string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"

اخبار

33571
پدری، قربانی انتخاب‌های دلافوئنته

ستاره بارسا، نیمکت‌نشین اسپانیا

پدری، قربانی انتخاب‌های دلافوئنته


شکست سنگین اسپانیا مقابل انگلیس، علاوه بر آشکار کردن مشکلات تاکتیکی تیم لوئیس دلافوئنته، بار دیگر یک پرسش مهم را به مرکز توجه بازگرداند: چرا پدری، یکی از خلاق‌ترین و تأثیرگذارترین هافبک‌های فوتبال اسپانیا، به بازیکنی نیمکت‌نشین در تیم ملی تبدیل شده است؟
دلافوئنته از مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی و در دیدار مقابل بلژیک، تصمیم گرفت فابیان روییس را به پدری ترجیح دهد. انتخابی که در ابتدا می‌توانست یک تصمیم تاکتیکی و مقطعی تلقی شود، به‌تدریج به بخشی ثابت از تفکرات سرمربی اسپانیا تبدیل شد. پدری در نیمه‌نهایی و فینال جام جهانی نیز نیمکت‌نشین بود و در رقابت‌های اخیر لیگ ملت‌های اروپا، از جمله دیدارهای مقابل انگلیس در ومبلی و متروپولیتانو، جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی نداشت.
نکته جالب اینکه دلافوئنته حتی در مسابقه برگشت مقابل انگلیس نیز ترجیح داد برای تقویت میانه میدان، میکل مرینو را به ترکیب اضافه کند، نه اینکه از ابتدا به پدری اعتماد کند. با این حال، ورود هافبک بارسلونا در نیمه دوم، جریان بازی را تا حد زیادی تغییر داد و بخش مهمی از حملات اسپانیا از مسیر او شکل گرفت.

تفاوت نگاه دلافوئنته و پدری
دلافوئنته تا پیش از یورو ۲۰۲۴، بیشتر پدری را در نقش هافبک هجومی و پشت مهاجم به کار می‌گرفت، در حالی که این بازیکن ترجیح می‌دهد از عمق زمین بازیسازی کند و با دیدی روبه‌جلو، جریان مسابقه را در اختیار بگیرد. او به‌تدریج به این منطقه نزدیک‌تر شد، اما در همان نقطه با فابیان روییس تداخل پیدا کرد، بازیکنی که حالا انتخاب اول سرمربی برای حضور در کنار زوبیمندی است. البته پدری در جام جهانی شرایط ایده‌آلی نداشت. او و لامین یامال با آمادگی کامل وارد مسابقات نشدند و افت تدریجی عملکردش در جریان رقابت‌ها، یکی از دلایل تصمیم دلافوئنته برای نیمکت‌نشین کردن او بود. با این حال، درخشش پدری در فینال مقابل آرژانتین نشان داد که توانایی تأثیرگذاری در بزرگ‌ترین مسابقات را دارد.

نیمکت‌نشینی بدون حاشیه؟
شروع خوب فصل پدری در بارسلونا و بازگشت او به فرم مطلوب، انتظار تغییر در تصمیمات دلافوئنته را افزایش داده بود؛ اما سرمربی اسپانیا همچنان به انتخاب فابیان در کنار زوبیمندی وفادار مانده است.
بعید است این اختلاف نظر به تنش در رختکن منجر شود. پدری بازیکنی آرام و تیم‌گراست که حتی بازوبند کاپیتانی بارسلونا را نیز بر بازو می‌بندد و ترجیح می‌دهد منافع تیم را بر خواسته‌های شخصی مقدم بداند. با این حال، ناراحتی او از نیمکت‌نشینی قابل درک است.
 


انتهای پیام/
دیدگاه ها
آخرین‌های اخبار