بی‌رقیب مثل والیبال نشسته

قهرمان ایران در بازی‌های پاراآسیایی والیبال نشسته همیشگی است. رشته‌ای که هیچ تیمی در دنیا حریفش نیست. در این دوره از بازی‌های پاراآسیایی والیبال نشسته هم توانست با قدرت به عنوان قهرمانی برسد. این پنجمین طلای پیاپی آنها در این بازی‌ها است. یعنی بدون خطا جلو می‌روند. هادی رضایی و شاگردانش به هیچ تیمی در هیچ جای دنیا رحم نمی‌کنند. در آسیا هم قزاقستان از شانس بدش دو بار به این تیم برخورد کرد و در هر دو بار هم نابود شد. در فینال هم مثل مرحله گروهی سه بر صفر ایران برنده و مدال طلای ارزشمند را به دست آورد.

حیف طلا
در بسکتبال باویلچر تقریباً همه چیز برای قهرمانی مهیا بود اما میزبان سفت ایستاد که قهرمانی را ندهد. مسابقه نزدیک به هم و نفسگیر در بیشتر دقایق دنبال شد و در نهایت هم بسکتبال باویلچر ایران 55 بر 47 مغلوب میزبان شد. غفلت در کوارتر دوم کار را از دست ایران خارج کرد و همان شد باعث قهرمانی میزبانی که برای قهرمانی هر کاری کرده بود. این طلا خیلی حیف بود که از دست ایران خارج شود اما زورمان در روز آخر بازی‌ها کم بود و ژاپن میزبان قهرمان شد.

برنز حسرت‌بار
در روز آخر بازی‌ها برای ایران حسرت‌های زیادی وجود دارد. به طور مثال در دیدار رده‌بندی فوتبال نابینایان، ایران دو بر یک تایلندی را شکست داد که در روز اول مسابقات به این تیم باخته بود. همان باخت به تیم ایران اجازه نداد به فینال برسد. تیمی که نه در روز اول حرفی برای گفتن داشت و نه در دیدار رده‌بندی توان این را داشت که بتواند مقابل ایران قرار بگیرد اما با این حال این مسابقه حسابی کار دست ایران داد. فینال را هم ژاپن و چین با هم برگزار کردند، چینی که به تیم ایران باخته بود. حسرت تماشای آن مسابقه تمامی نداشت.

جنگ تا نفس آخر
پارادوومیدانی تا روز آخر جنگید و از نفس هم نیفتاد. شاید توقع این بود که تعداد مدال‌ها به خصوص تعداد طلاها بیشتر باشد اما مدال‌هایی در این دوره به دست آمد که برای ایران خیلی مهم بود. در روز آخر هم این مدال‌های مهم باز هم تکرار شدند. طلای مجد نکویی و یا طلای مهدی اولاد در پرتاب دیسک که نقره و برنزش را هم حامد امیری و امیرحسین علیپور کسب کردند، بسیار برای ایران مهم بود. طلای الهام صالحی در پرتاب وزنه هم مدال بسیار خوبی بود که همه را شگفت زده کرد. بانوان پارادوومیدانی هم خوش درخشیدند، لیلا کبگ‌زن، شهلا حدیدی و فاطمه امیرزادگانی از جمله بانوانی بودند که به مدال پارادوومیدانی رسیدند.

تجربه شاید تلخ برای نعمتی
تیم ملی پاراتیروکمان ایران در این دوره از بازی‌ها با یک نقره و یک برنز برمی‌گردد اما این برای اولین تجربه زهرا نعمتی شاید خیلی هم بد نباشد البته به طور کلی برای این رشته اصلاً خوب نیست. سال‌هاست که تنها طلایی پاراتیروکمان همین زهرا نعمتی بود اما حالا که او رفته طبیعی است که طلاها تکرار نمی‌شود اما باید امید داشت که او بتواند یک ستاره جدید را مثل خودش در این رشته بسازد که یک طلای ارزشمند را کسب کند.