تارتار در محاصره «چرا، چگونه و به چه علت؟»

پرسپولیس در شرایطی مقابل فولاد شکست خورد که مثل بازی‌های قبل نمایش درخشانی هم ارائه نکرد و از حیث کیفیت تهاجمی و خلق موقعیت به وضوح افت کرد. این مسأله‌ای نیست که بتوان کتمانش کرد چرا که آمار نشان می‌دهد سرخ‌ها غیر از موقعیت گل نیمه دوم ایگور سرگیف شانس گل مسلم و بزرگ دیگری نداشته‌اند و سه چهار موقعیت نیمه نخست نصفه‌ونیمه بود.
با این حال بعد از این باخت ضمن ایجاد نگرانی درباره روند تیم پرسپولیس در ادامه مسابقات لیگ برتر و مشکلاتش در بازی‌های بزرگ، پرسش‌هایی درباره تصمیمات کادر فنی و مشخصاً سرمربی تیم مطرح شد.
مهدی تارتار صراحتاً اعلام کرده مسئولیت این شکست را می‌پذیرد و باید کل تیم این شکست را فراموش کرده و دنبال اصلاح و رفع معایب باشند اما حالا در محاصره پرسش‌هایی قرار گرفته که در ذهن هواداران پرسپولیس شکل می‌گیرد و بی‌جواب مانده است؛ پرسش‌هایی که بعضاً می‌تواند کلید حل معضلات تیم در دیدارهای آینده باشد و همیشه این‌گونه نیست که آنالیز مربیان و کادر فنی بر همه چیز مقدم باشد.
 
چرا باکیچ بازی نکرد؟
برخی کارشناسان معتقدند با مصدومیت محمد خدابنده‌لو که موتور محرکه تیم در هفته‌های گذشته در مرکز خط میانی بوده تا حد زیادی از میزان خلاقیت تیم پرسپولیس در خط هافبک کاسته شد و این تیم در حملات خود آن برندگی و قاطعیت لازم را نداشت که البته نکته درستی هم هست. با این حال همین کارشناسان معتقدند بازی دادن به پوریا لطیفی‌فر که ذاتاً بازیکن مستعد و توانمندی است به جای خدابنده‌لو باعث شده بود تا شکل بازی هر دو هافبک میانی سرخ‌ها تقریباً شبیه هم باشد. البته لطیفی‌فر بازیکنی است که در پست 6 و 8 قابلیت حضور در میدان را دارد اما خصوصیات تدافعی‌اش به بازیسازی و قدرت تهاجمی او می‌چربد. به نظر می‌رسد یکی از دلایلی که باعث شد تا پرسپولیس در نیمه دوم به‌خصوص در فاز حمله بشدت افت کند همین نکته بود چرا که هر دو هافبک میانی در بازی رو به جلو و بازیسازی ضعف داشتند.
نکته اینجاست که یاسین سلمانی به عنوان تنها هافبک پست 10 اسکواد تیم هم در فهرست حضور نداشت و مارکو باکیچ دیگر هافبک میانی سرخ‌ها بود که شاید اگر او به میدان می‌رفت با شرح وظایف متفاوت، کیفیت تیم در فاز حمله بیشتر می‌شد اما اعتقاد نداشتن تارتار به این بازیکن باعث شده تا او به نیمکت ذخیره‌ها پیچ شود و حتی در چنین موقعیت‌هایی شانس بازی پیدا نکند.

چرا از عمری استفاده نمی‌کنید؟
تصمیمات مهدی تارتار در مورد محمد عمری بشدت عجیب است. عمری در شروع فصل بازیکن فیکس تیم بود اما یک مصدومیت از ناحیه دست او را تبدیل به بازیکنی نیمکت‌نشین کرد که به عنوان جوکر وارد میدان می‌شد. آن مصدومیت زانو شرایط عمری را سخت کرد اما بخش عمده‌ای از این مصدومت در فیفادی سپری شد و او تنها دیدار با ذوب‌آهن را از دست داد. نکته عجیب اینجا بود که تارتار بعد از این مصدومیت طولانی از عمری در ترکیب اصلی بازی مقابل صنعت نفت آبادان در پست مهاجم سایه استفاده کرد اما بین دو نیمه او را بیرون کشید. مشخص نیست دلیل این تعویض چه بوده و آیا تارتار از عمری چیزی دیده که از دستش عصبانی شده یا نه اما بعد از آن تعویض در سه بازی اخیر مقابل خیبر، مس شهر بابک و فولاد هرگز از این بازیکن استفاده نکرده است. عمری در حالی در این سه بازی به میدان نرفت که در فهرست تیم حضور داشت و روی نیمکت نشسته بود اما حتی در مسابقه‌ای که پرسپولیس نیاز به بازیکنی با خصوصیات او داشت هم به میدان نرفت تا مشخص شود تارتار از او چیزی دیده که به عمری میدان نمی‌دهد.
با این حال پرواضح است که اگر عمری یا محمودی به عنوان تعویض پنجم پرسپولیس مقابل فولاد به میدان می‌رفتند شاید نتیجه چیز دیگری می‌شد.
 
چرا محبی تعویض نمی‌شود؟
در شرایطی که محمدمهدی محبی در مقطع ابتدایی فصول معمولاً جزو تعویضی‌های نیمه دوم بود و حوالی دقیقه 75 از زمین بیرون می‌رفت اما در چهار بازی اخیر هرگز تعویض نشده است. هر چند محبی در این چهار بازی دو پاس گل داده اما در بسیاری از موقعیت‌ها عملکرد ضعیفی داشته و شانس‌های بسیار خوبی را یا به تنهایی از دست داده یا از تیم گرفته است.
در بازی با فولاد در شرایطی که تیوی بیفوما و پوریا شهرآبادی با عملکرد قابل قبول‌شان تعویض شدند محبی تا سوت پایان در زمین ماند و البته در نیمه دوم هیچ اتفاقی را رقم نزد. این در حالی است که عمری و محمودی می‌توانستند جای او بازی کنند اما تیکدری تنها دقایقی در پست او حاضر شد و با تغییرات بعدی، محبی دوباره سر جایش برگشت. نکته عجیب‌تر اینکه محمدحسین صادقی که در اصل وینگر راست به حساب می‌آید در دو بازی اخیر در نقش هافبک چپ به میدان رفته و با بیفوما تعویض شده تا محبی از تعویض مصون باشد.
 
چرا شهرآبادی بیرون رفت؟
تصمیم کادر فنی در بین دو نیمه بازی با فولاد پایه تصمیمات غلط این مسابقه بود و به همین منوال همه چیز به شکل غلط جلو رفت و جواب هم نداد. در شرایطی که شهرآبادی تحرک و پویایی زیادی در خط حمله داشت و در نیمه نخست همراه با بیفوما جزو بهترین‌های تیمش به حساب می‌آمد بین دو نیمه از زمین بیرون رفت تا محبی در نقش او به عنوان مهاجم سایه بازی کند اما نه محبی در این پست خوب بود، نه جلالی توانست کانال چپ را فعال کند.
تارتار قبل از این همواره از شهرآبادی به عنوان جوکر در 30 دقیقه پایانی بازی‌ها استفاده می‌کرد اما یک‌بار هم که جسارت به خرج داد و از او در ترکیب اصلی بهره برد فقط یک نیمه به این مهاجم جوان میدان داد در حالی که شاید اگر همان موقعیت سرگیف در اختیار شهرآبادی قرار می‌گرفت، این توپ گل شده و البته کیفیت خط حمله پرسپولیس در نیمه دوم هم بالاتر می‌رفت.