آخرین فرصت برای پایان دادن به چرخه شکست یونایتد
آزمون پوچتینو در طوفان اولدترافورد
به گزارش ایران ورزشی، منچستریونایتد پس از سال‌ها تصمیم‌های اشتباه مدیریتی و تغییرات پیاپی روی نیمکت، سرانجام به مائوریسیو پوچتینو رسیده است؛ مربی‌ای که می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای بازگرداندن هویت فوتبالی به این باشگاه باشد. با این حال، موفقیت سرمربی آرژانتینی تنها به توانایی‌های فنی او بستگی ندارد. اگر مدیران یونایتد همچنان در ساختار تصمیم‌گیری و سیاست نقل‌وانتقالات دخالت کنند، حتی پوچتینو هم ممکن است به سرنوشت مربیان قبلی دچار شود.
قربانی بحران مدیریتی
جیم راتکلیف، مالک اقلیت منچستریونایتد، در فوریه ۲۰۲۴ اعتراف کرده بود که مشکل باشگاه را نمی‌توان صرفاً به مربیان نسبت داد و باید محیط کاری و ساختار مدیریتی را نیز زیر سؤال برد. با این حال، از زمان آن اظهارنظر، سه سرمربی دائمی دیگر از اولدترافورد اخراج شده‌اند؛ آخرین نفر مایکل کریک بود که پس از شروع فاجعه‌بار فصل ۲۷-۲۰۲۶ جایگاه خود را از دست داد.
یونایتد با تنها یک پیروزی در ۱۰ مسابقه ابتدایی لیگ برتر، در رتبه هجدهم جدول قرار گرفته؛ جایگاهی که از فصل ۸۷-۱۹۸۶ به بعد سابقه نداشته است. این تیم در خط دفاعی نیز ۱۹ گل دریافت کرده و تنها کلین‌شیتش مقابل صباح جمهوری آذربایجان به دست آمده است.
اخراج کریک با وجود نتایج ضعیف، با اعتراض گسترده هواداران همراه نشد. آنها تا آخرین لحظه از هافبک سابق خود حمایت کردند، چرا که او را بیشتر قربانی شرایط نامناسب باشگاه می‌دانستند تا عامل اصلی بحران. تصمیم مدیران برای سپردن دائمی نیمکت به او نیز یکی دیگر از اشتباهات بزرگ راتکلیف و گروه اینئوس توصیف شده است.
انتخابی که باید زودتر انجام می‌شد
پوچتینو در سال‌های گذشته چند بار در فهرست گزینه‌های منچستریونایتد قرار گرفت، اما هر بار مدیران باشگاه مسیر دیگری را انتخاب کردند. پس از اخراج ژوزه مورینیو در سال ۲۰۱۸، اوله‌گونار سولسشر به جای او انتخاب شد. در سال ۲۰۲۲ نیز اریک تن‌هاخ بر مربی آرژانتینی ترجیح داده شد و پس از جدایی تن‌هاخ از یونایتد در سال ۲۰۲۴، مدیران بار دیگر از جذب پوچتینو صرف‌نظر کردند.
این در حالی است که او در تاتنهام، ساوتهمپتون و حتی چلسی توانایی خود را در ساخت تیم‌هایی رقابتی نشان داده است. تاتنهام تحت هدایت او به یکی از مدعیان جدی لیگ برتر تبدیل شد و در سال ۲۰۱۹ به فینال لیگ قهرمانان رسید. سرالکس فرگوسن نیز بارها از توانایی‌های پوچتینو تمجید کرده و در مقطعی او را بهترین مربی لیگ برتر دانسته بود.
در رقابت اخیر برای جانشینی کریک، نام‌هایی مانند ادی هاو و یولیان ناگلزمان نیز مطرح بودند، اما پوچتینو به دلیل تجربه لیگ برتری، توانایی مدیریت رختکن و فلسفه هجومی، گزینه مناسب‌تری ارزیابی شد. یونایتد برای آزاد کردن او از قراردادش با تیم ملی آمریکا نیز باید حدود ۷.۵ میلیون پوند پرداخت کند.
بازگشت هویت فوتبالی
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پوچتینو، توانایی او در پرورش استعدادهای جوان است. هری کین، سون هیونگ مین و دله آلی در دوران حضور او در تاتنهام به بازیکنانی در سطح بالای فوتبال اروپا تبدیل شدند. کول پالمر نیز در چلسی زیر نظر این مربی به ستاره‌ای بزرگ بدل شد.
یونایتد بازیکنانی مانند کوبی ماینو، لنی یورو و آیدن هیون را در اختیار دارد که می‌توانند از حضور او سود ببرند. همچنین مهاجمانی چون ماتئوس کونیا، آماد دیالو و برایان امبومو برای درخشش به ساختار تاکتیکی منسجم‌تری نیاز دارند.
انتهای پیام/
قربانی بحران مدیریتی
جیم راتکلیف، مالک اقلیت منچستریونایتد، در فوریه ۲۰۲۴ اعتراف کرده بود که مشکل باشگاه را نمی‌توان صرفاً به مربیان نسبت داد و باید محیط کاری و ساختار مدیریتی را نیز زیر سؤال برد. با این حال، از زمان آن اظهارنظر، سه سرمربی دائمی دیگر از اولدترافورد اخراج شده‌اند؛ آخرین نفر مایکل کریک بود که پس از شروع فاجعه‌بار فصل ۲۷-۲۰۲۶ جایگاه خود را از دست داد.
یونایتد با تنها یک پیروزی در ۱۰ مسابقه ابتدایی لیگ برتر، در رتبه هجدهم جدول قرار گرفته؛ جایگاهی که از فصل ۸۷-۱۹۸۶ به بعد سابقه نداشته است. این تیم در خط دفاعی نیز ۱۹ گل دریافت کرده و تنها کلین‌شیتش مقابل صباح جمهوری آذربایجان به دست آمده است.
اخراج کریک با وجود نتایج ضعیف، با اعتراض گسترده هواداران همراه نشد. آنها تا آخرین لحظه از هافبک سابق خود حمایت کردند، چرا که او را بیشتر قربانی شرایط نامناسب باشگاه می‌دانستند تا عامل اصلی بحران. تصمیم مدیران برای سپردن دائمی نیمکت به او نیز یکی دیگر از اشتباهات بزرگ راتکلیف و گروه اینئوس توصیف شده است.
انتخابی که باید زودتر انجام می‌شد
پوچتینو در سال‌های گذشته چند بار در فهرست گزینه‌های منچستریونایتد قرار گرفت، اما هر بار مدیران باشگاه مسیر دیگری را انتخاب کردند. پس از اخراج ژوزه مورینیو در سال ۲۰۱۸، اوله‌گونار سولسشر به جای او انتخاب شد. در سال ۲۰۲۲ نیز اریک تن‌هاخ بر مربی آرژانتینی ترجیح داده شد و پس از جدایی تن‌هاخ از یونایتد در سال ۲۰۲۴، مدیران بار دیگر از جذب پوچتینو صرف‌نظر کردند.
این در حالی است که او در تاتنهام، ساوتهمپتون و حتی چلسی توانایی خود را در ساخت تیم‌هایی رقابتی نشان داده است. تاتنهام تحت هدایت او به یکی از مدعیان جدی لیگ برتر تبدیل شد و در سال ۲۰۱۹ به فینال لیگ قهرمانان رسید. سرالکس فرگوسن نیز بارها از توانایی‌های پوچتینو تمجید کرده و در مقطعی او را بهترین مربی لیگ برتر دانسته بود.
در رقابت اخیر برای جانشینی کریک، نام‌هایی مانند ادی هاو و یولیان ناگلزمان نیز مطرح بودند، اما پوچتینو به دلیل تجربه لیگ برتری، توانایی مدیریت رختکن و فلسفه هجومی، گزینه مناسب‌تری ارزیابی شد. یونایتد برای آزاد کردن او از قراردادش با تیم ملی آمریکا نیز باید حدود ۷.۵ میلیون پوند پرداخت کند.
بازگشت هویت فوتبالی
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پوچتینو، توانایی او در پرورش استعدادهای جوان است. هری کین، سون هیونگ مین و دله آلی در دوران حضور او در تاتنهام به بازیکنانی در سطح بالای فوتبال اروپا تبدیل شدند. کول پالمر نیز در چلسی زیر نظر این مربی به ستاره‌ای بزرگ بدل شد.
یونایتد بازیکنانی مانند کوبی ماینو، لنی یورو و آیدن هیون را در اختیار دارد که می‌توانند از حضور او سود ببرند. همچنین مهاجمانی چون ماتئوس کونیا، آماد دیالو و برایان امبومو برای درخشش به ساختار تاکتیکی منسجم‌تری نیاز دارند.
انتهای پیام/