پرسپولیس مشکل فوتبالی ندارد!

مهدی تارتار، سرمربی پرسپولیس بعد از شروع قابل توجه و با شکستی که با باخت در هفته سوم متحمل شد، توانست در مقطع ابتدایی فصل از هواداران پرسپولیس نمره قبولی بگیرد و جای پای خود را سفت کند. همین مسأله باعث شد تا تارتار که در شروع سرمربیگری در این تیم بزرگ کمی دست به عصا و محتاطانه حرف می‌زد با آرامش خاطر بیشتری درباره مسائل مختلف صحبت کرده و نظر بدهد.
با این حال همه چیز به دلخواه او پیش نرفت و با نمایش‌های پرنقص و نتایج ضعیف در هفته‌های اخیر بعضاً مصاحبه‌های او حاوی نکاتی بوده که برخی از آنها در رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته و بولد شده است.
مهمترین حرفی که تارتار بعد از شکست مقابل فجر مطرح کرد این بود که از نظر فوتبالی مشکلی نداریم اما واقعیت و آنچه ما در طول نود دقیقه از پرسپولیس دیدیدم صراحتاً نشان می‌دهد که این تیم پرسپولیس به شکل کاملاً واضحی مشکل فوتبالی و فنی دارد که دلایلش را می‌توان بررسی کرد.
هر چند آمار بازی با فجر شهیدسپاسی به سود پرسپولیس بود و با در نظر گرفتن و مقایسه این آمار می‌شود به این نتیجه رسید که پرسپولیس حداقل نباید می‌باخت اما شکل بازی تیم پرسپولیس بخصوص در فاز حمله با مشکلات جدی مواجه است. بخشی از این مشکلات البته به غیبت محمد خدابنده‌لو در خط میانی ارتباط دارد اما به‌صورت کلی آنچه در دیدار با فجر مشخص و واضح بود اینکه تیم پرسپولیس در فاز حمله برنامه مشخصی برای خلق موقعیت ندارد و خبری از کارهای ترکیبی، پاس عمقی و خلاقانه و هر مسیری که قرار است منجر به خلق موقعیت شود، ندارد. نکته مهم‌تر اینکه با تغییرات نیمه دوم نیز غالباً تیم شرایط ضعیف‌تر و نگران‌کننده‌تری پیدا می‌کند تا جایی که برای رسیدن به گل تنها می‌توان به شانس و اتفاق دل بست.
پرسپولیس مشکل فنی دارد اما مهدی تارتار یا نمی‌خواهد این را بپذیرد یا رویش نمی‌شود صراحتاً به آن اعتراف کند. او موقعیت‌های گل تیمش در بازی با فجر را برای پیروزی کافی می‌داند و اشتباه مدافعانش را به اتفاقات مسابقه مثل سر خوردن زارع در زمان ثبت گل اول حریف ربط می‌دهد اما واقعیت اینجاست که اگر تیم او از حیث فنی آن‌قدر صلابت داشت که قادر به کنترل بازی و تحمیل فوتبالش به فجر بود هم موقعیت‌های گل بهتر و بیشتری ‌داشت و هم زارع تحت فشار دچار اشتباه نمی‌شد و سر نمی‌خورد.
تارتار به مسأله مصدومیت‌ها اشاره می‌کند اما واقعیت این است که مارکو باکیچ اصلاً در تفکرات او جایی نداشت و بازی نمی‌کرد که حالا غیبتش مهم باشد یا کنعانی و ایری به لحاظ فنی اختلاف چندانی با هم ندارند. در واقع مشکل اصلی پرسپولیس در نیمه زمین حریف است که بدون خدابنده‌لو انگار برنامه‌ای برای انجام کارهای ترکیبی و خلق موقعیت وجود ندارد و هر تیمی موفق شود محبی و بیفوما را کنترل کند در فاز بعدی برای ضربه زدن به خط دفاع پرسپولیس اقدام خواهد کرد و حتی در تهران می‌تواند این تیم را شکست دهد.
نکته دیگر اینکه تارتار دوباره در صحبت‌هایش به مسأله تغییرات اسکواد و ترکیب اشاره کرده و با توجه به مصدومیت کنعانی و خدابنده‌لو گفته باید در نظر گرفت که 70درصد ترکیب تیم تغییر کرده اما باید این نکته را یادآوری کرد که در هفته دوازدهم و بعد از سپری شدن بیش از چهارماه از حضور این کادرفنی و بازیکنان در تیم پرسپولیس دیگر بحث تازه‌وارد بودن و ناهماهنگی نمی‌تواند توجیه مناسبی برای نتیجه نگرفتن باشد کمااینکه اگر این‌گونه بود باید بیشتر در بازی‌های هفته‌های ابتدایی نمود پیدا می‌کرد.
مهدی تارتار در بخشی از همین کنفرانس اخیرش روی این نکته تأکید داشت که باید در تعطیلی فیفادی به‌دنبال رفع معایب تیمش باشد که نکته درستی بود اما باید روی این نقطه می‌ایستاد و به‌دنبال بسط ماجرا به مسائلی نبود که از دل آن توجیهاتی غیرمنطقی بیرون بیاید. کافی بود تارتار مشکلات فنی و فوتبالی تیمش را می‌پذیرفت و تأکید می‌کرد که باید به هر طریقی شده در پی رفع این معایب و بیرون آمدن از دل این بحران باشد؛ نکته‌ای که مربیان بزرگ فوتبال اروپا نیز در مواجهه با بحران، شجاعت به زبان آوردنش را دارند و از آن نمی‌ترسند چراکه تنها با کار بیشتر می‌توان از این برهه گذشت و غرق نشد.
انتهای پیام/