود سینا و شاهین، به کسی وابسته نیست.
به همین دلیل است که مهدی ضیایی، سرمربی تیم ملی شنا، می‌گوید تیم در این دوره به هر آنچه می‌خواست، رسید: «اول اینکه همه مدال گرفتند و این برای ما بس است؛ دوم اینکه به هرچه وعده داده بودیم، عمل کردیم.»
این اتفاق ویژه‌ای است و وقتی تیمی به چنین سطحی می‌رسد، یعنی می‌تواند در آینده‌ای نه‌چندان دور به موفقیت‌هایی دست پیدا کند که پیش از این تجربه نکرده است. شاید از دل این تیم، مدال پارالمپیک هم بیرون بیاید؛ وعده بزرگی که ابوالفضل ظریف‌پور می‌دهد: «من تمام هدفم پارالمپیک است و به نظرم دستیابی به آن هم ممکن است.»
انتهای پیام/