با برکناری ویسی و حضور ربیعی؛ شوک مثبتی در کار نبود
ذوب‌آهن همچنان در بن‌بست
حضور محمد ربیعی روی نیمکت ذوب‌آهن قرار بود نقطه پایانی بر روزهای ناکامی این تیم باشد؛ اما چهار مسابقه ابتدایی او نشان می‌دهد که تغییر سرمربی تاکنون هیچ اثر مثبتی بر روند نتایج سبزپوشان نداشته است. یک شکست مقابل چادرملو اردکان و سه تساوی بدون گل برابر آلومینیوم اراک، استقلال خوزستان و گل‌گهر سیرجان، حاصل کار ربیعی در چهار هفته گذشته بوده است؛ آماری که برای مربی تازه‌وارد ذوب‌آهن به‌هیچ‌وجه قابل دفاع نیست.
انتظار می‌رفت ربیعی با شناختی که از فوتبال ایران دارد، بتواند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مشکلات تیم سر و سامان بدهد؛ اما آنچه در زمین دیده می‌شود، ادامه همان سردرگمی گذشته است. ذوب‌آهن نه در نتیجه‌گیری پیشرفتی داشته و نه در فاز هجومی نشانه‌ای از تحول بروز داده است. سه مسابقه متوالی بدون گل زده، به‌خوبی نشان می‌دهد که مشکل این تیم فراتر از بدشانسی یا از دست رفتن چند موقعیت است. تیمی که حتی مقابل رقبایش توانایی باز کردن دروازه‌شان را هم ندارد، نمی‌تواند صرفاً با تکیه بر ساختار دفاعی و کسب تساوی به بقای خود امیدوار باشد.
مقایسه عملکرد ربیعی با عبدالله ویسی نیز چندان به سود سرمربی جدید نیست. ویسی در هشت مسابقه ابتدایی خود یک برد، چهار تساوی و سه شکست به دست آورد و هفت امتیاز کسب کرد؛ اما ربیعی در چهار بازی تنها سه امتیاز اندوخته است. البته تعداد مسابقات دو مربی برابر نیست، اما میانگین امتیازگیری ربیعی نیز تاکنون فاصله محسوسی با عملکرد ویسی ندارد. مهم‌تر اینکه ذوب‌آهن در دوره سرمربی قبلی پنج گل به ثمر رسانده بود، در حالی که با ربیعی هنوز در گلزنی به بن‌بست رسیده است.
قرار گرفتن در رتبه چهاردهم با ۱۰ امتیاز، زنگ خطر جدی برای باشگاهی است که سقوط هرگز در تاریخ لیگ برتری‌اش جایی نداشته است. با توجه به سقوط چهار تیم در پایان فصل، ادامه این روند می‌تواند ذوب‌آهن را وارد چالشی جدی کند. ربیعی هنوز فرصت جبران دارد، اما زمان به سود او حرکت نمی‌کند. اگر قرار است تغییر روی نیمکت معنایی داشته باشد، باید خیلی زود در عملکرد هجومی، کیفیت بازی و مهم‌تر از همه نتایج تیم دیده شود. ذوب‌آهن بیش از وعده و توجیه، به پیروزی نیاز دارد.
انتهای پیام/